افسردگی برای من لر اینطوری اثر کرده که طبق روتین و روال هر روز صبح پس از بیدار شدن ابتدا دی بلال برای خودم پلی کنم و بخونم و کارامو بکنم بعد بشینم دونه دونه بدبختیامو لیست کنم و فحش حواله کنم بهشون و بعد روزم استارت میخوره.

چند بار اشکات رو گونه هات ریخته و الکی انداختیش سر گردوخاک و حساسیت و حتی پیاز. آخه این عزیزان چکارند ؟ کی هستن ؟ اینها همشون راننده های تریلی ساده ای هستن که نه خونشون از خودشونه نه هیچی. چرا همش پیاز و گردوخاک چرا؟ پیاز مگه میتونه این حجم اشک رو ازت بریزونه ؟ نمیتونه جانم، بگو کار من نبوده بگو کار غم بوده بگو این پدرسگ اومده و گریم شروع شده از چی میترسی ؟

امتحان انشا آنلاین چیه من دچارش شدم.

دبیر انشا اینقدر نرم خو و آراسته به خصایل پسندیده هست که یک کلاس رو بندازه ، چه تو حضوری چه آنلاین.

ابرو باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا تو پیامم را سین بزنی و جواب بدهی همه از بهر تو سرگشته و نا امید شرط انصاف نباشد که تو پاسخ ندهی.

تو این غربتی که هستم تیکه تیکه شدم ، اورتینک میکنم ، حال خوشی ندارم ، غم تموم وجودم رو فرا گرفته و حالیت نیست.