شخص شخیص من:

با تمام علاقم نسبت به بچه ها دلم میخواد بچه هایی رو که بیس چاری فقط جیغ میزننو تا شعاع سه کیلومتری از خودم دور کنم :|

به عنوان آدمی‌ که از لحاظ شخصیتی جز دسته سمعی ها(شنیداری ها) هستم، نیاز دارم اطرافیانم درک کنن که من عاشق خوندن و نوشتنم. حرفامو باید بنویسم و دوست دارم احساساتم رو با نوشتن کلمات بهشون نشون بدم و خب خوشحال میشم دیگران هم حرفاشونو برام بنویسن... پ.ن: علاقه به نوشتن و خوندن مشخصه‌ی بارز آدم های سمعی‌ِ

کلا تو ابراز احساسات و ساختار شخصیتی سه نوع آدم داریم. سمعی بصری لمسی بگردین پیدا کنین جز کدوم دسته این؟ خیلی به شناخت خودتون کمک میکنه

اصولا آدم باید یکی رو تو زندگیش داشته باشه که هر دفعه که به معنای واقعی کلمه یه خراب کاری ای کرد راحت و بی‌دغدغه بره جلوش بشینه و صاف بگه: من دوباره گند زدم! و بدون نگرانی و ترس از قضاوت شدن و سرکوفت شنیدن مطمئن باشه که اون آدم دوباره و دوباره کمکش میکنه و باهم داستانو حل میکنن

کاش مغزم یه دکمه آن و آف داشت، میزدم و راحت میخوابیدم🥲😂 این حجم از اورثینکینگ برتابیدنی نیست

امشب، حرم، زیارت، جاده، مداحی و آدم هایی که دوسشون دارم... :)

۵۰ روز تا محرم و دغدغه بودن روز اربعین در کربلا(:

هر وقت من زود حاضر میشم بقیه دیر میکنن هر وقت بقیه زود آماده میشن من دیر میکنم کلا علاقه ای به سینک شدن باهم نداریم :/😂

حالا درسته ما معمولیا همیشه صد درصد زیبا نیستیم ولی حداقل‌ هرموقع که چشامون بخاره راحت و بی دغدغه و عمیق میخارونیمش

هیچ وقت بستنی نونی وانیلی رو تجربه نکنین هیچوقت.

اومدیم بیرون شهر و هیچی هم با خودمون نیاوردیم و من دارم از گشنگی تلف میشم. چرا وقتی مامان جونم تو خونه بهم گف غذا بخورم نخوردم؟ دقیقا چه مرگم بوددد؟🥲😂