eitaa logo
حقوق یاران شاهین شهر و میمه
93 دنبال‌کننده
2.4هزار عکس
568 ویدیو
46 فایل
ارتباط با ادمین @ZNeysani
مشاهده در ایتا
دانلود
⚖🇮🇷🌹 چند جایگزین‌ فارسی     استنباط            برداشت    استهلاک           فرسایش  استیجاری          کرایه‌ای  استیضاح          بازخواست  استیلا             چیرگی  اسرار                رازها  اسراف             ریخت‌وپاش، زیاده‌روی از قدیم             از دیرباز  اساس               بنیاد  اساسی              بنیادین  اسبق                پیشین  استحصال        برداشت  استحضار          آگاهی  https://eitaa.com/hoghooghyaranshahin
⚖🇮🇷🌹 چند جایگزین فارسی ●واله             ☜شیدا ●وساطت       ☜میانجی‌گری ●واضح          ☜آشکار ●وصی           ☜جانشین ●وطن            ☜میهن، زادگاه ●وقفه            ☜درنگ ●هدایت         ☜راهنمایی https://eitaa.com/hoghooghyaranshahin
⚖🇮🇷🌹 ✅ لطفا (خواهشمند است، خواهش می کنم) ✅ مستقیما (به صورت مستقیم) ❌ خواهشا مطالب و فیلمها و.... رو مستقیم کپی نکنید * خواهش، واژه ای فارسی است و بنابراین، افزودن تنوین به آن درست نیست. * مستقیم، صفت است و در جمله مذکور باید به صورت قید به کار برود، بنابراین می توان با افزودن تنوین به آن، قید ساخت (چون "مستقیم" واژه ای عربی است، افزودن تنوین به آن ایرادی ندارد.) و یا از عبارت "به طور مستقیم" استفاده نمود. https://eitaa.com/hoghooghyaranshahin
   ⚖🇮🇷🌹 هنوز گاهی برای جای استفاده از «برایند» و «فرایند» شک می‌کنم. اگر ممکنه توضیحی بدهید. 🔹 پاسخ «برآیند» به‌معنای «نتیجه» است و زمانی به‌کار می‌رود که می‌خواهیم از نتیجه یک کار حرف بزنیم: 👈موفقیت امروز شما برآیند تلاش‌ و برنامه‌ریزی شماست. «فرایند» مجموعه‌ای از  تلاش و فعالیتی است که به نتیجه و دستاوردی منجر می‌شود.: 👈 فرایند تهیه این محصول، می‌تواند الگویی برای دیگر تولیدات باشد. نکته👇 به تفاوت نگارش «برآیند» با «فرایند» دقت کنیم. علیرضا حیدری https://eitaa.com/hoghooghyaranshahin
⚖🇮🇷🌹 چند جایگزین فارسی طرز             👈شیوه   عجب           👈شگفت ظن              👈گمان طبخ            👈پختن صریح          👈روشن شاهد           👈گواه صداقت       👈راستی https://eitaa.com/hoghooghyaranshahin
⚖🇮🇷🌹 توجه کنید: لحجه❌ لهجه✅ ترجیه❌ ترجیح✅ توجیح❌ توجیه✅ راجب❌ راجع‌به✅ کتابه من❌ کتابِ من، کتاب من✅ کتاب قشنگیِ❌ کتاب قشنگیه✅ https://eitaa.com/hoghooghyaranshahin
⚖🇮🇷🌹 واژه‌های پایان‌یافته به «الف»، در پیوند با پسوند «-ی»، صامت میانجیِ «ی» می‌گیرند و در رسم‌الخطِ امروزی، این «ی» به‌صورت «یـ» نوشته می‌شود، نه «ئـ». مثال: 🔸 زیبا + «-ی» = زیبایی (نه زیبائی) 🔸 جانفدا + «-ی» = جانفدایی (نه جانفدائی) 🔸 بی‌وفا + «-ی» = بی‌‎وفایی (نه بی‌وفائی) 🔸 نوا + «-ی» = نوایی (نه نوائی) 🔸کدخدا + «-ی» = کدخدایی (نه کدخدائی) 🔸 رجا + «-ی» = رجایی (نه رجائی) https://eitaa.com/hoghooghyaranshahin
🌷🇮🇷🌹 🔴 سرمایه گذاری به عمل کسی گفته میشود که مبلغی را به عنوان سهم مشارکت خود در شرکتی می گذارد وبنابراین املای صحیح آن با حرف "ذ" است ونه با حرف "ز". و به صورت "سرمایه گزاری". ترکیب اخیر بی معنی است ،زیرا "گزاردن" به معنای "به جا آوردن یا انجام دادن" است وسرمایه را نمی توان به جا آورد یا انجام داد. همچنین سرمایه گذار نیز با حرف "ذ" نوشته میشود نه با حرف "ز". https://eitaa.com/hoghooghyaranshahin
⚖🇮🇷🌹 حرف “ب” زمانی که به عنوانِ پیشوند فعل باشد، به صورتِ پیوسته نوشته می شود ✅بروید ❌به‌ روید به (حرف اضافه) جدا از کلمه بعد نوشته می شود مگر در کلمه «بجز»: ✅درست: جا به جا👉🏼✅ یک به یک👉🏼✅ در به در👉🏼✅ خود به خود👉🏼✅ به طرف👉🏼✅ به سوی👉🏼✅ ❌نادرست: جابجا☝️🏼❌ یک بیک ☝️🏼❌ در بدر☝️🏼❌ خود بخود☝️🏼❌ بطرف ☝️🏼❌ بسوی☝️🏼❌ https://eitaa.com/hoghooghyaranshahin
📚 نگارش درست «آن»- بخش نخست 🌸 «آن» همواره جدا نوشته می‌شود، مگر در: آ‌‌نجا، آنچه، آنکه. ✅ بنویسیم ⛔️ ننویسیم 🔹از آن‌رو 🔸از آنرو 🔹آن‌چنان 🔸آنچنان 🔹آن‌را 🔸آنرا 🔹آن‌گاه 🔸آنگاه 🔹آن‌طور 🔸آنطور 🔹آن‌وقت 🔸آنوقت 🌼با سپاس از استاد فروغیان https://eitaa.com/hoghooghyaranshahin
⚖🇮🇷🌹 چند ترکیبی که املای آن‌ها با "ذ" است: بنیان‌گذاری اسم‌گذاری پایه‌گذاری ارزش‌گذاری اثرگذاری بارگذاری تاثیرگذاری اعراب‌گذاری سیاست‌گذاری https://eitaa.com/hoghooghyaranshahin
⚖🇮🇷🌹 است/ هست در بیشتر موارد باید «است» رابه «هست» ترجیح دهیم. در مواردی هم «اند» به «هست» برتری دارد. مانند: او معلم است. این کتاب من است. در برخی موارد باید از «هست» استفاده کنیم. * مثلا برای تأکید: پدرم در خانه هست. * در زمانی که «هست» معنای «وجود دارد» بدهد: ارز به اندازۀ کافی هست. یا : چون بسی ابلیس آدم‌روی هست * زمانی که مجبوریم فعلمان جمع باشد: اختلاف بین احزابی که فعال هستند، طبیعی است. هرچند در چنین مواردی «اند» به «هست» اولویت دارد همیشه «اند» و فعل پیش از آن باید با نیم‌فاصله نوشته شوند.