دوستان زیادی دارم که به عنوان شاعر میشناسندم اگر مسئول برگزاری برنامه ای باشند به عنوان شاعر دعوتم میکنند اگر به شعر مناسبتی نیاز داشته باشند سراغم را میگیرند و اگر بخواهند به کسی معرفیم کنند کنار اسمم پسوند شاعر میگذارند اما راستش را بخواهید، کمتر کسی را میشناسم که بشود کنارش بی‌بهانه شعر خواند :) شعرهای زیادی در گلویم مانده...

سلام نگران نباشید همچنان وصف حال من همین بیته:😄 زمین از دلبران خالی‌ست یا من چشم و دل سیرم ؟ که می‌گردم ولی زلف پریشانی نمی بینم

خیلی دیدم از نویسنده ها و شاعرها این سوال پرسیده میشه حقیقت اینه که اگر شاعر یا نویسنده اثری خلق میکنند به این معنی نیست که حتما احساسات و اتفاقات اون متن رو تجربه کرده گاهی جرقه خلق یک شعر احساسه اما گاهی هم یک تصویره یا یک کشفه...

سلام خدا قبول کنه😅

سلام و نور و رحمت🌱✨ ممنونم محبت کردین 🥹

سلام و مهر :) اینکه به شعر علاقه مندید خیلی خوبه در آینده وقت هایی که کسی رو پیدا نمیکنید تا باری از روی دوش قلبتون برداره شعر همدم شما میشه...

من حدودا چهار سال پیش، زمانی که هفده سالم بود شعر رو رسما شروع کردم و اولین غزل موزونم رو نوشتم قبل از اون هم متن های احساسی و اهنگین مینوشتم ولی خب نمیشه شعر محسوبشون کرد توی دبیرستان از طریق کتاب علوم و فنون با عروض و قافیه آشنا شدم و جرقه اولین ابیاتم همون موقع زده شد

اینجا یه سری نکات رو درباره شروع شاعری توضیح دادم که خلاصش اینه: ۱. یادگرفتن عروض و قافیه ۲. زیاد خوندن شعر خوب

برای همه نسخه واحد نمیشه نوشت بستگی به طبع و ذوق شما داره ولی ترجیح اینه که برای شکل گیری زبانتون بنابر اسلوب زبان معاصر از شاعرانی مثل قیصر امین پور و محمد علی بهمنی شروع کنید بعد از منزوی و فاضل نظری بخونید در این مرحله برای اینکه خیال شعرتون از کلیشه ها فراتر بره پیشنهاد میکنم از شاعران خلاق هم عصرمون مثل محمد سعید میرزایی، سعید مبشر، مهدی فرجی، حسنا محمد زاده و... بخونید و حتی گاهی هم سری به شعر نو و سپید گروس عبدالملکیان، لیلا کرد بچه، فروغ و... بزنید در نهایت زمانی که زبانتون کاملا شکل گرفت برید سراغ اقیانوس عمیق اشعار قدما سعدی و صائب و حافظ و نظامی و... شاعران رو میتونید بنا برسلیقه تون بچینید فقط سعی کنید این سیر [از معاصر به قدیم] حفظ بشه

نظرتونه گَه‌ گاهی بعضیاشونو اینجا معرفی کنم؟