یکی از کارای کلاس گرافیک مون طراحی جلد یه کتابه. و منی که کتاب "دردهایم کو؟" داداش عباسو انتخاب کردم و براش ذوق مرگم :)) یکم نهایی تر بشه عکسشو میذارم براتون

اللهم عجل لولیک الفرج :) و الهی عظم البلا... لَیِنْ قَلْبی لِوَلیِ اَمْرِکْ❤️

و اولین هیات فاطمیه امسال... :) همه تونو یاد کردم :]♥️

هشتگ، دستهای همیشه سیاه یک هنرستانی😂🤦‍♀

وای وای وای ینی فقط وای

از دست بچه بازیای یه سری همسن و سال خودم دلم میخواد سرمو بکوبم تو دیواررر بزرگ شید دیگه لعنتیااا یکم عقل یکم انصاف

میدونین چی شده؟ نشستن داستانی که شیش ماه قبل اتفاق افتاده رو دوباره با اب و تاب برا هم تعریف میکنن و هی یه زخم قدیمی رو باز میکنن

این اتفاق ببینین خدایی مال چن وقته پیشه!

بعد جالب اینجاست هیچ کدوم از این آدما یه ذره انصافم رعایت نمیکنن...! درستع همه مون از اون داستان زخم خوردیم و دلمون شیکست حتی خود من شاید بیشترین آسیب رو دیده باشم ولی دیگه خدایی بسسسه دیگه! یه بدبختی یه غلطی کرده، حالا هی پشتش بد میگن تا اسمش میاد همه یه جوری رفتار میکنن انگار فحش شنیدن همه حتی نسبت به یادآوری کردن خاطرات اون ادم گارد دارن... مدام اون ادمه رو ته خلافی و بدی نشون میدن! ینی واقعا چقدر میخوان تو گذشته گیر کنن و ازش بد بگن؟

اوکی درسته ممکنه اون ادم شیش ماه پیش دلیل و مقصر حال ناخوش شون شده باشه، ولی حال بدی الان شون و خاطرات تلخ و اذیت شدنای الان شون فقط و فقط یه مقصر داره که اونم خودشونن. چرا؟ چون شیش ماهه دارن مریضیِ ناراحتی و کینه رو روی دوش شون حمل میکنن

بعد من یه سوال دارم! اون بدبخت یه آدم بوده مث همه ما! یه اشتباهی کرده، خب معصوم که نیست! همه مون اشتباه میکنیم. حالا اینا حاضرن تضمین کنن که تا آخر عمرشون خطایی اندازه خطای اون ادم یا حتی بدترش رو مرتکب نمیشن؟!

یا اصن اگه اونا همچین کاری کنن، دوست دارن بقیه پشت سرشون تا چندیییین ماه همچین واکنش‌هایی نشون بدن؟