امام صادق ع: رَأْسُ الْبَكَّاءِينَ ثَمَانِيَةٌ آدَمُ وَ نُوحٌ وَ يَعْقُوبُ وَ يُوسُفُ وَ شُعَيْبٌ وَ دَاوُدُ وَ فَاطِمَةُ وَ زَيْنُ الْعَابِدِينَ ع. رئيس گريه ‏كنندگان هشت نفر بودند: 1. حضرت آدم ع 2. حضرت نوح ع 3. حضرت يعقوب ع 4. حضرت يوسف ع 5. حضرت شعيب ع 6. حضرت داود ع 7. حضرت فاطمه ع 8. امام زين العابدين ع. 📚 بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏43 ؛ ص35. 🆔 @huoooo

پیامبر ص: أصابتكم فتنة الضّرّاء فصبرتم و إنّ أخوف ما أخاف عليكم فتنة السّرّاء من قبل النّساء إذا تسوّرن الذّهب و لبسن ربط الشّام و عصب اليمن و أتعبن الغنيّ و كلّفن الفقير ما لا يجد. در زمان سختی فتنه را ديديد و صبر كرديد و من از فتنه در زمان اسایش بر شما بيم دارم كه از طرف زنان مى ‏آيد هنگامى كه النگوى طلا بدست و پارچه ‏هاى فاخر به تن كنند و توانگران(شوهر پولدار یا پدر پولدار) را به زحمت اندازند و از فقير(شوهر فقیر یا پدر فقیر) چيزى كه بدان دسترس ندارد بخواهند. ✍️ پولدار را به زحمت می اندازند یعنی مدام از او درخواست می کنند تا طلا و جواهرات برایشان بخرد و در مورد فقیر هم او را مجبور می کنند تا برای انها کار کند تا بتوانند طلا و جواهرات بخرند. 📚 نهج الفصاحة؛ ص215. 🆔 @huoooo

حکایت شیخ عباس قوچانی (ره) می گوید: یک روز موقع عصر در مدرسۀ هندی در حجرۀ علامه قاضی خدمتشان بودم، نزدیک غروب بود، یکی از آقازادگان ایشان آمد و گفت: چراغ، نفت و فتیله ندارد؛ پول بدهید تا نفت و فتیله بخریم. مرحوم قاضی فرمود: پول ندارم. رفت و برگشت و گفت: فلان چیز را می‌خواهیم، پول بدهید! مرحوم قاضی فرمود، پول ندارم. رفت و برگشت و گفت: فلان چیز را نداریم، پول بدهید! مرحوم قاضی فرمود: پول ندارم. آن آقازاده شروع کرد به تندی کردن و با خشونت سخن گفتن که: این وضع نمی‌شود، این زندگی نمی‌شود، خانه غذا می‌خواهد، چراغ می‌خواهد، چه می‌خواهد، چه می‌خواهد، شما در حجره نشسته‌ای و هی می‌گوئی پول ندارم. کار بدین‌جا که رسید، مرحوم قاضی فرمود: بیا و این کمد را خالی کن، شاید خداوند فرجی بکند و پولی یافت شود! آقازاده مشغول خالی کردن کمد اطاق شد، أشیاء مندرس و کهنه و غیرها را بیرون آورد و گفت: وجهی یافت نشد. مرحوم قاضی فرمود: باز هم جستجو کن! جستجو کرد و یافت نشد. فرمود: در خاک ته کمد خوب تفحّص کن شاید در آن میان یافت شود! چون قدری از خاک را برداشت در آنجا دو عدد سکه یافت و خوشحال شد. مرحوم قاضی فرمود: اینک این دو سکه را بردار و از آن نفت و فتیله و طعام و هرچه می‌خواهی تهیّه کن! فقر و تهی‌دستی از جانبی و از جانب دیگر، از استقامت و تمکین و شادابی مرحوم قاضی داستان‌ها و حکایت‌ها بر سر زبان‌هاست و این نیست مگر خروج وی از جزئیّت و پیوستن او به کلّیّت به طوری که از تعلّقات مادّه و زمان و مکان بیرون آمده و به ولایت مطلقۀ إلهیّه پیوسته و مصداق حقیقی ﴿أَلَآ إِنَّ أَولِيَآءَ ٱللَهِ لَا خَوفٌ عَلَيهِم وَلَا هُم يَحزَنُونَ﴾ (اگاه باشید که اولیای خدا ترس و غمی برای انها نیست) دربارۀ او تحقّق یافته است. 📚 مطلع انوار، ج2. 🆔 @huoooo

