ولی میدونید امروز حقیقتا روز زیاد مفیدی نبود... از صبح همممش پای گوشی و اینا بودم... البته نصفش کلاس و درس بود ولی خب بازم تقریبا کارای مفید زیادی نکردم...! البته به جز چند تا چیز کوچیک...

میشه فردا مون مفید باشه؟

منِ عزیز میشه فردا بلند شی و به زنگیدت برسی و منو خوشحال کنی؟ میشه لطفا فردا رو مفید بگذرونی؟ میشه؟ میشه؟؟!

اینکه یه درد و حقیقتی رو برای خودت انکار کنی و نخوای باورش کنی چیه؟ چند روزه دارم همین کارو میکنم. حتی نمیخوام ب این فکر کنم که دارن انکارش میکنم!

نه اصلا چیزی وجود نداره که بخوام انکارش کنم... همش زاده ی ذهنمه مگه نه؟ همه چی مثل قبلنه مگه نه؟ اره من مث همیشه دارم جلو جلو فکر میکنم و چرت و پرت بهم میبافم

ما هنوزم همون ادماییم

نه نه تغییرات اخیر دلیلی بر صحت داشتن فکاری تو سرم نیست.

درون، آشفته بازاری بیش نیست و صورت، می‌زند لبخند... :)

اصلا نمیخوام در موردش حرف بزنم.

اه قرار بود از احساسات زیادم فاصله بگیرم. اه اه

مهم نیست توی دوره های مختلف چه آدمی هستم، من هرشب، تبدیل به یه تیکه احساس میشم و به چیزایی فکر میکنم، کارایی میکنم و حرف هایی میزنم که بعدا پشیمون میشم.

نتیجه اخلاقی: من شبا آدم نرمالی نیستم... البته نرمال بودن به معنی آدمی که در طول روز هستمه، من خودِ شبامو خیلی دوست دارم، ولی به شرطی ک فقط برای خودم باشم...