🔰ادبیات کودک و موانع جهانی شدن/۴: برخی نویسندگان بومی‌نویسی را با کهنه‌نویسی یکی می‌دانند 🔸مهدی رجبی نویسندگی در ایران را کار دشواری می‌داند و می‌گوید: برخی نویسندگان بومی‌نویسی را با کهنه‌نویسی یکی می‌دانند. بازنویسی قصه‌ها و افسانه‌ها کاری است درست و در رده‌ی بازنویسی آثار کهن قرار می‌گیرد. اما بازآفرینی مقوله‌ای است متفاوت، نیاز به فرم، خلاقیت و روایتگری تازه و شخصیت‌پردازی متفاوت داریم تا بتوانیم اساطیر یا قصه‌های کهن را به شکلی جذاب برای مخاطب امروزی روایت کنیم. 🔸به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) تاکنون نویسندگانی چون هوشنگ مرادی کرمانی، احمدرضا احمدی، فرهاد حسن‌زاده، محمدرضا یوسفی و محمدهادی محمدی و البته تصویرگرانی چون نسرین خسروی، محمدعلی بنی‌اسدی و پژمان رحیمی‌زاده، نامزد دریافت جایزه جهانی هانس کریستین اندرسن شده‌اند اما تنها فرشید مثقالی، تصویرگر برجسته ایرانی توانسته این جایزه را از آن خود کند. چرا نویسندگان و تصویرگران ایرانی نتوانسته‌اند برنده جایزه اندرسن یا آسترید لیندگرن به عنوان گران‌ترین جایزه کودک و نوجوان باشند؟ اصلاً چرا کتاب‌های ما نتوانسته توجه مخاطب جهانی را به خود جلب کند؟ این به محدودیت زبان فارسی و ترجمه نشدن یا برگردان‌های ضعیف آثار نویسنده‌های ایرانی برمی‌گردد؟ 🔻ادامه گفت وگو را اینجا بخوانید: ibna.ir/x6xD6 @ibna_official

🔰ایبنا گزارش می‌دهد؛ نشر در اسفند ۱۴۰۳؛ رشد ۸ درصدی تولید و افزایش میانگین قیمت 🔸سرویس مدیریت کتاب خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نگاهی به آمار نشر کتاب در اسفندماه سال ۱۴۰۳ که از سوی موسسه خانه کتاب و ادبیات ایران منتشر شده است، نشان می‌دهد، ۱۵ هزار و ۸۷۲ عنوان کتاب از سوی یک‌هزار و ۸۹ ناشر منتشر شده است. تولید کتاب در مقایسه با دوره زمانی مشابه، سال ۱۴۰۲ حدود ۸درصد افزایش داشته است، در مدت مشابه سال گذشته ۱۴ هزار و ۶۴۱ عنوان کتاب منتشر شده بود. 🔸بیشترین تعداد کتاب‌های این ماه به حوزه کودک و نوجوان اختصاص دارد، اسفندماه ۱۴۰۳ حدود ۲ هزار و ۷۰۰ نسخه بود و این عدد اسفند ۱۴۰۲ حدود ۲هزار و ۷۳۰ عنوان بود که یک‌درصد کاهش را تجربه کرده است. در این حوزه هزار و ۵۸۱ عنوان کتاب تالیفی و هزار و ۱۱۹ عنوان ترجمه شده هستند؛ همچنین هزار و ۴۲۷ عنوان کتاب چاپ اولی و هزار و ۲۷۳ عنوان تجدید چاپ است. ibna.ir/x6xCx @ibna_official

