🔰مدیر کتابفروشی چشمه کارگر در گفت‌وگو با ایبنا تاکید کرد؛ باشگاه کتابخوانی؛ جایی میان فرهنگ و بازار 🔸مدیر کتابفروشی چشمه کارگر، معتقد است، هدف باشگاه‌های کتابخوانی آشتی دادن مردم با کتاب است و انتخاب آثار نیز با رأی و نظر اعضای باشگاه انجام می‌شود؛ موضوعی که به افزایش مشارکت مخاطبان، معرفی و فروش بیشتر کتاب‌ها کمک می‌کند. 🔸وی با اشاره به تأثیر این جلسات بر گسترش فرهنگ کتابخوانی، بیان کرد: برگزاری باشگاه‌های کتابخوانی اتفاق بسیار ارزشمندی است و خوشبختانه شاهد هستیم که بخش قابل توجهی از مردم به سمت کتاب سوق پیدا کرده‌اند. خوشحال‌کننده است که می‌بینم افراد دغدغه‌مند پیدا کردن و خواندن کتاب‌های خوب هستند و درباره آن‌ها گفت‌وگو می‌کنند. 🔸️وی یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های باشگاه‌های کتابخوانی را ایجاد حس تعلق و مشارکت در میان اعضا دانست و ادامه داد: مخاطب احساس می‌کند بخشی از یک جمع فرهنگی است و می‌تواند آزادانه دیدگاه‌ها و برداشت‌های خود را درباره کتاب با دیگران به اشتراک بگذارد. برای حضور در چنین فضایی نیز نیازی نیست فرد متخصص یا فعال حوزه کتاب باشد؛ تنها علاقه به خواندن و گفت‌وگو درباره کتاب کافی است ibna.ir/x6J23 @ibna_official

🔰به مناسبت سالروز وفات پیامبر اکرم(ص)؛ سیره حضرت رسول (ص) به روایت ابن اسحاق 🔸در راستای «سیرت رسول‌الله»(ص)، تنها کتاب جامع و مدونی که به جای مانده و به دست ما رسیده است کتاب محمدبن اسحاق (متوفی در سال ۱۵۰ یا ۱۵۱ هجری) است که اخبار و روایات مربوط به ظهور اسلام و شرح احوال و مغازی و سرایای پیغمبر اکرم را دربردارد. 🔸️جمع‌آوری و تدوین اخبار و روایات مربوط به آغاز دین اسلام و شرح احوال و تاریخ غزوات یا جنگ‌های حضرت رسول اکرم محمد بن عبدالله(ص) از نیمه دوم قرن اول هجری در مدینه شروع شد. از مصنفات قرن اول و اوائل قرن دوم اثر مهمی به جای نمانده است و فقط از طریق کتاب‌های بعدی است که می‌توان از اخبار و آثاری که در آن زمان در مدینه شایع بوده است، اطلاع یافت. 🔸محمدبن اسحاق اخباری را که جمع‌آوری کرده و همچنین کتاب خود را که درباره شرح احوال پیغمبر اکرم(ص) تدوین نموده است برای شاگردان و راویان چندی تقریر کرده است. از آن جمله یکی زیاد بن عبدالله البکائی(متوفی در ۱۸۵) است که محمدبن اسحاق کتاب خود را دو بار به او املاء کرده و او آن را به رشته تحریر درآورده است. شاگرد بکائی ابومحمد عبدالملک بن هشام (متوفی در ۲۱۸) آن کتاب را پس از استماع از استاد خود و حذف فقراتی و آوردن اضافاتی چند بصورتی که اکنون موجود و به سیره رسول‌الله یا السیره‌النبویه مشهور است و چند بار در اروپا و مصر به چاپ رسیده تدوین کرده است. 🔸کتابی که اکنون در دسترس ما قرار دارد ترجمه‌ای است از همان سیرت رسول‌الله از روایت ابن‌هشام که یکی از علمای ابرقوه در دهه دوم قرن هفتم آن را از عربی به فارسی درآورده است. 🔸این کتاب مشتمل است بر سی باب که از نسب پیغمبر ما، علیه‌الصلوه‌ والسلام شروع می‌شود و تا وفات پیغمبر، علیه‌السلام و حکایت زنان حضرت پیغمبر علیه‌الصلوه والسلام و حکایت خلافت ابوبکر و بیعت صحابه با وی ادامه می‌یابد. ibna.ir/x6Jtp @ibna_official

