حرمله بن کاهل اسدی لعنت الله علیه ناپاک‌زاده‌ای بود که به چشم مبارک حضرت ابالفضل علیه‌السلام و قلب مبارک حضرت‌علی‌اکبر علیه‌السلام تیر زد اما رذیل‌ترین جنایت او که غایت حرامزادگی‌اش بود، شلیک تیر سه‌شعبه به گلوی مبارک شش‌ماهه‌ی سیدالشهداء علیه‌السلام بود که آسمانیان برایش گریستند.

- شادی دل حضرت‌رباب سلام‌الله‌علیها [ بر حرمله لعنت ]

خوش آن دمي که نکویان کنند غارت شهر مرا تو گیری و گویی که این أسیر من است .

علی‌بن‌مهزیار از آن قدمایی است که به محضر حضرت حجت رسیده‌ است و کنیه­‌ی او ابواسحاق است. اینجا میگوید وقتی حضرت را دیدم حضرت به من فرمودند: «يَا أَبَا إِسْحَاقَ لَقَدْ كَانَتِ اَلْأَيَّامُ تَعِدُنِي وُشْكَ لِقَائِكَ» اگر من بخواهم طوری به شما عرض کنم که برای شما ملموس باشد، یعنی [ انقدر‌ من روزها را شمرده­‌ام تا تو را ببینم .. ] توجّه کنید که امام‌زمان ارواحنا فداه این جمله را می­فرمایند! ‌- استاد کاشانی

من باب علاقهٔ امام به مأموم:

بنازم به بزمی که آنجا گدایی به شاهی مقابل نشیند