🔰کاوه میرعباسی در گفت‌وگو با ایبنا؛ یوسا استاد بداعت در خلق روایت‌های گوناگون بود 🔸کاوه میرعباسی، مترجم آثاری از ماریو بارگاس یوسا و سایر نویسندگان ادبیات لاتین گفت: یوسا را می‌توان از غول‌های ادبیات آمریکای لاتین در دهه ۶۰ و ایام شکوفایی ادبی و آخرین بازمانده از نسل امثال گابریل گارسیا مارکز، کارلوس فوئنتس و خوسه دونوسو دانست. 🔸سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - نجمه شمس: کاوه میرعباسی با اشاره به اینکه درگذشت ماریو بارگاس یوسا به معنای بی‌نصیب ماندن خوانندگان و علاقه‌مندان ادبیات آمریکای لاتین از آخرین بازمانده نسل طلایی نویسندگانی چون «گابریل گارسیا ماکز» و «خولیو کورتاسار» است، توضیح داد: یکی از ویژگی‌های شاخص آثار یوسا ساختار پیچیده روایت‌هایش به‌ویژه در اولین کتاب‌های اوست. به عنوان نمونه در «سال‌های سگی» با هفت راوی مختلف مواجه هستیم که گاه تشخیص روایت‌کننده هر فصل برای خواننده دشوار است و این پیچیدگی روایت در «جنگ آخرالزمان» به اوج می‌رسد. 🔻ادامه گفت وگو را اینجا بخوانید: ibna.ir/x6xDd @ibna_official

🔰نگاهی به «آتلانتیس نو؛ اثری ناتمام» از فرانسیس بیکن؛ اتوپیای دانشمندان 🔸فرانسیس بیکن پیش از ورود به آرمان‌شهر خود، بر لزوم کنار گذاشتن پیش‌داوری‌ها، خطاهای شناختی و روش‌های قیاسی کهنه (بت‌ها) با اتکا به روش استقرایی و تجربه نظام‌مند تاکید می‌کند. 🔸به گزارش سرویس دین و اندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - الهه شمس: فرانسیس بیکن (۱۵۶۱-۱۶۲۶) فیلسوف، دولتمرد و دانشمند انگلیسی، که از او به عنوان پدر تجربه‌گرایی و یکی از پیشگامان انقلاب علمی یاد می‌کنند، با اندیشه‌های نوآورانه‌اش، نقشی کلیدی در تغییر مسیر دانش بشری ایفا کرد. کتاب «آتلانتیس نو: اثری ناتمام»، که با ترجمه خوب و دقیق صادق صفارزاده و توسط نشر نی به کتابخوانان فارسی‌زبان معرفی شده، دو اثر مهم بیکن، «تاسیسات بزرگ» (The Great Instauration) و «آتلانتیس نو» (New Atlantis)، را در خود جای داده است. این مجموعه، تنها بازتاب جهان‌بینی بیکن درباره پژوهش علمی و پیشرفت دانش نیست، بلکه دعوتی است به بازاندیشی درباره شیوه کسب معرفت و نقش آن در ساختن جامعه‌ای بهتر. در این گزارش، به کاوش در این اثر تاثیرگذار و ناتمام می‌پردازیم که پس از قرن‌ها، همچنان الهام‌بخش و تامل‌برانگیز است. 🔻ادامه یادداشت را اینجا بخوانید: ibna.ir/x6xCR @ibna_official