كَانَ النَّبِيُّ ص إِذَا أَرَادَ سَفَراً كَانَ آخِرَ النَّاسِ عَهْداً بِفَاطِمَةَ وَ إِذَا قَدِمَ كَانَ أَوَّلَ النَّاسِ عَهْداً بِفَاطِمَةَ. هر گاه پيامبر ص اراده مسافرتى مي كرد آخرين شخصى را كه ديدار مي كرد حضرت فاطمه ع بود و موقعى كه از سفر باز مي گشت اول كسى را كه ملاقات مي كرد حضرت فاطمه ع بود. 📚 بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏43 ؛ ص40. 🆔 @huoooo

حکایت اثر وضوء مرحوم نخودکی می فرمایند : زمانی در صحن عتیق حرم امام رضا ع به تزکیه مشغول بودم، روزی پیری ناشناس بر من وارد شد و گفت: یا شیخ دوست دارم که یک اربعین، خدمتت را کمر بندم. گفتم: مرا حاجتی نیست تا به انجام آن پردازی. گفت: اجازه ده که هر روز کوزه آب را پر کنم. به اصرار پیر تسلیم شدم! هر روز علی الصباح به در اطاق می آمد و می ایستاد و با کمال ادب می خواست تا او را به کاری فرمان دهم و در این مدت هرگز ننشست. چون چهل روز پایان یافت، گفت: یا شیخ من چهل روز ترا خدمت کردم، حال از تو توقع دارم تا یک روز مرا خدمت کنی. در ابتدا اندیشیدم که شاید مرد عوامی باشد و مرا به تکالیف سخت مبتلا کند، ولی چون یک اربعین با اخلاص به من خدمت کرده بود، با کراهت خاطر پذیرفتم. پیر فرمان داد تا من در آستانه اتاق بایستم و خود در بالای اتاق روی سجّاده من نشست و فرمان داد تا کوره و دم و اسباب زرگری برایش آماده سازم. این کار با آنکه بر من به جهاتی شاق و دشوار بود، به خاطر پیر انجام دادم و لوازمی که خواسته بود فراهم ساختم. دستور داد تا کوره را آتش کنم و بوته بر روی آتش نهم و چند سکّه پول مس در بوته افکنم و آنگاه فرمود آنقدر بدمم تا مسها ذوب شود. از ذوب آن مسها آگاهش کردم. گفت: خداوندا، بحق استادانی که خدمتشان را کرده ام، این مسها را به طلا تبدیل فرما و پس از آن به من دستور داد بوتــــه را در ظرفی خالی کن و سپس پرسید در ظرف چه می بینی؟ دیدم طلا و مس مخلوط است. او را خبر دادم. گفت: مگر وضو نداشتی؟ گفتم: نه. فرمود تا همانجا وضو ساختم و دوباره فلز را در بوته ریختم و در کوره دمیدم تا ذوب شد و به دستور وی و پس از ذکر قسم پیشین، بوته را در ان ظرف ریختم، ناگهان دیدم که طلای ناب است. آنرا برداشتیم و باتفاق، نزد چند زرگر رفتیم. پس از آزمایش، تصدیق کردند که زر خالص است. آنگاه طلا را به قیمت روز بفروخت و گفت: این پول را تو به مستحقان می دهی یا من بدهم؟ گفتم: تو به این کار اولی هستی. سپس با هم به در چند خانه رفتیم و پیر پول را تا آخرین ریال به مستحقان داد، نه خود برداشت و نه به من چیزی بخشید و بعد از آن ماجرا از یکدیگر جدا شدیم و دیگر او را ندیدم. 📚 نشان از بی نشانها. 🆔 @huoooo

کمک به مردم غزه و لبنان یادمون نره امیر المؤمنین ع: كافر سخيّ أرجى إلى الجنّة من مسلم شحيح. كافر بخشنده از مسلمان بخيل به بهشت اميدوارتر است. 📚نثر اللآلئ / ترجمه شيخى ؛ النص ؛ ص94. 🆔 @huoooo

