🔰با شعار «مطالعه جهان، میراث فرهنگی و سفرهای لذت‌بخش» آغاز به کار سی‌وششمین نمایشگاه کتاب هنگ‌کنگ با تمرکز بر ادبیات جهان 🔸ادبیات جهان، گفت‌وگوی فرهنگی و ترویج کتاب‌خوانی محورهای اصلی سی‌وششمین نمایشگاه کتاب هنگ‌کنگ است؛ رویدادی که امسال با حضور صدها ناشر و برگزاری بیش از ۶۰۰ برنامه فرهنگی، مخاطبان را با فرهنگ و ادبیات کشورهای مختلف آشنا می‌کند. 🔸یکی از محورهای مورد توجه نمایشگاه امسال، ترویج مطالعه در میان کودکان و نوجوانان در شرایطی است که استفاده روزافزون از تلفن‌های همراه و ابزارهای دیجیتال، زمان مطالعه نسل جوان را کاهش داده است. تنوع کتاب‌های کودک و نوجوان، برگزاری کارگاه‌های آموزشی و برنامه‌های تعاملی از جمله اقداماتی است که برای ترغیب خانواده‌ها به مطالعه در نظر گرفته شده است ibna.ir/x6HZC @ibna_official

🔰روایتی از پنج قرن ادبیات؛ قهرمان‌مرعش؛ شهری که پنج قرن با شعر و ادبیات زیسته است 🔸بسیاری از شهرهای تاریخی جهان با کاخ‌ها، قلعه‌ها یا بناهای باستانی‌شان شناخته می‌شوند؛ اما قهرمان‌مرعش در جنوب ترکیه هویت خود را بیش از هر چیز در شعر، ادبیات و روایت‌های شفاهی جست‌وجو کرده است. شهری که اکنون به عنوان نخستین و تنها «شهر خلاق ادبیات» ترکیه در شبکه شهرهای خلاق یونسکو شناخته می‌شود، پیشینه‌ای نزدیک به پنج قرن در پرورش شاعران، نویسندگان و اندیشمندان دارد. 🔸پژوهشگران ادبیات معتقدند هویت فرهنگی این شهر بر چهار پایه استوار است؛ سنت عرفانی، فرهنگ عاشیق‌ها و روایت‌های شفاهی، میراث فکری و اندیشه‌ورزی و در نهایت ادبیات معاصر ترکیه. پیوند این چهار جریان، قهرمان‌مرعش را از قرن شانزدهم میلادی تاکنون به یکی از مهم‌ترین کانون‌های ادبی جهان ترک تبدیل کرده است. 🔸یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این شهر، همزیستی سنت شفاهی و ادبیات مکتوب است. در حالی که در بسیاری از فرهنگ‌ها این دو مسیر جدا از یکدیگر رشد کرده‌اند، در قهرمان‌مرعش، موسیقی عاشیقی و شعر مکتوب در کنار هم شکل گرفته‌اند و «ساز» و قلم نویسنده از یک ریشه فرهنگی مشترک تغذیه کرده‌اند. 🔸️در این شهر حتی جمله‌ای مشهور وجود دارد که می‌گوید: «هر خانه، یک شاعر پرورش می‌دهد.» جمله‌ای که بیش از آنکه اغراق‌آمیز باشد، بازتاب جایگاه زبان و ادبیات در زندگی روزمره مردم قهرمان‌مرعش است ibna.ir/x6HYQ @ibna_official

🔰مدیر انتشارات قایق در گفت‌وگو با ایبنا مطرح کرد؛ کتابخوانی با گفت‌وگو جان می‌گیرد 🔸مدیر انتشارات قایق معتقد است، باشگاه‌های کتابخوانی در سال‌های اخیر توانسته‌اند مخاطبان تازه‌ای را به کتابفروشی‌ها جذب کنند اما ادامه این مسیر بدون مدیریت تخصصی، انتخاب درست کتاب‌ و بهبود شرایط اقتصادی دشوار است. 