مرا یک کربلا ببر، نبری گریه میکنم (((:

+ خدایا ؛ نزار قلب من به چیزهایی که برای من نیست ، پیوند بخوره .

ولی یادش بخیر چندین هفته‌قبل غروبِ‌جمعه خودمونُ به آب و آتیش می‌زدیم که ، - آهای فلانی نمیخای بری حرم ؟ - تو چی ؟ توعم حرم نمیری ؟ - سادات‌خانوم ؟ شب‌جمعه‌اس حرم نمیری ؟ هرکی از راه می‌رسید می‌پرسیدیم حرم نمیری ؟ هرکی یه بهونه می‌آورد و .. ما تو کربلا بودیم ولی حرم نبودیم ؛ هی می‌گفتم آقا ؟ قربونت برم دلت میاد ؟ زائرت تو کربلاباشه ولی توی‌بین‌الحرمینت نباشه ؟ اونقدر التماس می‌کردیم که بلاخره یکی از راه می‌رسید و با تمومِ ناامیدی ها می‌پرسیدم شما چی ؟ شمام حرم نمیرید ؟ می‌گفت چرا قراره برم اون موقع بود که اون لبخندخوشکلایِ بی‌جون و خسته شکل می‌گرفت و امیدی جوونه می‌زد .. [ چه خوبه کربلا ، مخصوصا غروبِ کربلا .. 💔 ]

- یادش بخیر غروبِ‌کربلا ..

امروز دیگه خیلی جمعه‌اس .

این عکسو شب‌جمعه انداختم . یکی از قشنگ‌ترین عکسای گالریم .

ابی‌عبدالله ؟ تورو جون اون لحظه‌ای که شرمنده رباب شدی بزار برگردم کربلا ..

به قهقه‌هایمان نگاه نکن ، شانه‌هایمان سال هاست کوله باری از غم را به دوش می‌کشد و چیزی نمی‌گوید .

کل زندگیم شده رها کردن در اوج خواستن ، یا رفتن در اوج دلتنگی .

در بین آدم‌ها احساس تنهایی می‌کنی .

_

حالا منمُ کوهِ غممُ باران ابی‌عبدالله . حالا منمُ کوهِ گناهُ باران ابی‌عبدالله ..