🔰به مناسبت سالروز وفات پیامبر اکرم(ص)؛‌ پیامبری در متن زندگی مردم بازخوانی سیمای نبوی در نسبت با ثروت، عدالت و مسئولیت اجتماعی 🔸محمد (ص) پیامبری بود که در متن زندگی مردم حضور داشت؛ در بازار راه می‌رفت، بازرگانان را هدایت می‌کرد، ثروت را ابزار عدالت می‌دانست و در برابر فساد و تکاثر با قاطعیت می‌ایستاد 🔸متون حدیثی و تاریخی از حضور گسترده پیامبر (ص) در بازارهای مکه و مدینه، از نظارت، صیانت، هدایت و اصلاح بازار و حرکت آن به سوی عدالت خبر می‌دهند. شاید یکی از اسرار لطیف تعبیر «وَیَمْشُونَ فِی الْأَسْوَاقِ» در آیه «وَما أَرْسَلْنا قَبْلَکَ مِنَ الْمُرْسَلِینَ إِلَّا إِنَّهُمْ لَیَأْکُلُونَ الطَّعامَ وَیَمْشُونَ فِی الْأَسْواقِ» (فرقان/۲۰) نیز همین باشد؛ اینکه حضور در بازار نسبتی ذاتی با رسالت دارد. بازار همان‌گونه که می‌تواند آوردگاه عدالت و توحید باشد، می‌تواند میدان استثمار، تکاثر، شرک و فریب نیز باشد و پیامبران را نشاید که از آن غفلت ورزند. آنان باید در میان مردم باشند، رنج و فقر آنان را بشناسند، مترفان و اهل تکاثر را هشدار دهند و مناسبات اجتماعی را از درون اصلاح کنند؛ و این همان تفاوت بنیادین بازار با مسجد است. 🔸این تصویر پویا و اجتماعی از پیامبر اکرم (ص)، ما را به نقد یکی از ریشه‌دارترین انگاره‌های تمدن اسلامی نیز رهنمون می‌کند؛ انگاره‌ای که می‌توان آن را «پارادایم تصوف و ایدئولوژی زهد» نامید. این پارادایم بر دنیاگریزی و مخالفت با ثروت استوار است و طی قرون متمادی تصویری همسو با آرمان‌های خود از شخصیت و سیره رسول خدا (ص) ارائه کرده است. امروز نیز در بسیاری از منابر و رسانه‌های جهان اسلام، همین تصویر زاهدانه از پیامبر بازتولید می‌شود؛ تصویری که تأثیرات عمیقی بر فرهنگ، تمدن، سبک زندگی و حتی نگرش مسلمانان به دانش و اقتصاد برجای نهاده است. ibna.ir/x6JsZ @ibna_official

🔰نگاهی به «با عشق از میدان جنگ» و «سراغم را از جنگ بگیر»؛ صدای آدم‌هایی که قرار نبود تاریخ شوند 🔸نامه‌های جنگی از این نظر اسناد تاریخی عجیبی‌اند. آنها الزاماً قرار نبوده‌اند «تاریخ» باشند. نویسنده آنها اغلب نمی‌دانسته روزی کسی در قرن بیست‌ویکم آنها را خواهد خواند. نامه برای مخاطبی مشخص نوشته شده بود: معشوق، همسر، مادر، پدر، فرزند یا دوستی که در خانه مانده بود. همین خصوصی‌بودن، ارزش آنها را بیشتر می‌کند. آنها به جای آنکه تصویری رسمی از جنگ ارائه دهند، نشان می‌دهند جنگ با انسان چه می‌کند 🔸نامه، جنگ را از عدد و گلوله به انسان و کلمه بازمی‌گرداند. یک نامه می‌تواند تمام آن میلیون‌ها نفر را برای چند دقیقه به یک نفر تقلیل دهد؛ یک سرباز که دلش برای خانه تنگ شده، زنی که نمی‌داند شوهرش زنده است یا نه، مادری که منتظر خبری از پسرش است، یا جوانی که در فاصله‌ای دور از خانه، در میان گِل و گلوله یا اگر کمی خوش‌شانس باشد، گُل و گلوله، هنوز درباره آینده‌ای معمولی خیال می‌کند. 