عه وا ما.

شب بخیر.

_

___

___

اتاقو تا تونسم بهم ریختم و لباسارو تو کمد نزاشتم فقد از رو تخت هلشون دادم پایین تا برا ی جنازه جا باز کنم، جدول عادتارو پر نکردم، مسواک نزدم و گاردمو نزاشتم، هیچی درس نخوندم این چند روزه و فرمم امروز خوب کار نکردم، یکی اومد راجب حالم باهام حرف بزنه منم ریدم بهش الانم دارم میرم بخوابم و درکل خیلی روزا داره قشنگ میگذره و خوش میگذره همش تقصیره آموزش و پرورش کثعافطه ک منو ده قطبی و بلاتکلیف و تو خماری نگه داشته ک حتی نمیدونم باید سرم ب کار خودم باشه و درس بخونم یا باید رها کنم و برم دنبال تفریحم فقد میخواد منو صگ افسردگیو تو این راه بهم برسونه و بغلم کنه مرسی ازش. 🫂

___

اندوه پرست کاش چون پاییز بودم ... کاش چون پاییز بودم کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم برگهای آرزوهایم یکایک زرد میشد آفتاب دیدگانم سرد میشد آسمان سینه ام پر درد می شد ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ می زد اشکهایم همچو باران دامنم را رنگ می زد وه ... چه زیبا بود اگر پاییز بودم وحشی و پر شور و رنگ آمیز بودم شاعری در چشم من می خواند ... شعری آسمانی در کنار قلب عاشق شعله می زد در شرار آتش دردی نهانی نغمهٔ من ... همچو آوای نسیم پر شکسته عطر غم می ریخت بر دلهای خسته پیش رویم: چهرهٔ تلخ زمستان جوانی پشت سر: آشوب تابستان عشقی ناگهانی سینه ام: منزلگه اندوه و درد و بدگمانی کاش چون پاییز بودم ... کاش چون پاییز بودم برای بلاتکلیف

___