‍ انسان گاه گاهی خود را فراموش می‌کند، فراموش می‌کند که بدن دارد، بدنی ضعیف و ناتوان که در مقابل عالم و زمان کوچک و ناچیز و آسیب پذیر است، فراموش می‌کند که همیشگی نیست و چند صباحی بیشتر نمی‌پاید، فراموش می‌کند که جسم مادی او نمی‌تواند با روح او هم پرواز شود، لذا این انسان احساس ابدیت و مطلقیت و غرور و قدرت می‌کند، سرمست پیروزی و اوج آمال و آرزوهای دور و دراز خود، بی خبر از حقیقت تلخ و واقعیت های عینی وجود، به پیش می‌تازد و از هیچ ظلم وستم رو گردان نمی‌شود. اما درد آدمی را به خود می‌آورد، حقیقت وجود او را به آدمی می‌فهماند و ضعف و زوال و ذلت خود را درک می‌کند و دست از غرور کبریایی برمی‌دارد، و معنی خودخواهی و مصلحت طلبی و غرور را می‌فهمد و آن را توجه نمی‌کند. #شهیددکترمصطفی‌چمران

خودش و خونه‌ش همینقدر ناز و دل‌نشین :) پ.ن: روضه‌ی خونگی یه صفای دیگه داره🌺

متاسفانه دارم انرژی زیادی سر این بازی میذارم...🫡

ایرانی بودن را بخاطر همین سختی ها دوست دارم @Politicalhistory

ان‌شاءالله تاسوعا پیش عباسم

به یاد شهیدِ تاسوعا #شهیدمصطفی‌صدرزاده

بهار بود و تو بودی و عشق بود و امید بهار رفت و تو رفتی و هرچه بود، گذشت...

امروز شهر پر از سقا بود😭 وای خدا😭 ‌بمیرم برا سقای تشنه لب.. بمیرم برای لحظه ی ناامید شدنش...

قم المقدسه محرم الحرام ۱۴۴۸