حرف دل
سلام و مهر :) اینکه به شعر علاقه مندید خیلی خوبه در آینده وقت هایی که کسی رو پیدا نمیکنید تا باری ا
من حدودا چهار سال پیش، زمانی که هفده سالم بود شعر رو رسما شروع کردم و اولین غزل موزونم رو نوشتم
قبل از اون هم متن های احساسی و اهنگین مینوشتم
ولی خب نمیشه شعر محسوبشون کرد
توی دبیرستان از طریق کتاب علوم و فنون با عروض و قافیه آشنا شدم
و جرقه اولین ابیاتم همون موقع زده شد
میدونید،
مهمتر از شاعر شدن شاعرانه زیستنه
همین که نگاهی خیال انگیز، شاعرانه و متفاوت از دیگران به جهان داشته باشی نصف راه رو طی کردی :)
حرف دل
سلام و ادب طاعاتتون قبول🪴 زمانی که میخواید در مسیر شعر قدم بزارید باید مثل هر مسیر دیگه ای ابتدا از
اینجا یه سری نکات رو درباره شروع شاعری توضیح دادم
که خلاصش اینه:
۱. یادگرفتن عروض و قافیه
۲. زیاد خوندن شعر خوب
برای همه نسخه واحد نمیشه نوشت
بستگی به طبع و ذوق شما داره
ولی ترجیح اینه که برای شکل گیری زبانتون بنابر اسلوب زبان معاصر از شاعرانی مثل قیصر امین پور و محمد علی بهمنی شروع کنید
بعد از منزوی و فاضل نظری بخونید
در این مرحله برای اینکه خیال شعرتون از کلیشه ها فراتر بره پیشنهاد میکنم از شاعران خلاق هم عصرمون مثل محمد سعید میرزایی، سعید مبشر، مهدی فرجی، حسنا محمد زاده و... بخونید و حتی گاهی هم سری به شعر نو و سپید گروس عبدالملکیان، لیلا کرد بچه، فروغ و... بزنید
در نهایت زمانی که زبانتون کاملا شکل گرفت برید سراغ اقیانوس عمیق اشعار قدما
سعدی و صائب و حافظ و نظامی و...
شاعران رو میتونید بنا برسلیقه تون بچینید
فقط سعی کنید این سیر [از معاصر به قدیم] حفظ بشه
حرف دل
همییین... :)
هر وقت دلمون میگیره،
هر وقت هوای امام رضا میکنیم،
هر وقت دل تنگ کربلا میشیم،
هر وقت روحمون سمت نجف پر میکشه،
هر زمانی که میخوایم به بانو حضرت زهرا_سلام الله علیها_ عرض ارادت کنیم،
میریم سمت حرم حضرت معصومه🤍:)