🔸حدود یک قرن از پایان جنگ جهانی اول و بیش از هشت دهه از پایان جنگ جهانی دوم گذشته است، اما نامه‌ها هنوز زنده‌اند. شاید دلیلش این باشد که آنها، برخلاف بسیاری از اسناد رسمی، درباره پیروزی و شکست حرف نمی‌زنند؛ درباره زندگی حرف می‌زنند. در آنها، تاریخ بزرگ ناگهان کوچک می‌شود و در اندازه یک دست‌خط، یک پاکت، یک جمله عاشقانه یا یک خبر کوتاه جا می‌گیرد 🔸در میان این نامه‌ها، نامه والتر بِست، سرباز آلمانیِ واحد ضدتانکِ ورخامت که در نبرد استالینگراد جنگید، شاید بیش از همه این حسرت را به یاد ما می‌آورد. او در جنگ کشته شد و در روستای اورخوواتکا در روسیه به خاک سپرده شد؛ نه در سرزمین خودش، نه در کنار خانواده‌اش و نه در همان خانه‌ای که آرزوی بازگشت به آن را داشت. حتی آن‌قدر خوش‌شانس نبود که در خاک وطنش دفن شود تا همسرش ریا به تعبیر خودش «ریای کوچکم، عزیز دلم»، هر یکشنبه، شاخه‌ای بنفشه بر مزارش بگذارد؛ همان بنفشه‌ای که سال‌ها پیش، رولان لیتن، سرباز شاعر جنگ جهانی اول، در شعرش از جنگل پلاگ‌استریت برای معشوقش فرستاده بود: «کاش این نامه با سرعتی همانند افکارم به دستت می‌رسید، یا حتی بیشتر... ای کاش خودم با همان سرعت نزدت می‌آمدم. در آن صورت همیشه کنارت بودم و دیگر نیازی به سفر نداشتیم...» ibna.ir/x6Js8 @ibna_official

🔰نگاهی به نمایشنامه‌ «حسین شهید» از عبدالرحمان شرقاوی؛ «حسین شهید»؛ روایتی نمایشی از مقاومت و عدالت 🔸شرقاوی، که در فضای روشنفکری قرن بیستم عرب زیست و با نهضت‌های آزادی‌بخش جهان سوم همدل بود، در «حسین شهید» عاشورا را نه فقط یک واقعه‌ مذهبی، بلکه الگویی انقلابی برای رهایی از سلطه‌های سیاسی و اجتماعی معاصر به تصویر کشیده است. 🔸️او در این نمایشنامه، نه به دنبال بازگویی صرف یک روایت تاریخی، که به دنبال خلق یک بیانیه‌ سیاسی-اخلاقی برای نسل خود است. دهه‌ ۱۹۶۰ که شرقاوی این اثر را می‌نوشت، دهه‌ اوج جنبش‌های ضداستعماری و احیای هویت اسلامی-عربی بود. او به خوبی دریافته بود که اسطوره‌ کربلا می‌تواند به عنوان یک اسطوره‌ محرک برای بیداری توده‌ها به کار آید. 🔸️جالب اینکه این نمایشنامه در سال‌های بعد با نام «ثأر الله» (انتقام خدا) نیز در مصر برای اجرا روی صحنه آماده شد، اما به دلایل مختلف از جمله مخالفت‌های مذهبی، رنگ صحنه به صحنه خود ندید. 