گرچه ممکن نیست با تکرار آسانش کنند حیف باشد غم که مشق تازه‌کارانش کنند تازه راضی کرده‌ام دل را به دینداری ولی بیم از آن دارم که دین‌داران پشیمانش کنند ساختن با خانۀ فرسودۀ دل بهتر است گر بنا باشد که در تعمیر ویرانش کنند گرچه این گنجشک دیگر با قفس خو کرده است می‌زند بر میله سر وقتی هراسانش کنند عشق را آموزگار زهد منکر شد، چه شد؟ بر ملاتر می‌شود رازی که کتمانش کنند بستن میخانه از هر خانه‌ای میخانه ساخت می‌تراود نور چون در شیشه پنهانش کنند بادها هرگز نمی‌فهمند گیسوی رها دل‌رباتر می‌شود وقتی پریشانش کنند می‌کشم رنجی که هرگز مستحقش نیستم در حساب روز محشر کاش جبرانش کنند - فاضل نظری

دیر آمدم .. دیر آمدم .. در داشت می سوخت محراب می نالید؛ منبر داشت می سوخت .. جانکاه، قرآنی که زیر دست ُ و پا بود .. جانکاه تر، آیات ِ کوثر داشت می سوخت ما عشق را پشت ِ در ِ این خانه دیدیم .. زهرا در آتش بود؛ حیدر داشت می سوخت

دیشب حسن دست به مویم کشید و گفت : زینب بخواب ، مادرمان خوب می‌شود ..

دور از رُخِ تو دم به دم از گوشهٔ چشمم سیلابِ سرشک آمد و طوفانِ بلا رفت .. _ حافظ

‌ ‌همه‌چیز، یادآوریِ بودنته برا من! #بند_او ♾ @binahayat_ir

حیف از تو نبود مثل ِما می‌مُردی ؟؟؟ نام تو فقط شهید کم داشت، عزیز ..

شوق شهادت داشت، عمری بندگی می‌کرد یک عمر مانند شهیدان زندگی می‌کرد ..

گیسوی ِ معشوق را، با خون ِ دل باید گرفت آنچه آسان می‌رسد، از راه آسان می‌رود ..