🔸افراد به دنبال این هستند که از طریق کتاب، شناخت بیشتری نسبت به خود، جامعه و اتفاقات پیرامون‌شان پیدا کنند. وقتی فردی وارد یک کتابفروشی می‌شود و می‌بیند در آنجا باشگاه کتابخوانی فعالی وجود دارد و نشست‌هایی درباره همین موضوعات برگزار می‌شود، طبیعی است که برای حضور در این برنامه‌ها علاقه‌مند شود. 🔸 یکی از مهم‌ترین دستاورد باشگاه کتابخوانی‌ فقط این نیست که اعضای آن کتاب‌های بیشتری بخوانند، ابلکه باید احساس کنند به جمع فرهنگی تعلق دارند. بسیاری از افراد در زندگی روزمره فرصت گفت‌وگو درباره کتاب، اندیشه و دغدغه‌های فکری خود را پیدا نمی‌کنند. باشگاه کتابخوانی این امکان را فراهم می‌کند که انسان‌ها با وجود تفاوت سلیقه و دیدگاه، کنار یکدیگر بنشینند، صحبت کنند، از هم یاد بگیرند و به مرور یک جامعه کوچک فرهنگی شکل بگیرد. اگر این حس تعلق ایجاد شود، اعضا حتی فراتر از یک جلسه یا یک کتاب، ارتباط خود را با کتابفروشی و با یکدیگر حفظ خواهند کرد. 🔸باشگاه‌های کتابخوانی در سال‌های اخیر، نقش مهمی در معرفی کتاب و تقویت جریان کتابخوانی داشته‌اند، ادامه داد: البته در کنار این فرصت‌ها، چالش‌هایی نیز وجود دارد. یکی از مهم‌ترین مشکلات این است که هنوز تعداد افرادی که بتوانند کتاب‌های مناسب را انتخاب کنند و جلسات کتابخوانی را به شکل حرفه‌ای مدیریت کنند، محدود است. برگزاری یک باشگاه کتابخوانی تنها به جمع شدن چند نفر و معرفی یک کتاب خلاصه نمی‌شود. ibna.ir/x6HTc @ibna_official

🔰حمید قلی‌پور در تشریح ویژگی‌های فلسفه در روسیه؛ فلسفه در اسارت 🔸کاربست ایده‌های فلسفی در واقعیت اجتماعی از خصیصه‌های مهم فلسفه روسی است 🔸قلی‌پور معتقد است: امروزه متأسفانه در سراسر جهان فلسفه به اسارت درآمده و این اسارت به نفع نظم موجود یعنی سرمایه‌داری است که محصول تصمیم کاملاً سیاسی است. برخلاف شعارهای موجود در ایدئولوژی سرمایه‌دارانه و لیبرالی اعم از آزادی و برابری، بر این باورم که تک‌صدایی و عدم‌تنوع از مشخصه‌های فلسفه و به‌طور کلی زندگی بشر در نظم سرمایه‌داری است. گویی فلسفه را درون آکادمی‌ها حبس کرده‌اند، چشمانش را بسته‌اند تا واقعیت اجتماعی را نبیند و نتواند آن را تغییر دهد. 🔸️جایگاه فلسفه در روسیه صرفاً محدود به آن نوع نظرورزی نمی‌شود که تنها پیرامون امور انتزاعی است و امتداد اجتماعی ندارد. با مطالعه تاریخ سرگذشت آن، به نظر می‌رسد این فلسفه همواره در تلاش است تا شکاف میان نظر و عمل را تا جای ممکن به حداقل برساند. از رهگذر پر کردن چنین شکافی، ایده‌های خود را می‌آزماید و پیش‌روی می‌کند. کاربست ایده‌های فلسفی در واقعیت اجتماعی یکی از خصیصه‌های مهم فلسفه روسی است که به احتمال زیاد ریشه در سنت‌های روسیه به‌ویژه مسیحیت ارتدوکس دارد. همین خصیصه سبب شده تا ایده‌های فلسفی بیشتر رنگ و بوی اجتماعی به خود بگیرد و فیلسوفانی استاندارد آن‌طورکه در فلسفه غرب سراغ داریم نظیر کانت، هگل و ... پرورش پیدا نکنند. 