🔸️نمایشنامه‌ حسین شهید اثر عبدالرحمان شرقاوی، با آن زبان شاعرانه و پایان تراژیک، به ما یادآوری می‌کند که عاشورا هرگز به پایان نرسیده است. این واقعه یک «متن باز» است که هر نسلی، با توجه به درد و رنج خود، آن را بازخوانی می‌کند. برای ما در عصر جنگ‌ها، تحریم‌ها و سلطه‌های نوین «حسین شهید» نشان می‌دهد که مرگ سرخ همواره بر زندگی ننگین برتری دارد. شرقاوی، که قلمش را در خدمت «انسان مبارز» قرار داده، در این نمایشنامه نشان می‌دهد که دین، نه افیون توده‌ها، که محرک انسان‌ها برای «قیام بزرگ» است. ibna.ir/x6HJ3 @ibna_official

🔰به مناسبت سالروز شهادت پیشوای سوم شیعیان جهان(ع)؛‌ صلح حسنی چرا امام حسن(ع) پس از پیمان‌شکنی معاویه، همچنان به صلح پایبند ماند؟ 🔸تفاوت رفتار امام حسن(ع) با امام حسین(ع) نه در تفاوت مبنای آنان، بلکه در تفاوت شرایط و موضوع تصمیم آنان قابل فهم است: امام حسن(ع) در شرایط فروپاشی جبهه خودی برای حفظ جان و بقای جریان حق صلح کرد؛ امام حسین(ع) نیز همان تعهد را تا پایان حکومت معاویه حفظ کرد و هنگامی که با مرگ معاویه و انتقال قدرت به یزید، وضعیت سیاسی جدیدی شکل گرفت، واکنش دیگری را در پیش گرفت. 🔸️گزارش‌های تاریخی درباره جزئیات مفاد این قرارداد یکسان نیستند و برخی بندها تنها در بعضی منابع آمده‌اند؛ با این حال، چند محور در گزارش‌ها تکرار شده است: حکومت معاویه باید بر اساس کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) باشد؛ معاویه حق نداشت پس از خود برای کسی عهد خلافت ببندد؛ امنیت عمومی و به‌ویژه امنیت شیعیان و یاران امیرالمؤمنین(ع) باید تضمین می‌شد؛ و در برخی نقل‌ها، خودداری از سبّ و توهین به امیرالمؤمنین(ع) نیز از شروط صلح دانسته شده است. (ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۴، ص۲۸۴). 🔸مسئله امام حسن(ع) تنها این نبود که «تعداد سربازانش کمتر از معاویه بود». مشکل عمیق‌تر بود: بخشی از کسانی که ظاهراً در جبهه امام قرار داشتند، قابل اعتماد نبودند و حتی برخی از آنان در پی آسیب رساندن به خود امام بودند. 🔸امام در این سخن، وضعیت را بسیار صریح توصیف می‌کند: «به خدا سوگند، معاویه برای من از اینان بهتر است؛ آنان گمان می‌کنند شیعه من هستند، در حالی که قصد کشتن مرا کرده‌اند، اثاثیه‌ام را غارت کرده و اموالم را گرفته‌اند. به خدا سوگند، اگر از معاویه پیمانی بگیرم که به وسیله آن خونم را حفظ کنم و خانواده‌ام را در امان بدارم، بهتر از آن است که آنان مرا بکشند و خاندان و خانواده‌ام از میان بروند. به خدا سوگند، اگر با معاویه بجنگم، همین افراد گردنم را می‌گیرند و مرا تسلیم او می‌کنند. بنابراین، اینکه با معاویه صلح کنم در حالی که عزیز و سربلندم، بهتر از آن است که مرا در حالی که اسیر او هستم بکشد یا بر من منت بگذارد و این امر برای همیشه سنتی علیه بنی‌هاشم شود.» (طبرسی، الاحتجاج، ج۲، ص۱۰). 