اما اینقدر تعریفش رو شنیده بودم که از روی کنجکاوی شروعش کردم

به نحوی وارد بازیش شدم...

قسمت های اولش خیلی بد نبود مثلا فقط جایی که نقش اول فیلم سیلی خورد یکم اذیتم کرد

بعد کم کم خشن شد قسمت های وسطش اینقدر اذیتم کرد که واقعا اشتهای غذا خوردن رو ازم گرفت

اما مطمئن بودم این داستان قوی نمیتونه پایان بندی خوبی نداشته باشه

تا اخر ادامش دادم

میدونید الان که به پایانش رسیدم از دیدنش پشیمون نیستم اما اصلا بهتون توصیه نمیکنم ببینیدش مخصوصا به خانم ها...

الان بعد از دیدن فیلم دارم خدا رو شکر میکنم به اندازه ای پول ندارم که دیگه از هیچی لذت نبرم

به اندازه ای پول دار نیستم که ادم ها رو اسب ببینم

به اندازه ای پولدار نیستم که روی جون ادم ها شرط ببندم

و خدا رو شکر میکنم به اندازه ای فقیر نیستم که مجبور باشم به خاطر پول هر کاری بکنم...

چیزی که توی این فیلم برام غیر قابل درک بود این بود که: چطور میشه ادم به نقطه ای برسه که از مرگ و درد و اندوه و سوگ ادم ها لذت ببره؟ این رو هیچ جوره نتونستم درک کنم و امیدوارم هیچ وقت هم برام قابل درک نشه...