🔸چرنیشفسکی که از فیلسوفان بزرگ روسی است، راه هرتسن را تکامل بخشید. آثار او به قدری ارزشمند است که مارکس برای مطالعه آنها شروع به یادگیری زبان روسی کرد. چرنیشفسکی بر این باور بود که ملت‌های عقب‌مانده در توسعه اجتماعی می‌توانند با تأثیرپذیری از ملت‌های توسعه‌یافته مراحل میانجی را طی نکنند و در عوض حرکت جهش‌واری داشته باشند. مطابق با دیدگاه او، روسیه این امکان را دارد که از مالکیت اشتراکی زمین مستقیماً به سوسیالیسم جهش کند و مرحله میانی کاپیتالیسم را بدون تجربه از سر بگذراند. نارودنیک‌ها برای رسیدن به آینده‌ای سوسیالیستی در روسیه بر نقش تعیین‌کننده دهقان‌ها و کمون روستایی تماماً تأکید داشتند. همین تأکید باعث شد که در اواخر قرن نوزدهم، پیش‌بینی‌هایشان نقش بر آب شود، چراکه کمون روستایی نیز در نظم کاپیتالیستی ادغام شد و دهقان‌ها غالبا به دنبال مالکیت خصوصی بودند. 🔸گویی فلسفه را درون آکادمی‌ها حبس کرده‌اند، چشمانش را بسته‌اند تا واقعیت اجتماعی را نبیند و نتواند آن را تغییر دهد. به همین دلیل، موضوعات مورد مطالعه در این دیسیپلین (به‌ویژه در فلسفه تحلیلی) غالباً محدود به معرفت‌شناسی و آن دسته از موضوعات بی‌فایده اخلاقی شده که بیشتر شبیه بازی زبانی است، تا یک فعالیت علمی واقعی! معتقدم فلسفه به دور از واقعیت اجتماعی و فهم آن نمی‌تواند چیزی جز بیهوده‌گویی باشد. در چنین حالتی، صرفاً اصطلاحات قلمبه‌سلمبه بی‌فایده ابداع می‌شود و عده‌ای به‌زعم خودشان در حال فلسفه‌ورزی هستند، حال‌آن‌که اندک ثمری در ابداعات‌شان نیست. خب بسیار واضح است که در چنین وضعیتی انتظار از فلسفه‌ورزی متفاوت مضحک است. فلسفه‌ورزی مادام‌که آزاد نباشد، به این معنا که سیاسی نشود و با مسائل اجتماعی نقادانه رویارویی نکند، تک‌صدا و منفعل می‌ماند و از خلاقیت سهمی نخواهد برد. روسیه نیز از این وضعیت مستثنا نیست. با این‌حال، می‌توان به این دلیل که میراث مارکسیستی از گذشته در آن موجود است، به کورسوی امیدی برای تنوع قائل شد، هرچند صدای متفاوت امروزه بسیار کم است. ibna.ir/x6HYR @ibna_official

گزارش ایبنا از مشهد؛ پیرمردی که با کتاب‌ها نفس می‌‌کشد 🔸️در میان هیاهو و زندگی پرشتاب شهرنشینی، کتابفروشی حسینی در خیابان دکتر شیخ، ۴۱ سال است که به پناهگاهی برای عاشقان کتاب تبدیل شده است. پشت این قفسه‌های پر از کتاب، پیرمردی ۸۷ ساله به نام یدالله حسینی، دبیر بازنشسته تاریخ، با لبخندی گرم و روحیه‌ای سرشار از عشق به دانش و آگاهی، هر روز با مشتریانش در مورد کتاب‌ها و قصه‌هایشان حرف می‌زند. 🔸️زیرزمین خانه‌ام پر از کتاب است، در خانه‌ام در گلمکان هم کتابخانه‌ای با حدود ۱۰۰ جلد کتاب دارم، روی تراسِ باغ‌ام در گلمکان هم حدود ۱۰۰ جلد کتاب دارم. روی تختم در خانه هم پر از کتاب است. با کتاب زندگی می‌کنم، با کتاب می‌خوابم و قبل از خواب هم در ذهنم کتاب‌ها و مسائل مهمی که خوانده‌ام را مرور می‌کنم. تمام زندگی‌ام کتاب است. 