با هر چی گیرش بیاد روی هر چی دم دستش باشه نقاشی میکشه و هر بار با ذوق میاد رو تختم وایمیسته نقاشی شو نشون میده بعد با هرچی که قابلیت چسبندگی داشته باشه نقاشی شو به دیوار میزنه با برچسب اسم، کاغذ نوت، چسب نواری و... حتی با چسب برق مشکی هم سابقه داشته😅

بی تو همیشه فصل پاییز است... 🍁

• . یکی از راه‌های تحمل‌پذیر کردن رنج، معنا دادن به رنجه. وقتی درد سراغمون میاد، سعی می‌کنیم براش دلیل بیاریم، توجیهش کنیم، بهش ارزش بدیم تا بتونیم باهاش کنار بیایم. این دلایل برای هر کسی متفاوته؛ مثلا قبلا داستانی رو خونده بودم درباره مردی که بعد از مرگ همسرش برای تحمل رنجش، با خودش می‌گفت: اگر من رفته بودم و همسرم مونده بود، حالا باید این درد سنگین رو اون تحمل می‌کرد. من راضی نبودم چنین رنجی روی دوش اون بیفته. همین فکر، همین معنا، رنجش رو قابل‌تحمل‌تر می‌کرد؛ انگار دردش تبدیل شده بود به باری که آگاهانه به‌جای کسی که دوستش داشته برمی‌داشت... خب، گاهی معناهایی که ما می‌سازیم، سطحیه... مثل یه مسکن، موقتی و گذرا تا یه روز به خودمون میایم و می‌بینیم اون توجیه‌ها دیگه جواب نمی‌دن، دیگه نمی‌تونن وزن رنجمون رو تحمل کنن. •

• اون‌جاست که می‌فهمیم برای ادامه دادن، برای زیستن با این درد، باید به معنایی عمیق‌تر و ریشه‌دارتر برسیم... معنایی که نه برای فرار از رنج، برای هم‌زیستی با اون ساخته شده باشه •

• مثلا معنایی که خیلی وقت ها تونسته از بار رنجم کم کنه اینه که: ما اساسا برای آسایش به این جهان نیومدیم :) اومدیم سختی بکشیم، در دل این سختی‌ها رشد کنیم و به کمال برسیم... 🌱 •

• سلام و ادب نمی‌دونم چرا اینقدر این مسئله سوال برانگیز شده😅 این سومین باره که اینجا داره ازم پرسیده میشه... ولی خب اینبار توضیح می‌دم؛ حقیقت اینه که رنج هرکسی برای خودش مهم و مقدسه :) اگر گفته بشه و درک نشه از عظمت اون رنج کم میشه... زخم‌های من شاید برای بقیه خنده‌دار باشه شاید اصلا نتونن درکش کنن حتی شاید همون چیزهایی که باعث اندوه منه مایه‌ی حسرت بقیه باشه... _چون همه منفعت‌هایی که در این دنیا نصیبمون شده رو می‌بینن نه هزینه‌ای رو که بابتش پرداختیم_ آدمی که پوست لطیفی داره زودتر کبود می‌شه، زودتر زخمی می‌شه، حتی ممکنه یک تیکه نخ یا گوشه‌ی کاغذِ کتابش دستشو ببره... آدم‌ها به اندازه لطافتشون رنج می‌کشن؛ رنج‌های من از جنس رنجِ زیستنه ...🪴 •

و شاید بخاطر همینه که خیلی وقت ها رنج بقیه هم میاد گوشه‌ی قلبم جوری که انگار رنج خودمه...

مثلا هربار که یکی از دوستام باهام درد و دل می‌کنه می‌شه زمینه خلق یک شعر غمگین...

https://eitaa.com/t_ghalam/14128 ممنونم☁️ با برنامه: sketch book

https://eitaa.com/66343569/2740 ای بابا🚶🏻‍♀

•.

• این کتاب قدیمی رو از بین پایین ترین قفسه‌های کتابخونه پیدا کردم وقتی اسم اریک فروم رو دیدم بخشی از ذهنم که عمیقا دوستدار نظریات روان‌شناسی و جامعه شناسیه، مظلومانه نگاهم کرد و ازم خواست برش دارم... حقیقتا فروم در این کتاب نگاه جالبی به عشق داره و از این سوال شروع می‌کنه که آیا عشق هنره؟ اگه هنر باشه به دانش و کوشش نیاز داره؟ •