🔸امام حسن(ع) پس از نقض پیمان معاویه جنگ را از سر نگرفت، زیرا علت اصلی پذیرش صلح همچنان باقی بود. امام به دلیل اعتماد به معاویه صلح نکرده بود؛ بلکه به دلیل فروپاشی انسجام جبهه خودی، خیانت برخی فرماندهان، سستی بخش مهمی از سپاه، خطر خوارج و بیم از کشته شدن خود و نابودی خاندان و شیعیان، صلح را پذیرفته بود. 🔸معاویه با نقض صلح‌نامه، پیمان‌شکنی خود را آشکار کرد، اما هیچ‌یک از عوامل اصلی ضعف جبهه امام را برطرف نکرد. عبیدالله بن عباس به امام بازنگشت؛ یاران خائن به نیروهای وفادار تبدیل نشدند؛ خوارج دست از دشمنی با امام برنداشتند و جامعه عراق نیز یکباره به یک جبهه منسجم تبدیل نشد. از این رو، از نظر راهبردی، آغاز دوباره جنگ می‌توانست همان نتیجه‌ای را به بار آورد که امام از ابتدا برای جلوگیری از آن صلح کرده بود: کشته شدن امام، اسارت یا نابودی خاندان پیامبر(ص) و از میان رفتن امکان استمرار جریان اهل‌بیت(ع). ibna.ir/x6Jt2 @ibna_official

🔰مروری بر سرنوشت فلسطین؛ خانه‌ای که از نقشه پاک نشد 🔸دستی به دیوارهای خانه‌ام کشیدم و دلم از ترس جواب، لرزید. آدم چطور می‌تواند از درها و دیوارها و پنجره‌ها و زندگی‌ای که لابه‌لای تاروپود خانه‌اش بافته دل بکند؟ چطور ممکن است که درِ خانه‌ات را قفل کنی و مثلا کلیدش را بدهی به دشمن و بعد بتوانی تحمل کنی که صاف بایستد روبه‌رویت و بگوید تو سرزمین نداری؟! 🔸اسم آن کتاب «سرنوشت فلسطین» بود. و وقتی می‌خواندمش، تا ماه‌ها مدام به همین خانه فکر می‌کردم. به خانه‌هایی که در کتاب فقط ساختمان نبودند و جان‌ داشتند؛ جانی که بخشی از هویت آدم‌هایی‌ شده بود که روزی در آن‌ها زندگی می‌کردند و بعد، سیاست به آن‌ها گفت دیگر نمی‌توانید برگردید. شاید به همین دلیل این کتاب، برای من، بیشتر از آنکه درباره مرزها و جنگ‌ها و سیاستمداران باشد، درباره یک سوال ساده بود که بارها از خودم پرسیدم: «اگر خانه‌ات را از تو بگیرند چه چیزی از تو باقی می‌ماند؟» 🔸می‌خواستم معنای خانه را در صفحه به صفحه کتاب بفهمم. و شاید یکی از مهم‌ترین چیزهایی که این کتاب به من یاد داد همین بود که خانه را نمی‌شود با تعداد اتاق‌ها اندازه گرفت. خانه ممکن است درخت زیتونی باشد که پدرت کاشته. ممکن است قبری باشد که مادر هنوز هر سال به آن سر می‌زند. ممکن است یک کوچه باریک باشد که هیچ‌کس جز تو نمی‌داند چرا هنوز بعد از پنجاه سال، مسیرش را دقیق به خاطر داری. 🔸در بخش‌هایی از کتاب، صحبت از زمین‌ها و باغ‌هایی بود که بعد از آوارگی فلسطینیان باقی ماندند؛ از زمین‌های حاصلخیز و باغ‌های زیتون و مرکباتی که صاحبانشان دیگر امکان بازگشت به آنها را نداشتند. من هنگام خواندن این بخش‌ها، بیشتر از هر چیز به درخت فکر می‌کردم. درخت، شاهد عجیبی است. سیاست را نمی‌فهمد، مرز را نمی‌شناسد و نمی‌داند چه کسی صاحب زمین است. فقط می‌ماند. فصل‌ها می‌آیند و می‌روند و او دوباره شکوفه می‌دهد. شاید برای همین عنوان اصلی انگلیسی کتاب، Our Roots Are Still Alive، این‌قدر زیباست: «ریشه‌های ما هنوز زنده‌اند.» انگار کتاب می‌گفت ممکن است درخت را از خاک بیرون بکشند، اما همیشه نمی‌توانند ریشه را از بین ببرند و خانه‌اش را پیدا می‌کند! ibna.ir/x6Jss @ibna_official