🔸️ من به خاطر همین کتاب‌ها زنده هستم، با دیدن این کتاب‌ها روحیه می‌گیرم، ۸۷ سال‌م است اما هر روز برای این کتاب‌ها به این کتاب‌فروشی می‌آیم. 🔸️ مردم در سال‌های اخیر نسبت به دهه ۶۰ بیشتر به کتابخوانی و مطالعه علاقه‌مند شده‌اند. خوانندگان کتاب به شرطِ اینکه کتابِ بابِ طبع‌شان را پیدا کنند، بیشتر شده‌اند. مردم هر کتابی را نمی‌خوانند به عنوان نمونه تاریخ را دوست دارند، مخصوصا تاریخ ادیان. اما در ابتدای آغاز به کارم، مردم به اندازه امروز به کتاب علاقه نداشتند ibna.ir/x6HcL @ibna_official

🔰گفتنی‌های داریوش مودبیان از اسلامیر مروژک و آثارش؛ مروژک با تمثیل، سازوکار استبداد را افشا می‌کرد 🔸داریوش مودبیان نویسندگی اسلاومیر مروژک را منحصربه‌فرد و غیرقابل تقلید دانست و طنز او را جهان‌شمول توصیف کرد که با چرخشی مدام میان خنده و اندیشه، باعث شده است آثار این نویسنده همچنان تازگی خود را حفظ کنند و تاریخ مصرف نداشته باشند. 🔸اولین بار برای جشن هنر شیراز در سال ۱۳۴۹ به ایران آمده بود. البته آشنایی ما با آثار او به سال‌ها قبل برمی‌گردد. در ایران نخستین بار در سال ۱۳۴۵، از طریق ترجمه‌های فخری گلستان از مجموعه داستان «فیل» با آثارش آشنا شدیم که در انتشارات روزن منتشر شد. بعد از آن ایرج زهری پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۴۷، تعدادی از نمایشنامه‌های کوتاه او را ترجمه کرد. 🔸️مروژک برای بازتاب مستقیم زندگی روزمره مردم کوچه و بازار نمی‌نوشت، بلکه بیشتر به بررسی موقعیت‌های استثنایی انسان‌ها می‌پرداخت. شخصیت‌های آثارش عمدتا کهن‌الگو یا آرکی‌تایپ هستند؛ به همین دلیل مخصوصا در آثار اولیه‌اش شخصیت‌ها معمولا نام‌های فردی و مشخص ندارند و با عنوان‌هایی مانند مرد، مرد اول، فروشنده، سفیرکبیر و... شناخته می‌شوند. این شخصیت‌ها بیش از آنکه افراد مشخصی باشند، الگوها و نمادهایی تمثیلی‌اند. 🔸️مروژک عناصر برگرفته از جامعه را دگرگون می‌کند، به آنها نیرویی درونی و تمثیلی می‌بخشد و شخصیت‌هایش را در موقعیت‌هایی خاص قرار می‌دهد. این موقعیت‌های به ظاهر استثنایی، به‌تدریج به موقعیت‌هایی جهان‌شمول تبدیل می‌شوند. 🔸مروژک پس از چخوف یکی از پراجراترین نمایشنامه‌نویسان معاصر در ایران، دست‌کم در ۵۰ سال اخیر بوده است. البته این استقبال تا حد زیادی مرهون تلاش مترجمان به‌ویژه زنده‌یاد ایرج زهری است که نقش بسیار مهمی در معرفی مروژک به تئاتر ایران و مخاطبان ایرانی داشت. ibna.ir/x6HSC @ibna_official

