۲۲آبان سال ۱۴۰۱ همین امشب ، ساعت ۷:۳۰ شب ، خبرِشهادت‌ِپدرجون را به ما دادند . زبان‌ِحال‌ِما که وصف نشدنی ست .. اما زبان حال شهید را میدانم چیست ! : دوش وقت‌ِسحر از غصه نجاتم دادند واندر آن ظلمت‌ِشب آب‌ِحیاتم دادند بیخود از شعشعه‌یِ‌پرتو ذاتم کردند باده از جام‌ِتجّلی‌ِصفاتم دادند چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی ! آن شب‌ِقدر که این تازه براتم دادند :) من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب ! مستحق بودم و این‌ها به زکاتم دادند هاتف آن روز به من مژده‌ی‌ِاین دولت داد ، که بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند این همه شهد و شکر کز سخنم می‌ریزد اجرِصبریست کز آن شاخ‌ِنباتم دادند . همت‌ِحافظ و انفاس‌ِسحرخیزان بود که زِبند‌ِغم‌ِایّام نجاتم دادند ! هم جواری با اَرباب مبارکتان باشد ! در آغوش آقاتون‌عبّاس آرامش‌ِابدی و بدون‌ِدرد ، نوش‌ِجان .

-

همون مسجدی که یک‌ساله دلش تنگه مثل‌ِدل‌ِما !

-

تو عقبای‌ِذهنم ، تو مردی ، من کشتمت . حتی گریه هم نکردم ! حتی پشیمونم نشدم ! حتی یه قطره اشک .. باورم نمی‌شه دارم اینو می‌گم ؛ ازت متنفرم . @خودم ، به مناسبت‌ِتولدم

تو مردی ، من کشتمت ! حتی پشیمونم نشدم ! حتی یه قطره اشک ..

فاش می‌گویم نمی‌توانم دید که مِی خورند حریفان و من نظاره کنم .

همین‌دوتا خلاصه‌یِ‌همه‌یِ‌منه .

شماهام از هر زاویه نگاه می‌کنید زندگی خیلی سخته ؟

++

نه فقط از چند تا زاویه سخته.