سلام و نور
متشکرم به مهر خوندین🌿
این غزل رو چند وقت پیش نوشته بودم، در حد بداهه بود و برای نشرش دو دل بودم
اما بازخوردهای فراوانی که بعد از نشر در فضاهای مختلف دریافت کردم برام جالب بود...
https://eitaa.com/t_ghalam/13197
زیبا و غمگین...
من تا یه مدت تحت تاثیر این مصرع بودم اما تلاش کردم که نگاهم رو به جهان عوض نکنه:
ما جاودانه ایم! بر این میتوان گریست...
اینکه اساسا وجود یک نعمته؟
یا جبریست که بر ما تحمیل شده؟
جاودانگی یک رویاست یا یک کابوس..؟