🔰مدیر گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه داکا در گفت‌وگو با ایبنا:چشم‌انداز آموزش زبان فارسی در بنگلادش روشن است 🔸️محمد ممیت الرشید، مدیر گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه داکا به مناسبت «۱۰۵ سال فعالیت گروه زبان و ادبیات فارسی» با اذعان بر چالش‌های موجود در آموزش زبان فارسی گفت: در زمینه‌های مختلف به‌ویژه جامعه‌پذیری در فرهنگ و ادبیات باید بیشتر کار کنیم و چشم‌انداز آموزش فارسی در بنگلادش را روشن می‌بینم. 🔸️ممیت الرشید که از دانش‌آموختگان دانشگاه تربیت مدرس تهران است و با کتاب‌های تالیفی و ترجمه‌های خود توانسته نقش موثری در گسترش زبان فارسی در بنگلادش ایفا کند، با اشاره به اینکه زبان فارسی به مدت ۶۰۰ سال از ۱۲۰۳ تا ۱۸۳۷ میلادی، زبان فارسی شبه قاره بوده است، گفت: اکنون در کتابخانه‌ها و مراکز مختلف نسخه‌های خطی فارسی زیادی نگهداری می‌شوند و کتاب‌هایی مثل بوستان، گلستان و تذکره‌الاولیا در مدارس دینی و دانشگاه‌ها تدریس می‌شوند. پدربزرگ و مادربزرگ من کاملا با زبان فارسی آشنایی دارند و می‌توان گفت این زبان بخشی از میراث فرهنگی بنگلادش است. 🔸️وی همچنین با اشاره به برخی چالش‌های موجود برای دانشجویان و دانش‌آموختگان بنگلادشی گفت: در سال ۲۰۱۲ آزمایشگاه زبان گروه، برای استفاده دانشجویان و استادان دایر و در زمان بحران کرونا تخریب شد. با پیگیری‌های انجام شده و تشکیل جلسه با رایزنی فرهنگی ایران زمینه بازسازی این آزمایشگاه فراهم شده که امیدواریم به‌زودی شاهد فعالیت دوباره آن باشیم. 🔸️نیکوست که هر سال یک دانشجوی ممتاز فارسی اهل کشور بنگلادش که می‌تواند در گسترش این زبان موثر باشد با حمایت سفارت و رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی بتواند با سفر به ایران از دوره‌های آموزشی و امکانات تحصیلی در این کشور استفاده کند. احیای دوره‌های دانش‌افزایی ویژه استادان بنگلادش نیز که با تعطیلی ده‌ساله روبه‌رو شده می‌تواند گامی مفید در استفاده از دانش تخصصی مدرسان و استادان ایرانی باشد. ibna.ir/x6HNq @ibna_official

🔰مهدی سیدی فرخد در گفت‌وگو با ایبنا از گوهرشاد گفت؛ گوهرشاد می‌گفت: «من مسجد می‌سازم، نه کاخ ظلم» 🔸مهدی سیدی فرخد گفت: گوهرشاد گفته که «من مسجد می‌سازم، نه کاخ ظلم» اگر در راه ساختن این مسجد حتی به یک حیوان هم ستم شود اَجر من بر باد خواهد رفت. حق زدن هیچ حیوانی را ندارید، بلکه باید در راه آنها آب و علف بگذارید تا حیوانات هر وقت تشنه و گرسنه شدند از آن آب و علف‌ها بنوشند و بخورند، پس از آن با میل خود به کشیدن بار تن دردهند؛ کارگران هم چنین کرده‌اند و تا آخر بنای مسجد همه مسیر رفت‌وآمد چهارپایان پر از آب و علف بوده است. 🔸بانو گوهرشاد دو هویت دارد؛ یکی برای مردم خراسان و مشهد که مسجدی را که او ساخته، همیشه می‌بینند. هویت دیگر گوهرشاد به عنوان یک زن تاریخ‌ساز و همسر سلطان روزگار برای کل مردم ایران و جهان است. 🔸بانو گوهرشاد نه تنها در مشهد که در هرات هم مصلای بزرگی ساخت. در آن زمان شهر هرات مسجد جامع بزرگی داشت، در نتیجه گوهرشاد در شهر هرات فقط یک مسجد ساخت. گوهرشاد بانوی تاثیرگذاری بود و به همان اندازه که قدرت و ثروت داشت، در مسائل تاریخی نیز دخیل بود. 