نوتهایی از عشق می‌نوشت مثل حرکت ابرها به همان آرامی، همان اندازه سبك. عشق در رگهایش جریان داشت. عشق را در قلمی‌ که با آن می‌نوشت، در گیتاری که با آن می‌نواخت احساس می‌کرد، او تمام دنیا را سرشار از عشق خود می‌دید، شاید حسي که اکنون داشت از عشق نیز بیشتر بود‌، او حاضر بود کابوسهای عشق‌ش را به دوش بکشد تا فقط او در رویا زندگی‌ کند، چون عشق او لایق بهترینها بود.

به خودم قول دادم هروقت دلم برات تنگ شد از آسمون عکس بگیرم

You can only be so strong for so long until you reach a point where you break physically, mentally, emotionally.

پس کی قراره اون بستی‌ مو پیدا کنم که تو خلوت فانک گوش کنیم.

آدمایی که رندوم برام ریل می‌فرستن صاف وسط قلبمن:(💓

ִֶָ 𓄹⠀ׂ    𐚁ྀ 𝅄 ꒱