یکی دو ساعت بعد مامان زنگ زد و گفت ما هم داریم میایم من راه افتاده بودم و از مرز رد شده بودم اونها در مسیر بودن اینم عکس باباست وقتی که از یک مرز دیگه وارد شده😅 این ورژن ازش قفل بود برام😁 ولی مدال پایه‌ترین زن و شوهر دنیا در زندگیم تعلق میگیره به این دو نفر و تصمیمات انتحاری‌شون😬

موکب‌ها مرز انتخاب و آماده‌سازی خوراکی‌ها رو در نوردیدن! هیچ جوره نمیتونم باور کنم و قبول کنم ساندویچ املت نذر یه موکب با حجم زیاد باشه، تا اینکه آقای خادم سر صبحی لقمه‌پیچ کرد و با اصرار فراوان به دستم رسوند تا باور کنم.

مادرها موجودات عجیبین این خانم (مطمئنم یک مادر لر کارکشته بود) وقتی دید پسربچه‌ها به صورت ناشیانه‌ای دارن چونه رو میگیرن و و پهن میکنن دست به کار شد و اومد داخل موکب و چونه زنی رو به پسرا به صورت خیلی حرفه‌ای آموزش داد.

در همون لحظه دوستان من در حال گرفتن بلی(اسنپ خودمون) بودن‌ قدرت تکنولوژی قدرت عجیبیه! زبان مشترکی جز نفع و تسهیل امور نداره که این‌هم لزوما نیازی به زبان نداره، بستر سودرسانی بین مصرف کننده و فروشندست.

اونوقتی که شما خواب بودید ما سوار یه ماشین (نمیدونم چینی یا ژاپنی) شدیم که راننده جز سلام علیکم لام تا کام حرف نزد و ما هم فرصت رو غنیمت شمردیم و شهرگردی کردیم و از خنکای ماشین فیض بردیم

اینجا مرقد میثم تمار هست، حاجت یه خونواده‌ای رو داده و صاحب فرزند شدن و اینم اولین تصویر نوزادشونه که داخل ضریح افتاده✨ جالبه داخل ضریح‌هایی که تا الان دیدم، به نظرم ایرانی‌ها اعتقاد بیشتری به نذر دارن ۹۹ درصد پول‌ها داخل ضریح و امکان متبرکه ایرانی هست

از اینکه یه دوستِ دکتر مهربون دارم به خودم میبالم. هر چند اون سر کشور باشه و سالی یه بار هم نبینمش اما وجودش نعمته. فقط خدا میدونه چقدر با دیدنش خوشحال میشم و چقدر جون به جونام اضافه میشه✨ براتون از این دوست خوبا آرزو میکنم❤️

خانم مهربونی که خونه‌‌شون اقامت داشتیم با دخترای مهربونش اومد پیشمون و وقتی کلی با حسین بازی کرد و ذوقش و کرد، برامون یه پلاستیک بستنی خوشمزه آورد. فقط کاش صنعت خوراکیجات در سراسر دنیا پرهیز می‌کرد از درج تصاویر و اسامی انسانی بر روی هر محصول خوراکی!😵‍💫

تا عمر دارم نمیتونم به پلیس عراقی اعتماد کنم😶‍🌫 به واسطه همین ماشین! گول ظاهر و تکنولوژی رو نباید خورد. همین😵‍💫

هر چقدر بزرگتر میشم عالم برای من عجیب‌تر میشه دیروز همین موقع داشتم جلوی ضریح امیرالمؤمنین کنار مامان و بابا حرف می‌زدم و قوربون صدقه‌شون میرفتم. در حال که یک هفته پیش حتی تصور این سفر رو نمیکردم و مطمئن بودم بابا اجازه نمیده. چه برسه به اینکه توی حرم کنار هم دیگه بشینیم و تعریف کنیم و دعا کنیم. و حالا من عمود ۱۳۴ نشستم توی یک موکب خنک و اونا بین الحرمین دارن زیارت میکنن✨🥹 واقعا دنیا دنیای عجیبیه

عالی شد

کفشام گم شد