🔸در مورد گوهرشاد و موقوفات او اطلاعات و اسناد خود مسجد، وقف‌نامه و اسناد اداره اوقاف موجود است. برای نوشتن کتاب از این منابع بهره بردیم. تا جایی که به مسجد مربوط می‌شد، هویت، طول و عرض و ارتفاع آن مشخص است، اینکه معماران این مسجد چه کسانی بودند، کتیبه و همه مشخصات موجود است. 🔸زنانی مانند گوهرشاد در تاریخ ما زیاد نیستند. همین نهضتی که انتشارات «اگر» شروع کرده است، ابتکار خوبی است که بیاییم و تعداد کم زنان تاریخ‌ساز را برشماریم. ibna.ir/x6HVH @ibna_official

🔰ایبنا کتاب‌های کودک با محوریت شخصیت دایناسور را مرور می‌کند؛ دایناسورهایی که کتاب می‌خوانند 🔸️دایناسورها در ادبیات کودک امروز، دیگر تنها موجوداتی متعلق به میلیون‌ها سال پیش نیستند. آن‌ها به شخصیت‌هایی تبدیل شده‌اند که اضطراب، ترس، حسادت، شجاعت، دوستی و مسئولیت‌پذیری را تجربه می‌کنند؛ درست همان احساساتی که کودکان هر روز با آن‌ها روبه‌رو هستند. 🔸️همین ویژگی باعث شده است که دایناسورها به یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های ادبیات کودک تبدیل شوند. فاصله تاریخی این موجودات با جهان امروز، دست نویسندگان را برای خیال‌پردازی باز گذاشته و در عین حال، ظاهر متفاوت و جذابشان، کودکان را به خواندن داستان ترغیب می‌کند. در بازار نشر ایران نیز، چه در قالب آثار تألیفی و چه ترجمه، کتاب‌های متعددی با محوریت دایناسورها منتشر شده‌اند که هر کدام از زاویه‌ای متفاوت به این شخصیت‌ها پرداخته‌اند. 🔸شاید راز محبوبیت این شخصیت‌ها نیز همین باشد؛ دایناسورها آن‌قدر از دنیای واقعی دور هستند که خیال کودک را آزاد بگذارند و آن‌قدر به احساسات انسانی نزدیک‌اند که بتوانند آینه‌ای برای تجربه‌های او باشند. به همین دلیل، هر بار که کودکی کتابی درباره یک دایناسور را ورق می‌زند، در واقع فقط درباره موجودی منقرض‌شده نمی‌خواند؛ بلکه با بخشی از جهان درونی خودش روبه‌رو می‌شود. ibna.ir/x6HP8 @ibna_official

🔰در بررسی «تنها گریه کن» مطرح شد؛ زنی که از سوگ عبور کرد و پناه مردم شد 🔸️به قول مولف کتاب«تنها گریه کن» بعضی‌ها در خلوت خودشان آن‌قدر به دنبال خورشید می‌دوند که آخرسر، ماه می‌شوند. دقیقا شبیه «اشرف‌سادات» که سال‌ها پیش پسری را به آسمان سپرد و بعد، تمام روزهایش را خرج زمین کرد. 🔸️«اگر گریه کردی، تنها گریه کن.» این، آخرین جمله شهید «محمد معماریان» به مادرش، «اشرف‌سادات منتظری»، است؛ جمله‌ای ساده، اما سرشار از دل‌آشوبی و رنج، از زبان نوجوانی که می‌داند شاید تنها یادگاری‌اش برای مادر، تا پایان عمر، همین چند کلمه باشد. کلماتی که سال‌ها بعد و به قلم «اکرم اسلامی»، به عنوان نام، بر پیشانی کتاب نشست؛ کتابی با چهره‌ای چندوجهی از صبوری‌ها، دلتنگی‌ها و مردم‌داری مادری که سال‌های زیادی در قم، به عنوان «مادر شهید» شناخته شده است. ibna.ir/x6HZQ @ibna_official