🔰نقدی بر کتاب «مرد آسمانی»؛ یادداشت‌های مهمی که در سحرگاه سوم خرداد ناتمام ماند کاش شهید خسروتاش بیشتر از جنگ می‌نوشت 🔸شاید اندک ذوقی که آدم را کنجکاو می‌کند کتاب را ورق بزند، یادداشت‌های خود شهید است که حجم عمده کتاب را به خود اختصاص داده است. یادداشت‌های خسروتاش در برخی روزها به یک جمله ختم شده و در بعضی روزهای دیگر شرحی از یک حادثه یا اتفاق در جنگ را شریح داده است. 🔸به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، مرتضی خسروتاش دوم مهر سال ۱۳۱۶ در روستای «مخلص‌آباد» فراهان در خانواده‌ای مذهبی و نظامی متولد شد. به علت شاغل بودن پدرش در ارتش دوران کودکی را در شهرهای مختلف ایران سپری کرد. او در دارالفنون تهران دبیرستان را به اتمام رساند و سال ۱۳۳۷ در این دبیرستان در رشته طبیعی مدرک دیپلم خود را گرفت و سال ۱۳۳۸ ارتش را انتخاب کرد تا به ایران خدمت کند. خسروتاش در مهر سال ۱۳۳۹ درجه ستوان سومی پیاده را دریافت و پس از آن پله پله مدارج نظامی را طی کرد. سال ۱۳۴۵ ازدواج کرد. با آغاز جنگ تحمیلی وارد عرصه جنگ شد. در خردادماه سال ۱۳۶۱ با سمت فرماندهی گردان ۱۴۱ تیپ ۲ لشکر حمزه در جنگ عراق و ایران حضور داشت و در عملیات بیت‌المقدس به شهادت رسید. 🔻ادامه یادداشت را اینجا بخوانید: ibna.ir/x6xBB @ibna_official

🔰نگاهی به کتاب «روایت دارالخلافه» شرحی تاریخی از تهران قدیم 🔸به سخن نویسنده تهران جایی است که در آن گذشته و زندگی روزمرۀ امروزش به یک‌دیگر متصل شده‌اند و ما را به یادآوری این حقیقت می‌اندازند که تهران، بیش از یک شهر، داستانی زنده و پویاست که همواره در حال نوشتن است. 🔸به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «روایت دارالخلافه» شرحی تاریخی از تهران قدیم، شهر پرآوازه‌ای که از دیرباز تاکنون قلب تپندۀ ایران شناخته می‌شده، به قلم سالار صارمی است که از سوی انتشارات زرین اندیشمند به پیشخوان کتاب‌فروشی‌ها آمده است. 🔻ادامه یادداشت را اینجا بخوانید: ibna.ir/x6xCr @ibna_official

🔰درباره پدیده‌ای که هنوز در ایران نوپاست وقتی کتاب به مثابه اثر هنری دیده می‌شود 🔸درک سنتی ما از کتاب، آن را صرفاً واسطه‌ای برای انتقال اطلاعات یا داستان می‌داند. اما هنرمندان معاصر در نقاط مختلف جهان، سال‌هاست که تلاش کرده‌اند کتاب را از این تعریف ساده فراتر ببرند. آن‌ها کتاب را مانند یک بوم نقاشی یا مجسمه تلقی می‌کنند؛ صفحه‌ها را چون لایه‌هایی از معنا، با طراحی، رنگ، فرم، متریال و ساختار، به تجربه‌ای هنری بدل می‌کنند. 🔸سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - مریم محمدی: کتاب در فرهنگ ما همواره جایگاهی والا داشته؛ از نسخه‌های خطی باشکوهی که به دقت تذهیب و خوشنویسی می‌شدند، تا کتاب‌های چاپی که با وجود سادگی‌شان، حاوی اندیشه و معنا بودند. اما امروز، در عصر انفجار اطلاعات و سلطه رسانه‌های دیجیتال، کتاب می‌تواند معنای تازه‌ای بیابد؛ کتابی که خود، نه فقط حامل محتوا، بلکه اثری هنری و عینی است؛ شیئی زیبا، منحصربه‌فرد و چندوجهی که هم دیده می‌شود، هم لمس، و هم تجربه. 🔸در این یادداشت، تلاش دارم نگاهی بیندازم به مفهوم «کتاب به‌مثابه اثر هنری»؛ پدیده‌ای که شاید در ایران هنوز نوپا باشد، اما ظرفیت آن را دارد که در آینده یکی از جریان‌های مؤثر در هنرهای تجسمی و حتی نشر مستقل باشد. 🔻ادامه یادداشت را اینجا بخوانید: ibna.ir/x6xzJ @ibna_official