🔰عبدالرضا صمدی‌زید در گفت‌وگو با ایبنا: سلمان فارسی حقیقت را می‌خواست 🔸عبدالرضا صمدی‌زید گفت: در جهان امروز که مرزهای جغرفیایی توسط رسانه بریده و برداشته شده. ضرورت توجه به هویت ایمانی جهانی بیشتر از گذشته مورد توجه است . امروز باید برای اینکه ارتباط انسان‌ها داری ارزش باشد باید هویت‌های درست انسانی و الهی را هنرمندانه به تصویر کشید. تا انسانی که هویت و مرزهای جغرافیایی خود را از دست داده است . به هویت ایمانی و الهی دسترسی داشته باشد تا بتواند خود را در گرداب‌های خطرناک هویت‌های جعلی نگه دارد . و از هلاکت در هویت‌های پوچ و تهی حفظ کند. 🔸️آنچه که بیشتر از همه در زندگی سلمان برای آشنایی با پیامبر مهم بوده است. پیامبر خاتم بودن پیامبر است یعنی دین او کامل‌ترین دین‌هاست که سعادت و خوشبختی واقعی در پذیرفتن این دین اتفاق می‌افتد و از طرفی انسان کامل بودن پیامبر است. سلمان همواره در جستجوی آیینی بوده است که در کمال قرار داشته باشد. و وقتی به این موضوع پی می‌برد که اسلام کامل‌ترین دین‌هاست بی‌صبرانه منتظر دیدار و آشنایی با پیامبر است . 🔸آنچه دوست دارم بعد از خواندن این کتاب در ذهن خوانند اتفاق بیفتد این تصویر است که سلمان جستجوگری است که سطح جستجوهای او فراتر از نیازهای مادی بشر است. و حرکت او برای رسیدن به حقیقت و کشف دین کامل مهاجرت است نه فرار مغزها چرا که اگر ظهور پیامبر خاتم که انسان کامل است و دین او دین واقعی است در یکی از شهرهای دور یا نزدیک ایران اتفاق می‌افتاد سلمان از ایران مهاجرت نمی‌کرد . او حقیقت را می‌خواست . حال هر کجا حقیقت را بیابد رسیدن به آن نقطه مطلوب حیات بوده است. 🔸کتاب «از ایران تا ثریا» نوشته عبدالرضا صمدی زید، با محوریت زندگی سلمان فارسی، یکی از این تلاش‌هاست؛ روایتی که مسیر طولانی حقیقت‌جویی سلمان و جست‌وجوی او برای یافتن آیینی کامل را دستمایه قرار داده و در نقطه اوج خود به دیدار او با پیامبر اکرم(ص) می‌رسد. نویسنده در این اثر کوشیده است ضمن وفاداری به کلیت تاریخی شخصیت سلمان، روایتی امروزی و عاطفی از زندگی او ارائه دهد؛ روایتی که مخاطب نوجوان و جوان را با شخصیتی از گذشته پیوند می‌دهد و در عین حال پرسش‌هایی درباره حقیقت‌جویی، هویت و معنای ایمان را پیش روی او قرار می‌دهد. ibna.ir/x6JtD @ibna_official