علامه قاضی (ره): ھرگز بعد از نمازھاى واجب تسبیح حضرت صديقه (صلوات الله علیھا) را ترك نكنید كه آن ذكر كبیر است و لااقل در ھر مجلسى يك دوره آن ترك نشود. 📚 ایت الحق. 🎙 ایت الله جاودان 🆔 @huoooo

قَالَ رَجُلٌ لِلرِّضَا ع أَوْصِنِي قَالَ احْفَظْ لِسَانَكَ تُعَزَّ وَ لَا تُمَكِّنِ الشَّيْطَانَ مِنْ قِيَادِكَ فَتَذِلَّ. مردى به حضرت رضا ع عرض كرد مرا وصيت و سفارشى فرمایید. حضرت فرمودند: زبانت را نگهدار عزيز می شوی و اختیارت را به دست شيطان مده که خوار و ذلیل می شوی. 📚 إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي) ؛ ج‏1 ؛ ص103. 🆔 @huoooo

حکایت بعضی از تازه مسلمانها نور قران را می بینند ولی ما؟! مرحوم آیت اللَّه آقای حاج شیخ مرتضی حائری فرمودند: من به کتاب دُرر الاصول پدرم آشنا هستم، ولی اگر بخواهم مواردی که در آن کتاب به آیات قرآن استشهاد شده تشخیص بدهم، باید جستجو کنم، ولی کربلایی کاظم آیات قرآن را از میان کلمات عربی بدون کوچک ترین معطّلی تشخیص می داد و می گفت: قرآن نور دارد و من به وسیله آن نور، آیات قرآن را از غیر آن تشخیص می دهم. مؤلّف(ایت الله خرازی) گوید: من خودم در سفری که به برخی از کشورهای خارجی داشتم، بعضی از تازه مسلمانان را دیدم که انگیزه اسلام اختیار کردن خود را مشاهده نور قرآن بازگو می کردند. 📚 روزنه هایی از عالم غیب. 🆔 @huoooo

دعای پر فضیلتی که امير المؤمنين عليه السّلام آن را به اويس قرنى(ره) تعليم نمودند. امیر المؤمنين علىّ ع فرمودند: هر كس اين دعا را بخواند، خداى تعالى همه حاجت‏هاى او را بر مى‏ آورد و رسول خدا ص فرمودند كه: قسم به كسى كه مرا براستى به پيغمبرى فرستاده است، كسى كه به او گرسنگى و تشنگى رسيده باشد، پس اين دعا را بخواند، خداى تعالى او را سير مى ‏گرداند و آب ارزانى مى‏ دارد و اگر شخصى اين نام‏ها را بر كوهى بخواند كه حايل باشد ميان او و ميان جايى كه اراده آن را داشته باشد هر آينه آن كوه راه می گشاید تا به جائی که اراده کرده برود و اگر اين دعا را بر ديوانه‏ اى بخواند عاقل مى ‏شود و اگر اين دعا را بر زنى بخواند كه بر او زائيدن دشوار باشد، خداى تعالى بر او وضع حمل را آسان مى ‏گرداند و فرمودند: قسم به كسى كه مرا به راستى به پيغمبرى فرستاده هر كس اين دعا را چهل شب جمعه بخواند خداى تعالى مى ‏آمرزد از براى او هر گناهى را كه ميان او و ميان خداى تعالى باشد و اگر شخصى بر پادشاه ظالمى داخل شود و اين دعا را بر آن پادشاه بخواند هر آينه خداى تعالى او را از شرّ آن خلاص مى ‏گرداند و هر كس كه اين دعا را در وقت خواب بخواند پس در آن اثنا بخواب رود خداى عزّ و جلّ به عدد هر حرفى از اين دعا هفتاد هزار فرشته از روحانيان خلق مى ‏نمايد كه صورت ايشان نيكوتر باشد از آفتاب به هفتاد هزار مرتبه و از خداى سبحان براى او طلب آمرزش نمايند و براى او دعا كنند و از براى او حسنات بنويسد و هر كس كه اين دعا را بخواند و حال آنكه از او گناهان كبيره سر زده باشد هر آينه همه گناهان او آمرزيده مى‏ شود و اگر در آن شب بميرد، شهيد مرده خواهد بود. اویس (ره) گويد كه: امير المؤمنين ع به من فرمودند كه: بدرستى كه خداى تعالى مى‏ آمرزد او را و اهل بيت او را و مؤذن مسجد او را كه در آن نماز گزارده و پيشنمازى كه به او اقتداء نموده و آن دعا اين است: « يَا سَلَامُ‏ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ الطَّاهِرُ الْمُطَهَّرُ الْقَاهِرُ الْقَادِرُ الْمُقْتَدِرُ يَا مَنْ يُنَادِي‏ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ‏ بِأَلْسِنَةٍ شَتَّى وَ لُغَاتٍ مُخْتَلِفَةٍ وَ حَوَائِجَ أُخْرَى يَا مَنْ لَا يَشْغَلُهُ شَأْنٌ عَنْ شَأْنٍ أَنْتَ الَّذِي لَا تُغَيِّرُكَ الْأَزْمِنَةُ وَ لَا تُحِيطُ بِكَ الْأَمْكِنَةُ وَ لَا تَأْخُذُكَ نَوْمٌ وَ لَا سِنَةٌ يَسِّرْ لِي مَا أَخَافُ عُسْرَهُ وَ فَرِّجْ لِي مِنْ أَمْرِي مَا أَخَافُ كَرْبَهُ وَ سَهِّلْ لِي مِنْ أَمْرِي مَا أَخَافُ حُزْنَهُ سُبْحَانَكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ- إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ‏ عَمِلْتُ سُوءاً وَ ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي‏ إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ- وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى نَبِيِّهِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً». 📚 مهج الدعوات و منهج العبادات ؛ ص103. 🆔 @huoooo

