این مریضیه چیه که میشینی مرگ عزیزات رو تصور میکنی بعد مث ابر بهار زار میزنی؟
من همونو دارم.
باید یه پلی لیست مخصوص جاده شمال درست کنم.
و درحالی که تو پیچ های کندوان میچرخم و نم نم بارون از پنجره میاد میخوره تو صورتم، به مهگرفتگی های روی کوه ها نگاه کنم و گوش شون بدم :)
این حرفای هدی منو یاد خودم میندازه. منی که یه شب فقط به خاطر "فکر کردن" به اینکه دیگه قراره صرفا دختر این خونه نباشم، یک ساعت و نیم نشستم جلوی مامانم و گریه کردم و مثل ابر بهار اشک ریختم🥲🤝