واقعا برام سواله چطور بعضیا زندگی رو انقدر سطحی میبینن؟
بنی چی که کل دغدغه ی طرف اینه که بهش خوش بگذره؟
ینی چی که کل زندگی باید تو خنده و لودگی و خوش گذرونی سپری بشه؟
ینی چی که تا یه سختی میبینن دپ میشن و کلا میرن تو فاز افسردگی؟
ینی چی؟ واقعا درکش برام سخته.
خب
اومدی
خوردی
خوابیدی
خندیدی
خوش گذروندی
دوست پیدا کردی
بیرون رفتی
خرید کردی
تولد گرفتی
از آخرین مد ها استفاده کردی
بعدش؟
پس زندگی اون طرف چی؟
پس فکر کردن چی؟
پس خلوت با خدا چی؟
مهربون بودن چی؟
با معرفت بودن چی؟
تعقل کردن چی؟
آگاه بودن چی؟
خنده خوبه
رفیق عالیه
لذت بردن از زندگی فوق العاده ست...
ولی آخه جان من انقدر فکر و ذهن مون رو توی مادیاتِ دنیایی خلاصه نکنيم.
هیمآ...♡
خنده خوبه رفیق عالیه لذت بردن از زندگی فوق العاده ست... ولی آخه جان من انقدر فکر و ذهن مون رو توی ما
خنده هم میتونه خدایی باشه
رفیقم میتونه بهشتی باشه
لذت بردن هم میتونه الهی باشه...