امام صادق عليه السّلام فرمودند: مَنْ أَتَى قَبْرَ الْحُسَيْنِ ع عَارِفاً بِحَقِّهِ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَجْرَ مَنْ أَعْتَقَ أَلْفَ نَسَمَةٍ وَ كَمَنْ حَمَلَ أَلْفَ فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مُسْرَجَةٍ مُلْجَمَةٍ. هر كس به زيارت قبر حسين عليه السّلام برود در حالى كه عارف به حقّ اوست، خداوند پاداش كسى كه هزار بنده را آزاد كرده است در نامه عمل او مى ‏نويسد، و مانند كسى است كه هزار اسب با زين و افسار در راه خدا (براى جهاد) گسيل كرده باشد. 📚 ثواب الأعمال و عقاب الأعمال ؛ النص ؛ ص87. 🆔 @huoooo

حکایت [دیدی خداوند قادر است؟!] علامه قاضی (ره) برای رفتن از نجف به کوفه که یکی دو روز ممکن بود به طول انجامد، قند و چای، گذشته از نان و دوغ که غذای معمولی او بود، لازم داشت. یکی از شاگردان او که تازه به او پیوسته بود، حکایت کرد که: روزی مرحوم قاضی را دیدم از بازار بزرگ به طرف دروازه کوفه می‌رود. دانستم که قصد مسجد کوفه را دارد و من می‌دانستم که او پولی هم در جیب ندارد، در شگفت شدم که ایشان قند و چای حتماً لازم دارد! گذشته از این هم هوا گرم است و پیاده رفتن امکان ندارد. ایشان که با کمال طمأنینه بازار را طیّ می‌نمود، من هم از پشت سر او می‌رفتم تا ببینم آخر کار به کجا منتهی می‌شود؟! به أواخر بازار که رسیدیم، یک مرد عرب که سر و صورت خود را با چفیّه پیچیده بود آمد در مقابل ایشان، و یک دینار به ایشان داد. مرحوم قاضی روی خود را به عقب برگردانده و به من فرمود: دیدی خداوند قادر است؟! من بسیار شرمنده شدم! زیرا دانستم از تمام افکار و خاطرات من او اطّلاع داشته، و سبب سازی خداوند را بدین‌گونه به من گوشزد نموده است. 📚 مطلع انوار، ج2. 🆔 @huoooo