🔰تاریخ‌نگاری «علی‌محمد ولوی» در گفت‌وگو با عباس برومند اعلم روش‌مندی در مطالعات تاریخی 🔸عباس برومند اعلم، عضو هیأت علمی گروه تاریخ دانشگاه تربیت مدرس: «دیانت و سیاست در قرون نخستین اسلامی» هنوز هم جزء کتاب‌هایی است که در حوزۀ مطالعات اندیشه دینی در قرون نخستین هجری کم‌نظیر است و به زبان فارسی شاید به‌سختی بتوان بدیلی برایش پیدا کرد. 🔸عباس برومند اعلم، عضو هیأت علمی گروه تاریخ دانشگاه تربیت مدرس به‌بهانۀ درگذشت «علی‌محمد ولوی»، استاد گروه تاریخ دانشگاه الزهرا در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) گفت: درگذشت دکتر ولوی برای جامعۀ تاریخی کشور حادثه‌ای سخت است. او از چهره‌های ماندگار رشتۀ تاریخ بود و سابقه دیرینه‌ای در این زمینه داشت. او از بنیان‌گذاران انجمن ایرانی تاریخ و رئیس هیأت‌مدیره در ابتدای تأسیس این انجمن بود. 🔸او افزود: ویژگی‌های ممتاز ولوی متعدد است؛ او در مباحث علمی ویژگی بسیاری داشت که به یک معنا متعلق به نسل میانۀ مورخان ما است. اگر نسل قدیم مورخان را در نظر بگیریم و معدود افرادی که باقی مانده باشند، ولوی جزء نسل قدیم مورخان است که تأثیر بسیاری در رشتۀ تاریخ داشته است. 🔻ادامه گفت وگو را اینجا بخوانید: ibna.ir/x6xDn @ibna_official

🔰امروز سی‌سال از وداع با «محمّدجواد مشکور» گذشت تاریخ‌نگارِ منبع‌بنیاد 🔸او در پژوهش‌هایی که در حوزۀ تاریخ ایران باستان انجام داده است، به بهره‌مندی از منابع پس از اسلام نیز توجه کرده است سیدسعید میرمحمدصادق: روش تاریخ‌نگاری او به روش لئوپولد فون رانکه نزدیک است. بیشتر آثار در حوزۀ تاریخ‌نگاری، روش توصیفی است، ولی در میان توصیفات، او نظر مورخانۀ خود را به خواننده ارائه می‌دهد. مشکور تمایزی میان تاریخ ایران در دورۀ باستان با دورۀ ایران اسلامی نمی‌گذاشت و هر دو را ادامه روند تاریخی و تمدنی می‌دانست. 🔸گروه تاریخ و سیاست خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - آناهید خزیر: «محمّدجواد مشکور»، از نسل طلایی دانشمندان چنددانشی سدۀ اخیر ایران و ازجمله استادانی است که دورس حوزه و دانشگاه را نزد دانشمندان زمان خود آموخت و تحقیقات ارزش‌مندی دربارۀ تاریخ تمدن و فرهنگ و ادب ایران و اسلام، از خود به یادگار گذاشت. کتاب «راوی روزگاران»، مقالاتی دربارۀ مشکور است که از سوی نشر سنگلج منتشر شده است. این کتاب از دو بخش مقالات درباره و هدیه به او شکل گرفته است. مقالاتی که دربارۀ ایشان نوشته شده بر اساس زندگی علمی و فرهنگی و نیز بررسی آثارش است. مقالات اهدایی نیز بر اساس حوزه‌های پژوهشی است که مشکور دربارۀ آن‌ها قلم زده است. دراین‌باره، و به مناسبت سی‌اُمین سال‌روز درگذشت محمدجواد مشکور با «سیدسعید میرمحمدصادق»، پژوهش‌گر تاریخ و دبیر جایزۀ «سعیِ مشکور» گفت‌وگو کرده‌ایم که در ادامه می‌خوانید. روش تاریخ‌نگاری محمدجواد مشکور چگونه بوده است؟ 🔻ادامه گفت و گو را اینجا بخوانید: ibna.ir/x6xDz @ibna_official

