امام صادق علیه‌السلام فرمود خدایا به زوار جدم حسین ع به خاطر آفتاب و باد گرمی که به صورت‌شون میخوره و اذیتشون می‌کنه ، ببخش و رحم کن. یعنی کوچکترین سختي توی این طریق برامون حسنه‌ست و نوره.

من آفتاب کرب‌و‌بلاي تـو را حسین ع هرگـز نمی‌دهم به گلـستان هیچکس ..

4:29 رؤح بروح ..

حالا تو مشایه آفتاب خورد به صورتتون یاد این دعاي حضرت صادق‌ع بیفتید و عاشقی کنید. سختی‌هارو به جون بخرید تو این مسیر. نه بخاطر حسنه ، بخاطر اینکه خیلی سختی کشید ابي‌عبدلله ..

دلتنگ کربلایید، جاموندید، حسرت می‌خورید، درست. اما طلبکار امام نباشید. کمتر از «عزیز» خطاب نکنید، جایگاه امام بالاست. نطلبیده صلاح نفس من رو می‌دونسته، یوقتایی حرارت محبتت وقتی دوری و تو فراقی بیشتره. بدهکار ابی‌عبدلله‌ییم [ حتی اگر نیست روز وصالي .. ]

رسول ترک گریه می‌کرد می‌گفت به ابی‌عبدلله گفتن تو .. ما کجاییم ؟

اوّل امام دلتنگ مأموم می‌شود.