🔰به مناسبت سالروز شهادت امام رضا(ع)؛ لزوم حرکت به سمت «تحلیل علمی و ساختاری» در کتاب‌های مرتبط با امام‌رضا(ع) 🔸پژوهشگران معتقدند که تالیفات در حوزه‌های مرتبط با امام رضا (ع) باید از «روایتگری ساده» به سمت «تحلیل علمی و ساختاری» جهت یابد. 🔸 در آثار فعلی از تحلیل‌های جامعه‌شناختی، مناسک زیارت و جغرافیای سیاسی و نقش خراسان غفلت شده است و تمرکز به جای ساختار، بر رویداد است یعنی اکثر کتاب‌ها می‌گویند «چه شد»، اما تحلیل نمی‌کنند که «ساختارها چگونه تغییر کردند». 🔸️در میان آثار مرتبط با امام رضا (ع) بیشترین موضوعی که به آن پرداخته شده موضوع فضیلت‌ها، مناقب و کرامات رضوی است که همیشه مورد توجه بوده است، قصه مردمی که شفا گرفته‌اند یا مورد لطف امام مهربانی‌ها واقع شده‌اند. 🔸️در حوزه وقایع زندگی حضرت، مهاجرت و ولیعهدی ایشان نیز مسئله عدم پذیرش پیشنهادِ خلافت بارها دستمایه آثار نویسندگان بوده است اما هنوز کمتر تحلیل روشنی از این ماجرا شده، هم در حوزه رمان و هم کتاب‌های علمی، تحقیقی و پژوهشی و همین موضوع خلأ بزرگی در میان آثار امام رضایی است و موضوعی هم نیست که به سرعت بتوان به آن پرداخت چراکه نیاز به پژوهش دارد. ibna.ir/x6JtF @ibna_official

🔰مسیر هجرت امام رضا(ع) بر اساس آثار و بناهای تاریخی؛ مواقف ضامن آهو 🔸مسیر واقعی هجرت مملو از آثار و اماکن تاریخی است که بر کهنگی این راه دلالت می‌کند اما فقط معدودی از آن‌ها به هجرت امام رضاع ارتباط دارد. این آثار عبارت‌اند از قدمگاه‌ها مزارها مساجد و محراب‌ها و کتیبه‌ها و بیشتر آنها در استان یزد قرار دارد و قدمت کهن‌ترین آنها حداکثر به سده پنجم هجری می‌رسد. 🔸از میان روایات و اخباری که درباره سفر امام رضا(ع) در دست است به نام مکان‌هایی برمی‌خوریم که ما را در رساندن به مقصود یاری می‌کند . روایت معروف طلب نیشکر در سوق اهواز (اهواز کنونی) یکی از آنها است. این روایت در عیون اخبارالرضان نقل شده و مؤید آن است که امام از بصره به اهواز آمده است. از این رو به آن دسته از روایات و اخباری که گفته‌اند امام رضا در مسیر هجرت به کوفه و بغداد رفته باید به دیده تردید نگریست. در شوشتر، بناها و نقاطی هست که به نوعی به سفر امام رضا(ع) پیوند خورده است. از آن جمله امامزاده و مسجد جامع شوشتر است که می‌گویند آن حضرت در این مسجد نماز گزارده است. البته این موضوع سند محکم تاریخی ندارد و در این که امام رضا(ع) به شوشتر وارد شده یا خیر؟ مقصد و منزل بعدی تعیین‌کننده است. 🔸به گفته مورخان و روایات و اخبار و ذکر نام شهرهایی که امام بدان‌ها وارد شده، مسیرهایی برای هجرت آن جناب می‌توان فرض کرد. از سویی بعضی از اخبار و روایات حاکی از آن است که به سبب اوضاع سیاسی آن روزگار مأمون بر آن شد که امام رضا(ع) را از نواحی جنوبی و مرکزی ایران به دارالخلافه‌اش فرا بخواند. از این رو اگر بخواهیم به این اخبار تاریخی و روایات مذهبی استناد کنیم در تعریف و تبیین مسیر واقعی هجرت در می‌مانیم. زیرا به اتکای این دسته از منابع به مسیر مشخص و واحدی نمی‌توان دست یافت. از این رو برای تصحیح خطاها و رفع ابهامات این متون می‌باید از مستندات دیگری یاری گرفت، به شرط آن که به وضوح مطلب بیانجامد و نه تشتت بیشتر. ibna.ir/x6Jtg @ibna_official

