بی رحم ترین قطعه پاییز چنین است باران بزند ، شعر بیاید ، تو نباشی :)

بیرون ز [تو] نیست، هرچه در عالم هست . . در خود بطلب، هرآنچه خواهی که تویی ! - مولانا -

برای عاشق دلخسته ای چون من بغل وا کن مگر با گم شدن در عشق تو پیدا کنم خود را

غصه هم، می‌گذرد.

رفته‌ای اما گذشتِ عمر تاثیری نداشت من که دلتنگِ توام امروز، فردا بیشتر ..

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی! تو بمان و دگران وای به حالِ دگران ..

بی مهر ِ فاطمه، دل ِ ما ارزشی نداشت .

در دیده ی من، حسرت رخسار تو تا کی؟ در سینه ی من، آتش هجران تو تا چند؟

فریاد فاطمه‌‌ست که پیچیده در جهان مقصود اگر علی‌ست شهادت مقدمه است ..

آن میوه‌ای که فاطمه آن‌ را طلب نمود .. چون باب ِمیل ِاوست، شد این میوه، تاج‌دار .

دل میرود ز دستم صاحبدلان خدا را دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا در کوی نیکنامی ما را گذر ندادند،،، گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را #ناگفته_ها #شعر #اخراجی_ها

در توبه مرا گفت که برگیر شرابی ساقی تو که خود بیشتر از خلق خرابی این ماهی دلمرده در این برکه ی دلگیر جز دوری آن ماه ندیده ست عذابی من عارف دلتنگم یا زاهد دلسنگ؟ هر روز نقابی زده ام روی نقابی یک عمر ملائک همه گشتند و ندیدند در نامه ی اعمال من مست ثوابی ساقی، همه بخشوده ی یک گوشه چشمیم آنجا که تو باشی چه حسابی، چه کتابی؟ - فاضل نظری