بله من همچنان دراز به دراز رو تخت افتادم

اونجا الان ساعت باید یک و چهل دیقه، اینا باشه اینجا ولی ساعت یازده و بیست دیقه ست

یه چند ساعت بیکار بودیم تو هتل، نشستم فیلم "دیدن این فیلم جرم است" رو دیدم

خیلی دوست دارم در موردش حرف بزنم

بیاین یه عنوان یه مخاطب عام نظرمو در مورد فیلم بگم

اول بیاین از جنبه احساسی به قضیه نگاه کنیم ಥ‿ಥ (ناراحت میشم اگه فکر کنین وی بسی احساساتی بوده و بعضی از بخشای فیلم اگر در حضور خانواده نبود، می‌شست گریه میکرد!)

خب... فیلم به خوبی احساسات مخاطب رو درگیر خودش و احوالاتِ امیر (نقش اول فیلم) میکنه... با شخصیت امیر میشه به خوبی همزاد پنداری کرد و تا حدودی درکش کرد. یک سری از اتفاقات فیلم احساساتِ خشم، غصه،(حرص خوردن😂✌️🏻)، نگرانی، غیرت، تعصب و... رو کاملا به مخاطب القا میکنه

خب این جنبه احساسی و تاثیر گذاری‌ش😁 ولی بخوایم یکم منطقی تر نگاه کنیم فیلم نقدهایی هم بهش وارده...!

اول بگم که فیلم سعی کرده به خوبی غیرت مرد ایرانی_اسلامی رو به تصویر بکشه و به شخصه برای خود من، این تلاشش موفق هم بوده. ولی چیزِ منفی ای که به ذهنم میرسه فضای مشوش، بهم ریخته، متشنج و ملتهبی که برای یک پایگاه بسیج به تصویر کشیده شده...! نکته دوم اینه که نود درصد از جنبه ی منفی بسیج و بسیجی رو به تصویر کشیده! یعنی زیاد نکته مثبتی از بسیجی بودن به چشم نمیخوره!

نکته بعدی، فیلم داره نشون میده که افراد بسیجی و مبارز کلا زندگی شخصی شون با کار شون قاطیه و اصلا زندگی خوب و ارومی ندارن... که خب این خودش دیدگاه منفی برای مخاطبای ناآشنا با فضاهای بسیجی ایجاد میکنه

ولی از اون طرف نقد های مثبت رو بخوام بگم: فیلم معنای غیرت و معرفت رو به خوبی به نمایش گذاشته بود. انتقادِ درستِ فیلم به پارتی بازی ها و لابی های یک سری مسئولینِ وطن‌فروش بسیار به جا بود👌 اسم فیلم خیلی جذاب بود. فیلم‌برداریِ جذابی داشت...

دوباره میگم، احساسات رو هم خیلی خوب به نمایش گذاشته بود و تاثیرگذاری بالایی داشت ಥ‿ಥ