•
سلام و ادب
نمیدونم چرا اینقدر این مسئله سوال برانگیز شده😅
این سومین باره که اینجا داره ازم پرسیده میشه...
ولی خب اینبار توضیح میدم؛
حقیقت اینه که رنج هرکسی برای خودش مهم و مقدسه :)
اگر گفته بشه و درک نشه از عظمت اون رنج کم میشه...
زخمهای من شاید برای بقیه خندهدار باشه
شاید اصلا نتونن درکش کنن
حتی شاید همون چیزهایی که باعث اندوه منه مایهی حسرت بقیه باشه...
_چون همه منفعتهایی که در این دنیا نصیبمون شده رو میبینن نه هزینهای رو که بابتش پرداختیم_
آدمی که پوست لطیفی داره زودتر کبود میشه، زودتر زخمی میشه، حتی ممکنه یک تیکه نخ یا گوشهی کاغذِ کتابش دستشو ببره...
آدمها به اندازه لطافتشون رنج میکشن؛
رنجهای من از جنس رنجِ زیستنه ...🪴
•
حرف دل
سلام و ادب شاید شعار به نظر برسه اما از رنج و محرومیت دیگران، از جنگ از آوارگی از ظلم رنج میکشم و
و شاید بخاطر همینه که خیلی وقت ها رنج بقیه هم میاد گوشهی قلبم جوری که انگار رنج خودمه...
حرف دل
و شاید بخاطر همینه که خیلی وقت ها رنج بقیه هم میاد گوشهی قلبم جوری که انگار رنج خودمه...
مثلا هربار که یکی از دوستام باهام درد و دل میکنه میشه زمینه خلق یک شعر غمگین...
هدایت شده از 「 ایــھامـ」
•
این کتاب قدیمی رو از بین پایین ترین قفسههای کتابخونه پیدا کردم
وقتی اسم اریک فروم رو دیدم بخشی از ذهنم که عمیقا دوستدار نظریات روانشناسی و جامعه شناسیه، مظلومانه نگاهم کرد و ازم خواست برش دارم...
حقیقتا فروم در این کتاب نگاه جالبی به عشق داره
و از این سوال شروع میکنه که آیا عشق هنره؟
اگه هنر باشه به دانش و کوشش نیاز داره؟
•