#پارت_سی‌و‌یکم #فادیا با سردرد به هوش آمدم و چراغی که بالای سرم بود اجازه نداد چشم هایم را باز کنم. بدنم آب سرم را می مکید و من ناله می کردم. ناله هایم اسم مادرم بود:《مامان فاطمه... مامان فاطمه!》اما زود تغییرش دادم و با خودم زیر لب گفتم:《 یا فاطمه الزهرا.》 در همان حالت دراز کشیده بودم که صدای صحبت دو نفر را بالای سرم شنیدم:《چرا بیهوش شد؟》 پدرم با صدایی بغض آلود گفت:《 خبر شهادت مادرش...》نتوانست بغضش را بیشتر از این در گلو نگه دارد و از اتاق بیرون رفت. بیچاره پدرم، با شهادت مامان و تعدادی از دوستانش خیلی تنها شده بود. با خودم گفتم باید همه کس پدرم بشوم و نگذارم غصه ها او راهم از پا در بیاورند. یا فاطمه الزهرا خودت مادرت را از دست دادی چراغ خانه مان رفت! کمکم کن حداقل بتوانم شمع بشوم.حالا می فهمیدم پشت گریه های مظلومانه فاطمه چه بود... داغ مادر،سختی شغلی که به اجبار به گردنت میوفتد.... نويسنده:ریحانه.ش https://eitaa.com/ieham1 کپی؟❌🚫

‏“مگه من مُردم؟”، واقعا عبارت زیبا و دل‌قرص کنی هست. ایهام

توقعم از آدما در پایین ترین حالت ممکنه و بازم ناامیدم میکنن. ایهام

بهم پیام بده و باهام حرف بزن، به اندازه تمام آدمایی که حوصلشونو ندارم، حوصله ی تورو دارم. ایهام

وای چه قشنگ بود🥲

هرچی سنم بیشتر میشه، بیشتر می‌فهمم که برد واقعی با اوناییه که می‌تونن از چیزای کوچیک زندگیشون لذت ببرن و براش ذوق کنن؛ از هوای خوب، ابرای تو آسمون، از پیاده‌روی، از یه لیوان چای، دیدن فیلم، گوش دادن به موزیک، بوی غذا... ایهام

میشناسم خودمو رو حرفام میمونم می‌بخشم ولی زخمام یادم میمونه ایهام

می‌دونی مظلوم ترین ورژن من چه زمانی بود ؟ اونجایی که نصف شب خیلی ناراحت بودم قلبم بد شکسته بود اما نمی‌تونستم برم پیش کسی یا پیام بدم که حالم بده خودم بودم و خودم وقتی هندزفریمو برداشتم و بالشمو بغل کردم و آهنگ غمگین گوش دادم و یواشکی گریه کردم و بالشم خیس شد و سقف اتاق تار آخرشم نفهمیدم چطوری شبم صبح شد ایهام

ارزو میکنم برات اونی رو که نفسم می‌کشی. قربون صدقت بشه 🫀✨ ایهام