تعریف تو از عقل همان بود که باید، عقلی که نمی خواست سر عقل بیاید؛ یک عمر کشیدی نفس اما نکشیدی، آهی که از آیینه غباری بزداید؛ از گریهء بر خویشتن و خندهء دشمن، جانکاه تر، آهی ست که از دوست برآید؛ کوری که زمین خورد و منش دست گرفتم، در فکر چراغی ست که از من برباید؛ با آن که مرا از دل خود راند، بگویید ؛ ملکی که در آن ظلم شود، دیر نپاید :) -جنابِ‌‌فاضل .

پس هر وقت ماه رو دیدی؛یادِ من بیوفت‌ .

اونجاش که میگه: جانکاه‌تر،آهی‌ست که از دوست برآید:)))

:)

چه سود از این سکوت و آه از این صبوری . .

ضمنا؛توجه کردن رو اصلا فراموش نکن، توجه باعث میشه که روح آدم رشد کنه.

وَسِلاَحُهُ‌الْبُکَاء .

غم این عکس تا ابد<<<<<<<<<<

سكوت سرشار از سخنان ناگفته است؛ از حركات ناكرده،اعتراف به عشق‌های نهان و شگفتی‌های بر زبان نیامده. در این سكوت،حقیقت ما نهفته است. حقیقت تو و من .

-