ولی من میخواستم مدرسه بمونم پیش بچه ها🥲

بیاین به این فکر نکنیم که به جای اثر انگشت بابام، اثر انگشت شست خودمو زدم.

جاعل کی بودم واقعا؟

بسته به سلامت رسید. هووووف

حالا باید بشینم صلواتایی که نذر کردمو بفرستم🦦

جمله‌ی آخر: این روزا هم خاطره میشَنا...

حالا زندگی داره یکم دیگه روی واقعی‌شو بهم نشون میده. سخته، ولی میگذره...

یاد کلیپ اون آقاهه افتادم که می‌گفت: با خیال راحت رنج بکشید. تهش رشدِ، تهش کمالِ... حالا با خیال راحت رنج می‌کشم. به جهنم که سخته، به جهنم که بهش عادت ندارم، به جهنم که باید از بعضی چیزا بگذرم...

مگه درد و رنج هم طبیعی و عادی میشه که بشه بهش عادت کرد؟ درد هست، رنج هست، غصه هست، هیچ‌وقت هم قرار نیست بهشون عادت کنیم یا سِر بشیم. فقط باید یاد بگيريم که قوی تر بشم، همین. و می‌شیم! چه بخوایم چه نخوایم.

ولی چرا حس میکنم آشنایی؟😂

شاید باورتون نشه ولی امشب قرار بود بریم مراسم غبارروبی حرم شاه‌عبدالعظیم که یهو قسمت من نشد و بابام اینا جای ما میرن.

عا ببین کی اینجا آخرین جلسه زبان مدرسه رو داره؟ من🥲 و حقيقتا خیلی دلم برای معلم مون تنگ میشه🥲 بس که باحال و مهربون و خوشگله :))))