باد صبا! گذر کنی اَرْ در سرای دوست‌ ‌‌برگو که دوست سر ننهد جُز به پای دوست‌ ‌‌من سر نمی نهم، مگر اندر قدوم یار‌ ‌ من جان نمی دهم، مگر اندر هوای دوست‌ ‌‌کردی دل مرا ز فراق رُخت کباب‌ انصافْ خود بده که بود این سزای دوست؟‌ ‌‌مجنونْ اسیر عشق شد، امّا چو من نشد‌ ‌‌ای کاش کس چو من نشود مُبتلای دوست‌ - امام خمینی

چه کسی میداند که تو در پیله ی خود تنهایی؟ چه کسی میداند که تو در حسرت یک روزنه ی فردایی پیله ات را بگشا تو به اندازه ی پروانه شدن زیبایی!🌱 _سهراب سپهری

اصرار مرگ را بپذیرم چه میکنی؟ در حسرت وصال بمیرم چه میکنی؟ عاشق که نیستی تو، اقلا غیور باش! از مرگ اگر که بوسه بگیرم چه میکنی؟ بیرون این قفس خبری نیست، سر مکوب آرام باش مرغ اسیرم! چه میکنی؟! در شعله‌های عشق عظیمم نسوختی با کینه‌های قلب حقیرم چه میکنی؟ دارم غرور ریخته را جمع میکنم... اینبار من تو را نپذیرم چه میکنی؟ رباب کلامی

ما زاده‌ی ِ هنریم و هنر زاده‌ی ما .

هر سنگ که بر سینه زدم نقش تو بگرفت آن هم صنمی بهر پرستیدن من شد #طالب_آملی

زبان به کام نمی گیرم در این زمانه‌ی طوفانی برادرا شده تکلیفم به جای شعر، رجزخوانی که شیعه غیرت و احساس است نماد، حرْکت شمسایی که شیعه منطق و برهان است دلیل، حامد کاشانی - سید حمیدرضا برقعی

به جد و جهد چو کاری نمی‌رود از پیش به کردگار رها کرده به ، مصالح ِ خویش

آمدم یاد تو از دل به برونی فکنم دل برون گشت ، ولی یاد تو با ماست هنوز :)

زنده‌ام بی‌تو همینقدر‌ که دارم نفسی ، از جدایی نتوان گفت به جز آه ، سخن .

نفسم تنگ شده باز هوا میخواهم به چه رویی بنویسم که تو را میخواهم..؟!

آزمودم دل خود را به هزاران شیوه هیچ چیزش به جز از وصل تو خشنود نکرد

دیگران چون بروند از نظر از دل بروند ، تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی .