دلتنگ کربلایید، جاموندید، حسرت می‌خورید، درست. اما طلبکار امام نباشید. کمتر از «عزیز» خطاب نکنید، جایگاه امام بالاست. نطلبیده صلاح نفس من رو می‌دونسته، یوقتایی حرارت محبتت وقتی دوری و تو فراقی بیشتره. بدهکار ابی‌عبدلله‌ییم [ حتی اگر نیست روز وصالي .. ]

رسول ترک گریه می‌کرد می‌گفت به ابی‌عبدلله گفتن تو .. ما کجاییم ؟

اوّل امام دلتنگ مأموم می‌شود.