🔰روایت امید در غزه از دل جنگ تا شعر؛ جوانان غزه از امید به زندگی نوشتند 🔸در میانه ویرانی‌های جنگ غزه، مسابقه شعر و دکلمه‌ای به زبان فرانسه فرصتی شد تا ده‌ها جوان فلسطینی، فراتر از تصاویر جنگ، از عشق به زندگی، هنر و صلح سخن بگویند؛ آثاری که داوران آن را سرشار از امید، مقاومت و پافشاری بر یادگیری توصیف کرده‌اند. 🔸️برگزارکنندگان این مسابقه اعلام کردند نزدیک به هزار دانشجو در غزه در دوره‌های آموزش زبان این مؤسسه ثبت‌نام کرده‌اند و حدود ۳۰۰ نفر نیز آموزش‌های پزشکی را به‌صورت برخط دنبال می‌کنند. به گفته آنان، هدف از برگزاری این رقابت، تشویق دانشجویان به ادامه یادگیری و نمایش پایداری آنان در شرایطی است که زندگی روزمره با جنگ گره خورده است. 🔸️آثار ارائه‌شده طیف گسترده‌ای از تجربه‌های شخصی را بازتاب می‌داد. هدیل، دختر ۲۰ ساله‌ای که برادرش را در جنگ از دست داده، در متنی تأثیرگذار از سکوت جنگ نوشت و از مخاطبان خواست مردم غزه را تنها به‌عنوان تیتر خبرها نبینند، بلکه انسان‌هایی بدانند که همچنان برای ادامه زندگی تلاش می‌کنند. ibna.ir/x6HZZ @ibna_official

🔰در رونمایی از یک رمان عنوان شد؛ «غبار غلیظ» داستانی مومنانه است 🔸️حجت‌الاسلام ابوالفضل هادی‌منش نویسنده و منتقد ادبی با بیان اینکه داستان مؤمنانه درباره‌ ایمان سخن نمی‌گوید بلکه در اتمسفر ایمان تنفس می‌کند، گفت: «غبار غلیظ» داستانی مومنانه است. 🔸مهمترین نکته این کتاب، خودیافتگی حقیقت توسط راوی‌ست که‌ می‌توان آن را یک «داستان مومنانه» خواند. داستان مومنانه، یک ژانر ادبی نیست. بلکه، یک «تجربه‌ زیسته‌ شهودی» است. نه برچسبی الصاقی بر پیکره‌ متن که با تزریق چند واژه‌ مقدس یا الصاق نمادهای آیینی شکل بگیرد؛ تجسدِ کالبدیافته‌ باوری است که در ژرفای جانِ نویسنده ریشه دوانده و خودش آن را یافته و با شجاعت، روی میز می‌کوبد و آن را به عنوان «یافته‌ خودم» و نه القای کتاب‌ها و «همراهی جماعت» اعلام می‌کند. 🔸داستان مؤمنانه، پیمانِ ناگسستنیِ میانِ جانِ نویسنده و یافته‌های قلبی اوست و ایمان، عنصری الحاقی یا تزئینی نیست. ایمان خودیافته نویسنده، روحی است که در پیرنگ دمیده شده است. زاویه‌ دید، لحنِ راوی و حتی کنشِ شخصیت‌ها، جملگی از این منبع، سیراب می‌شوند. در هندسه‌ این داستان، هیچ‌چیز تصادفی نیست. گره‌افکنی‌ها، نه تقابل‌هایِ سطحی، که تجلیِ کشمکشِ نور و ظلمت در جانِ آدمی‌اند. نویسنده جهان را نه آشوب، که تابلویی حکیمانه می‌بیند. این داستان، دعوتی است به ضیافتِ کشف. دعوتی است به تماشایِ حقیقتی که پیش از ثبت بر کاغذ، در محرابِ ضمیرِ مؤلف به یقین رسیده است و این‌ها همه در داستان غبار غلیظ موج می‌زد ibna.ir/x6HZR @ibna_official