🔰به مناسبت سالروز شهادت امام هشتم شیعیان(ع)؛‌ درسی برای زندگی 🔸زندگی امام رضا(ع)؛ درسنامه مبارزه، ولایت و تمدن‌سازی در اندیشه رهبر شهید انقلاب اسلامی زندگی امام رضا (ع) الگویی کامل از ترکیب تقوا، علم، سیاست، مبارزه‌ی نرم، صبر، مدارا و بهره‌گیری هوشمندانه از فرصت‌ها در سخت‌ترین شرایط تاریخی است.برهمین اساس  رهبر معظم انقلاب فرمودند: «زندگی علی بن موسی الرضا برای ما درس است. از زندگی او باید درس بگیریم». 🔸️مسئله امامت و ولایت، در حقیقت امتداد خط همه رسالت‌های الهی در طول تاریخ است. امامت یعنی پیشوایی جسم و دل هردو؛ یعنی حاکمیت دین و دنیا در زندگی مردم. رهبر معظم انقلاب در این باره می‌فرمایند: «امامت یعنی اوج معنای مطلوب اداره جامعه در مقابل انواع و اقسام مدیریت‌های جامعه که از ضعف و شهوت و نخوت و فزون‌طلبی انسانی سرچشمه می‌گیرد» 🔸️رهبر معظم انقلاب با استفاده از تمثیلی جامع، ولایت را به منزله روح در پیکر جامعه معرفی می‌کنند. جامعه‌ای که ولایت نداشته باشد، با وجود تمام استعدادها، راکد و مرده است و تمام سرمایه‌های انسانی در آن به هدر می‌رود. در مقابل، جامعه دارای ولایت، جامعه‌ای پویا، بالنده، عادل و متعالی است که در آن استعدادهای انسانی شکوفا و ارزش‌های الهی چون امر به معروف و نهی از منکر جاری می‌شود. 🔸رهبر معظم انقلاب با استفاده از تمثیلی جامع، ولایت را به منزله روح در پیکر جامعه معرفی می‌کنند. جامعه‌ای که ولایت نداشته باشد، با وجود تمام استعدادها، راکد و مرده است و تمام سرمایه‌های انسانی در آن به هدر می‌رود. در مقابل، جامعه دارای ولایت، جامعه‌ای پویا، بالنده، عادل و متعالی است که در آن استعدادهای انسانی شکوفا و ارزش‌های الهی چون امر به معروف و نهی از منکر جاری می‌شود ibna.ir/x6Jt6 @ibna_official

🔰ایبنا از بازار ملزومات تولید کتاب گزارش می‌دهد؛ کاغذ؛ قیمت‌ها روی دور تند 🔸نگاهی به بازار ملزومات تولید کتاب نشان‌دهنده استمرار قیمت بالای کاغذ تحریر در بازار است، موضوعی که فعالیت بازار چاپ و نشر را با اما و اگرهای مختلف همراه می‌کند. 🔸️از منظر اقتصادی، کاغذ همچنان مهم‌ترین متغیر هزینه‌ای در تولید بسیاری از کتاب‌هاست، اما نباید اثر تجمعی سایر نهاده‌ها را نادیده گرفت. زمانی که کاغذ، مرکب، زینک و مواد صحافی هم‌زمان گران باشند، حتی اگر هرکدام به تنهایی افزایش شدیدی نداشته باشند، مجموع هزینه تولید افزایش می‌یابد. 🔸در شرایط فعلی، مسئله اصلی صنعت چاپ و نشر فقط قیمت امروز کاغذ نیست؛ بلکه قابلیت پیش‌بینی هزینه تولید است. نوسان یا سطح بالای قیمت مواد اولیه، برنامه‌ریزی بلندمدت ناشر و چاپخانه را دشوار می‌کند و ریسک سرمایه‌گذاری روی عناوین جدید را افزایش می‌دهد. ibna.ir/x6JsL @ibna_official