وقتی میبینم یکی بعد از دیدن من چنین دیدگاهی نسبت بهم پیدا میکنه بیشتر از همه نسبت به خودم بدبین میشم که اینم از پوسته ظاهری من خوشش اومده و من واقعی از نزدیک اونقدر زیبا و خوب نمیتونه باشه
یجوری که انگار نمیدونم چه چیزی باعث شده یکی بامن دوست بشه و بگه از من خوشش میاد
یعنی هیچ دلیل منطقی و قانع کننده ای پیدا نمی کنم
به دروغ گفتم من آنقدر زود اشک نمیریزم
ولی من آدمی ام که خیلی زود گریه ام می گیره همون جور که مامانم گفت و گفتم نه اصلا ناراحت و نگران نیستم