مرا تو راحت جانی و من تو را نگران، گناه کیست که من با توام، تو با دگران؛ اگر بهشت بهایش تو را نداشتن است، جهنم است بهشتی که نیستی تو در آن؛ به جست‌وجوی تو در چشم خلق خیره شدم، غریبه‌اند برایم تمام رهگذران؛ نهان چگونه نگه‌دارمت ز چشم رقیب، چقدر راهزن اینجاست بین همسفران؛ عجب ز عشق که هر کس حکایتی دارد، از این گذازهء آتشفشانِ در فوران! خموش باش که با دیگران نمی‌گویند؛ رموز تجربه‌ء وحی را پیامبران :) -جنابِ‌فاضل.

ماهی تویی و آب،من و تنگ:روزگار .

فواره وار، سربه هوایی و سربه زیر، چون تلخی شراب، دل آزار و دلپذیر؛ ماهی تویی و آب،من و تنگ: روزگار! من در حصار تنگ و تو در مشت من اسیر؛ مرداب زندگی همه را غرق می كند، ای عشق همّتی كن و دست مرا بگیر؛ ای مرگ می رسی به من اما چقدر زود، ای عشق می رسم به تو اما چقدر دیر؛ شیرینی فراق کم از شور وصل نیست، گر عشق مقصد است خوشا لذت مسیر؛ چشم انتظار حادثه ای ناگهان مباش، با مرگ زندگی كن و با زندگی بمیر :))) -جنابِ‌فاضل‌ِ‌جااان‌.

خدایا ما رو آدم کن .

ولی حس هر سری طلبیده شدن یهویی توسط شهداء>>>>>>>>>>

منم همینطور پسر؛منم .

من همیشه روزی اشک فراوان خواستم؛ اشک فروانم‌ بده :)))

این جنگ از آدم تا ختم زندگی وجود دارد .

دردامُ‌ به تو نگم‌؛به کی بگم :)؟

روح خسته‌ی ما را بغل بگیر آقایِ عزیز ما .