خانوما اگه خواستید بخاطر تبعیض های جنسیتی و چالش هایی که جامعه پیش روتون میزاره دست از رویاتون بکشید، بدونید که رویاهاتون ارزش جنگیدن دارن. هر قدم کوچیکی که امروز با وجود همه سختی‌ها برمی‌دارید، نه تنها آینده خودتون رو روشن‌تر می‌کنه، بلکه الهام‌بخش نسلی از دختران و زنانی می‌شه که بعد از شما میان و با افتخار از شجاعتتون حرف می‌زنن. پس لطفاً دست از رویاهاتون نکشید شما قوی‌تر از اون چیزی هستید که تصور می‌کنید💋

دخترای نازم همیشه عاشق خودتون باشید و اعتماد به نفس داشته باشید اوناییم که بخاطر اعتماد به نفس تون میگن مشکل دارین خودشون یه‌سری بدبخت تازه به دوران رسیدن و ملکه هایی مثل شما نیاز ندارن به حرف اونا ذره ای اهمیت بدن💆🏼‍♀️🍵

It's true, I adore my mother she is an extraordinary woman💕💕

شب تون بخیر خانوما زودتر بخوابید تا فردا رو پر انرژی تر شروع کنید🍵

خانوماا امروز میخوام براتون راجب مادر جنبش ازادی حرف بزنم💋

رزا پارکس ملقب به مادر جنبش ازادی (لقبی که کنگره امریکا بهش داد.) در سال 1913 در ایالت آلاباما متولد شد رزا در خانواده‌ای فقیر و تحت قوانین جداسازی نژادی بزرگ شد و از کودکی با تبعیض مواجه بود. بعد از ازدواج، به مونتگومری نقل مکان کرد و به عنوان خیاط در یک فروشگاه کار می‌کرد. همزمان عضو انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان (NAACP) شد و در فعالیت‌های حقوق مدنی شرکت میکرد

در 1 دسامبر 1955 وقتی در اتوبوس نشسته بود، از دادن صندلی‌اش به یک مسافر سفیدپوست خودداری کرد(راجب قانونش براتون میگم) این عمل ساده باعث دستگیری رزا شد اما با این کار اغازگر جنبشی شد که به قانون جداسازی سیاه پوستان و سفید پوستان امریکا پایان داد و جرقه تحریم اتوبوس‌های مونتگومری را زد. این تحریم ۳۸۱ روز طول کشید و به رهبری مارتین لوتر کینگ، یکی از مهم‌ترین جنبش‌های حقوق مدنی آمریکا شد. پارکس در دادگاه محکوم شد، اما این رویداد توجه ملی را به تبعیض نژادی جلب کرد.

پس از آن، او به عنوان نماد مقاومت آرام شناخته شد. در سال‌های بعد به دیترویت نقل مکان کرد، در دفتر یک نماینده میشیگان کار کرد و به فعالیت‌های حقوق مدنی ادامه داد.

پارکس به خاطر نقش ویژه‌اش در جنبش حقوق مدنی سیاهان مورد توجه قرار گرفت. شورای رهبری مسیحیان جنوبی به افتخار او جایزه سالانه آزادی پارک رزا را تأسیس کرد. همچنین کلینتون در سال 1996 مدال آزادی ریاست جمهوری را به رزا پارکس اهدا کرد. او در سال 1999 مدال طلای کنگره را دریافت کرد

او در سن 92 سالگی در سال 2005 درگذشت. او اولین زن سیاه‌ پوست تاریخ آمریکا لقب گرفت که در ساختمان کپیتل هیل "ساختمان کنگره ایالات متحده آمریکا" در واشنگتن دفن شد