🔰عشق و عرفان از منظر عطار در گفت‌وگو با مهدی سیدی فرخد؛ قحط نان نبود، قحط خدا بود 🔸امروز عطار را می‌توان در درون سینه‌هایمان جست. اگر ما مردمی بی‌غم و درد باشیم که با عطار کاری نداریم. هر کجا که دیدیم درد و اندوهی داریم، عطار نماینده درد و غم و دلواپسی‌های ماست. کسی که دو رخداد تلخ را گذرانده، گفتار و اندیشه‌اش بر دل کسی می‌نشیند که تلخی‌ها را دیده است. 🔸سرویس دین و اندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – رضا دستجردی: فریدالدین عطار نیشابوری (۵۴۰- ۶۱۸) صوفی و عارف بزرگ خراسانی روزگاری سخت را زیست و سرانجامی سرخ داشت. او در طول حیات پربار خود با دو فاجعه بزرگ رویارو شد. آثار گرانسگش چون «تذکره‌الاولیاء» و «منطق‌الطیر» و «مصیبت‌نامه» را در چنین حال و هوایی خلق کرد. عطار در کنار سنایی و مولانا یکی از اضلاع اصلی عرفان خراسانی است و نقش مهمی در بسط و نشر عرفان ایرانی ایفا کرده است. به مناسبت روز بزرگداشت او با مهدی سیدی فرخد گفت‌وگو کردیم. استاد سیدی برای علاقه‌مندان به تاریخ و فرهنگ ایران در سده‌های میانه نامی آشناست و آثار ارزشمندی در این حوزه خلق کرده است. 🔻ادامه گفت وگو را اینجا بخوانید: ibna.ir/x6xDR @ibna_official

🔰به‌مناسبت درگذشت ماریو بارگاس یوسا؛ مرگ واقعی و نمادین یک غول 🔸سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – علی شروقی: در «بادها»، یکی از داستان‌های سال‌های اخیر ماریو بارگاس یوسا که ترجمه‌ی فارسی‌اش هم به‌قلم مهدی سرائی در نشر افق منتشر شده، داستان پیرمردی کتابخوان و عشق سینما را می‌خوانیم که در تجمعی در اعتراض به تعطیلی سینمایی در مادرید شرکت کرده است؛ تجمعی کم‌تعداد، چون در عصر دانلود و تقلیل پرده عریض به صفحات کوچک گوشی‌ها و لپ‌تاپ‌ها دیگر کسی سینما نمی‌رود و تخته‌شدن در سالن‌های سینما برای کمتر کسی محلی از اعراب دارد. «بادها» پر است از حسرت و افسوس بر اعصار طلایی فرهنگ. در این داستان، که در قیاس با آثار بزرگ و قطور یوسا داستانی کوچک و جمع‌وجور است، کتابفروشی‌ها را می‌بینیم که از آثار بزرگ و کلاسیک تهی شده‌اند، طوری که رمان‌های نویسندگانی چون تولستوی و فاکنر را جز در کتابفروشی‌هایی پرت و متروک نمی‌توان یافت. ibna.ir/x6xDM @ibna_official

