نمیدانم ، شاید روزی برای فرزندم خاطراتت را تعریف کردم ، شاید بازگو کردم آن لحظه را که از چندمتری با چشم‌سر شمارا دیدم! شاید گفتم از کودکی ذوق این را داشتم که جمله‌ی اینهمه لشکر آمده به عشق رهبر امده را مقابلت به‌ایستم و فریاد بزنم! فکر نمیکردم در اولین دیدارمان ، با های‌های گریه رو به تابوتتان ، و عمامه مشکی سیدی که به جای سرمبارک روی پرچم سه رنگ اقتدار دور تابوتت جا خوش کرده این جمله را بگویم .. گمان میبردم کف دستم را بالامیگیرم و نوشته جانم فدای رهبر با خودکارجوهری را به رخ عکاس‌های بیتت میکشم ، فکر میکردم با لبیک محضرتان میرسم نه اینکه من سرپا باشم و شما بی‌جان .. فکر نمیکردم موقعی که زمزمه میکنم «ای‌پسر فاطمه منتظر تو هستیم» منتظر ماشین حامل پیکر پاره پاره‌ات باشم .. نمیدانستم بعد از جمعه نصر و نمازبا حضور شما تنها نمازی که نزدیکت خواهم بود نماز برجسم پرزخم شماست ‌.. چطور بگویم اولین دیدارمان ، آخرین دیدار شد ؟ آه از این غم ، آه از روضه گودال که پشت سرت زمزمه کردیم ، آه از این سوگ و عزا می‌گویند وقتی کسی می‌میرد برای او فاتحه ‌میخوانند ، پس برای ما فاتحه بخوان برایمان فاتحه بخوان آقای‌خامنه ای ‌‌.. به قلم فاء / عـین .

اگر آیی و بپرسی ز من چه میخواهی ؟ ز لحد نعره برارم تورا علی‌اکبر ..

ای علی‌اکبر ، . . کربلا دیدار ما کِی علی‌اکبر ؟ . .

ء/ حیف تو بودی علی ِاکبر . .

موقع تماشای تشیع باشکوه کربلا همش تو ذهنم روضه «مونده روی زمین پیکر تو رها » نقش می‌بست ، و حالا بعد از اینکه تو آغوش امام‌رضا دفن شدی ، به قسمت « السلام علیٰ مَن دَفَن اهل القریٰ » یِ روضه رسیدم ..‌

سلام برآنها که خاک‌را در آغوش گرفته‌اند حال آنکه ما به آغوش‌ آنان بسیار محتاج‌تریم (:

یااباعبدالله ؛ عزیزم را کنار علی‌اکبرت بنشان رفتنش ، زندگی‌را از چشمانمان گرفت ! ما با داغ ِیک‌جوان شکستیم تو با داغ ِعزیزانت چه کردی ؟ . .

تو دیرکردی امیدم رفت بر باد با بغض عکست را گرفتم در برابر ..