قَالَ رَجُلٌ لِأَحَدِهِمْ عِظْنِي يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ فَقَالَ لَا تُحَدِّثْ نَفْسَكَ بِشَيْئَيْنِ بِفَقْرٍ وَ لَا بِطُولِ عُمُرٍ فَإِنَّهُ مَنْ حَدَّثَ نَفْسَهُ بِالْفَقْرِ بَخِلَ وَ مَنْ حَدَّثَ نَفْسَهُ بِطُولِ الْعُمُرِ حَرَصَ.
مردى بيكى از ائمّه (ع) عرض كرد مرا موعظه بفرما يا ابن رسول اللَّه فرمود خبر مده نفس خود را بدو چيز يكى فقر و ديگر طول عمر، چون اگر به نفس بگوئی فقیر می شوی بخل می ورزد(و تو را از انفاق باز میدارد) و اگر به نفس بگوئی عمر دراز خواهی داشت حریص میشود.
📚 معدن الجواهر و رياضة الخواطر ؛ ص27.
امام صادق ع:
إنّ في التوراة مكتوبا: يا ابن آدم، اذكرني حين تغضب أذكرك حين أغضب، فلا أمحقك فيمن أمحق، فإذا ظلمت بمظلمة فارض بانتصاري لك، فإنّ انتصاري لك خير من انتصارك لنفسك.
در تورات نوشته شده: اى فرزند آدم، هنگام خشم مرا ياد كن تا من هم هنگام خشم، تو را به ياد آورم و تو را گرفتار عقوبتم نكنم. و وقتى به تو ظلم شد، تو به كمك من راضى باش. زيرا يارى من بهتر از كمك خودت به خودت مى باشد.
📚 الجواهر السنية في الأحاديث القدسية (كليات حديث قدسى)؛ ص101.
🆔 @huoooo
امیرالمؤمنین ع:
ثلاث مهلكات: بخل، و عجب، و هوى.
سه چيز نابودكننده است:
1. بخل.
2. خودپسندى.
3. هوسرانى.
📚 نثر اللآلئ / ترجمه شيخى ؛ ص58.
🆔 @huoooo
قال النبی ص:
يَا عَلِيُّ أَرْبَعٌ يَذْهَبْنَ ضَلَالًا الْأَكْلُ بَعْدَ الشِّبَعِ وَ السِّرَاجُ فِي الْقَمَرِ وَ الزَّرْعُ فِي الْأَرْضِ السَّبِخَةِ وَ الصَّنِيعَةُ عِنْدَ غَيْرِ أَهْلِهَا.
پیامبر ص: يا على، چهار چيز به هدر مى رود: خوراك پس از سيرى، چراغ در مهتاب، بذر در شوره زار و احسان به نااهل.
📚 تحف العقول ؛ النص ؛ ص9.
🆔 https://eitaa.com/huoooo
🕊لزوم صبر در راه رسیدن به خدا🕊
ایت الله الهی طباطبائی(برادر علامه طباطبائی) فرمود:
آخوند ملاحسینقلی همدانی بعد از ۲۲ سال نتیجه گرفت و کسانی که دیر نتیجه میگیرند، پخته تر، قویتر و بهتر نتیجه میگیرند؛ چون آمادگی و استعدادشان بیشتر میشود و داستان او هم از این قرار بود:
آخوند ملاحسینقلی همدانی در نجف در ایوانی نشسته بود؛ چشمش به تکه نان خشکی افتاد که کبوتری برای خوردن آن بر زمین نشست؛ ولی نتوانست با منقارش آن را خرد کند؛ رفت و بار دیگر بازگشت و چندبار رفت و آمد؛ تا این که سرانجام، تکه نان را خرد کرد و خورد و دلش آرام گرفت و رفت. ملاحسینقلی همدانی از این واقعه الهام گرفت که باید صبر کند.
بزرگان درباره صبر، چنین گفتهاند: اگر انباری به اندازه جهان و پر از دانه های ارزن وجود داشته باشد و پرنده ای هر روز یک دانه از این انبار بردارد و بخورد، باید آن قدر صبر کنی تا این انبار ارزن، تمام شود و این عمل، هزار بار تکرار شود و انبار هزار مرتبه پر و خالی شود، آن گاه به نتیجه و مقصد خواهی رسید. باور کنید و بدانید که این موضوع، دروغ نیست و دیر نشده است.
📚 سند عرفان صفحه 20.
امام باقر ع:
كسى كه هر روز سى بار بگويد
«لا اله الّا اللَّه الحقّ المبين»،
به بى نيازى رو آورده، به فقر پشت كرده و درب بهشت را كوبيده است.
📚 ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه بندرريگى ؛ ص21.
🆔 @huoooo
ْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
طُوبَى لِعَبْدٍ نُوَمَةٍ عَرَفَ النَّاسَ فَصَاحَبَهُمْ بِبَدَنِهِ وَ لَمْ يُصَاحِبْهُمْ فِي أَعْمَالِهِمْ بِقَلْبِهِ فَعَرَفَهُمْ فِي الظَّاهِرِ وَ لَمْ يَعْرِفُوهُ فِي الْبَاطِنِ.
امام صادق (ع): خوشا بحال بنده گمنامى كه مردم را شناخته باشد با جسمش همنشين آنان باشد ولى دلش با رفتار آنان همراه نباشد او مردم را در ظاهر شناخته و مردم از باطن او آگاه نباشند.
📚 الخصال ؛ ج1 ؛ ص27.
پیامبر ص:
يَا عَلِيُّ لَا تَحْلِفْ بِاللَّهِ كَاذِباً وَ لَا صَادِقاً مِنْ غَيْرِ ضَرُورَةٍ وَ لَا تَجْعَلِ اللَّهَ عُرْضَةً لِيَمِينِكَ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَرْحَمُ وَ لَا يَرْعَى مَنْ حَلَفَ بِاسْمِهِ كَاذِبا.