🔰نویسنده رمان «وزارت زمان» در گفت‌وگو با گاردین: پذیرش گذرا بودن زندگی، تنها راه رهایی از این درد است 🔸کالیان بردلی، نویسنده بریتانیایی-کامبوجی کتاب پرفروش «وزارت زمان» درباره اینکه چگونه قرنطینه، تری پرچت و میراث کامبوجی او شکل‌دهنده داستان سفر زمانی در قطب شمال شدند، صحبت می‌کند و معتقد است بودایی‌بودن در هسته اصلی رمان‌های او نقش کلیدی دارند. 🔸سرویس جهان کتاب خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - الهه شمس: کالیان بردلی، ۳۶ ساله، که در شرق لندن زندگی می‌کند، ویراستاری در انتشارات پنگوئن کلاسیکز است. اولین رمان او، وزارت زمان (The Ministry of Time)، سال گذشته منتشر شد و با تحسین منتقدان روبه‌رو شد؛ این کتاب جایگاه خود را در لیست پرفروش‌ها تثبیت کرد و اکنون نسخه‌ی جلد کاغذی آن در دسترس است. این اثر، داستان سفر زمانی ستوان گراهام گور، عضو اکسپدیشن گمشده فرانکلین در قطب شمال در سال ۱۸۴۵ را روایت می‌کند؛ گور در یک آزمایش دولتی به قرن بیست‌ویکم بازمی‌گردد و رابطه‌ای غیرمنتظره با شخصیتی معاصر برقرار می‌کند که به او در سازگاری با دنیای مدرن کمک می‌کند. این رمان در لیست اولیه جایزه زنان برای داستان‌نویسی سال ۲۰۲۵ قرار گرفته است و بی‌بی‌سی ساخت اقتباس تلویزیونی از آن را سفارش داده است. سال گذشته برای شما چگونه گذشت؟ 🔸خیلی خوب، اما گیج‌کننده. بین قدردانی شدید و احساس عدم شایستگی (سندروم فریب‌کار) به شدت در نوسان بودم. اما هنوز هم هفته‌ای ۴.۵ روز کار می‌کنم، بنابراین شغل و کارم مرا در حالت پایدار نگه می‌دارند.‌ ایده وزارت زمان چگونه شکل گرفت؟ 🔸در سال ۲۰۲۱ شروع به تماشای سریالی به نام The Terror کردم. چیزی درباره کاوش‌های قطبی نمی‌دانستم، اما در دوران قرنطینه که مدام در خانه پرسه می‌زدم، درباره اکسپدیشن فرانکلین (یکی از مشهورترین و تراژیک‌ترین مأموریت‌های اکتشافی قطب شمال) شروع به فکر کردن کردم. شخصیتی به نام گراهام گور را جستجو کردم و یک انجمن اینترنتی بسیار دوستانه پیدا کردم؛ برخی از اعضای آن طرفدار سریال بودند و برخی دیگر به طور کلی به کاوش‌های قطبی علاقه‌مند بودند. آن‌ها تحقیقات زیادی را با من به اشتراک گذاشتند. من نوشتن وزارت زمان را به عنوان هدیه‌ای برای آن‌ها شروع کردم. چه چیزی شما را به شخصیت گراهام گور جذب کرد؟ 🔸عکس منتشرشده در کتاب واقعاً جذاب است؛ او خوش‌تیپ است، صادقانه بگویم. اما بسیاری مخالف هستند و من نمی‌دانم چرا آمریکایی‌ها آن عکس را از کتاب حذف کردند. همچنین، وقتی درباره گور مطالعه کردم، به نظر آمد که او مردی توانمند، مهربان و آرام بوده است. من کاملاً آدم آرامی نیستم، و این ویژگی برایم واقعاً جالب بود. توصیف کدام اختراع مدرن برای کسی از زمان دیگر جالب‌تر است؟ 🔸اسپاتیفای. اینکه اکنون موسیقی را می‌توان به‌صورت بی‌پایان تنها برای خود پخش کرد کاملاً دیوانه‌کننده است. در بیشتر تاریخ بشر، موسیقی امری جمعی بود که باید با هم خلق می‌شد. اما اکنون دیگر لازم نیست با موسیقی مثل چیزی مقدس یا محترم رفتار کنید. تصور کنید که می‌توانید عظیم‌ترین سمفونی‌های تاریخ را هنگام ظرف‌شستن گوش کنید. این واقعاً احمقانه است. 🔻این گفت وگو را اینجا بخوانید: ibna.ir/x6xBR @ibna_official