يا على، بدون ضرورت قسم خدا نخور، راست يا دروغ.
خدا را ابزار قسم قرار مده.
خداوند بر آن كس كه به نام او قسم دروغ بخورد رحم نمى كند و جانب او را رعايت نمى فرمايد.
📚 تحف العقول ؛ النص ؛ ص14.
قَالَ سُوَيْدُ بْنُ غَفَلَةَ دَخَلْتُ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع دَارَهُ فَلَمْ أَرَ فِي الْبَيْتِ شَيْئاً فَقُلْتُ أَيْنَ الْأَثَاثُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فَقَالَ يَا ابْنَ غَفَلَةَ نَحْنُ أَهْلُ بَيْتٍ لَا نَتَأَثَّثُ فِي الدُّنْيَا نَقَلْنَا أَجَلَّ مَتَاعِنَا إِلَى الْآخِرَةِ إِنَّ مَثَلَنَا فِي الدُّنْيَا كَرَاكِبِ ظِلٍ تَحْتَ شَجَرَةٍ ثُمَّ رَاحَ وَ تَرَكَهَا.
شخصى به نام سويد بن غفله( كه از راويان حديث است و با على ع در جنگ صفين همراه بود) چنين نقل مى كند:
كه به خانه امير المؤمنين ع داخل شدم پس آن جا چيزى از اثاث و لوازم خانه نديدم. پس عرض كردم يا امير المؤمنين اثاث خانه كجا است؟
فرمود: اى سوید ما خانواده اى هستيم كه در دنيا براى خانه خود اثاث تهيّه نمى كنيم، بلكه چيزهاى نفيس و پرقيمت خود را به خانه آخرت انتقال مى دهيم. به درستى كه مَثَل ما در دنيا مانند شخص سوارى است كه در زير درختى بخوابد و استراحت كند پس از آن بيدار شود و آن درخت را واگذارد و برود.
📚 إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي) ؛ ج1 ؛ ص20.
قَالَ الامام الصادق ع:
بَعَثَ اللَّهُ نَبِيّاً إِلَى قَوْمٍ وَ أَمَرَهُ أَنْ يُقَاتِلَهُمْ فَشَكَا إِلَى اللَّهِ الضَّعْفَ فَأَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنَّ النَّصْرَ يَأْتِيكَ بَعْدَ خَمْسَ عَشْرَةَ سَنَةً فَقَالَ لِأَصْحَابِهِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَمَرَنِي بِقِتَالِ بَنِي فُلَانٍ فَشَكَوْتُ إِلَيْهِ الضَّعْفَ فَقَالُوا لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَوْحَى إِلَيَّ أَنَّ النَّصْرَ يَأْتِينِي بَعْدَ خَمْسَ عَشْرَةَ سَنَةً فَقَالُوا مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ قَالَ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ بِالنَّصْرِ فِي سَنَتِهِمْ تِلْكَ لِتَفْوِيضِهِمْ إِلَى اللَّهِ وَ قَوْلِهِمْ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ.
امام صادق ع: مبعوث كرد خداوند پيغمبرى را بسوى قومى و به او امر كرد كه بايد با آنها بجنگد، او نزد خدا از ضعف شكايت كرد، خداوند عزّ و جل به او وحى كرد كه: پيروزى پس از پانزده سال نصيب تو مى شود، او به اصحابش گفت: خداى عزّ و جل مرا امر كرده به جنگيدن با بنى فلان، و من به او شكايت از ضعف نمودم، گفتند:
«مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه».
آن پيغمبر گفت: خداوند وحى كرد به من كه پيروزى بعد از پانزده سال برايم حاصل مى شود، گفتند:
«مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه».
، گفت: خداوند متعال در همان سال پيروزى را نصيبشان گرداند بعلت اينكه كارهايشان را واگذار به خدا كردند، و گفتند:
«مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه»،
یعنی هر چه خدا بخواهد، و نيست حول و قوّه اى مگر حول و قوّه الهى.
📚 مشكاة الأنوار في غرر الأخبار ؛ النص ؛ ص20.
رُوِيَ: «أَنَّ مَنْ أَصَابَتْهُ شِدَّةٌ وَ كَانَتْ لَهُ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى حَاجَةٌ بَالِغاً مَا بَلَغَتْ فَلْيُصْبِحْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ صَائِماً وَ لْيَقُلْ سِتَّمِائَةِ مَرَّةٍ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ ثُمَّ يَسْأَلُ اللَّهَ تَعَالَى حَاجَتَهُ تُقْضَى سَرِيعاً إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى».
سیّد بن طاووس رحمة الله علیه می فرماید که روایت شده است: هر کس مبتلا به سختی و بلائی شده و از درگاه خداوند متعال حاجتی بخواهد هر اندازه که حاجتش بزرگ باشد، پس باید صبح جمعه درحالی که روزه است ششصد مرتبه بگوید:
« مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ» سپس از خداوند حاجت خود را بخواهد، ان شاء الله حاجتش سریعاً برآورده خواهد شد.
📚 جمال الأسبوع بكمال العمل المشروع، ص: 346.
عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع أَ يُسْتَجَابُ لِلرَّجُلِ الدُّعَاءُ ثُمَّ يُؤَخَّرُ قَالَ نَعَمْ عِشْرُونَ سَنَةً.
اسحاق بن عمار می گوید: به امام صادق (ع) عرضه داشتم: آيا می شود دعاى كسى به اجابت برسد ولى به تاخير انداخته شود؟ فرمود بله تا بيست سال.
📚 عدة الداعي و نجاح الساعي؛ ص203.