من بسیار آدمِ “راستی اینو گفتم بهت؟”، “قهوه میخوری؟”، “چیکار کنم بهتر شی”، “اگه حالت خوب نبود من بهت گوش میکنم”، “اگه ناراحت باشی منم ناراحتم”، “آهنگ جدید پیدا کردم بیا گوش کن”، “رسیدی تکست بده”، “چی دوست داری برات بگیرم”ای هستم.
پروسه پیدا کردن سایت دانلود فیلمی که دوبله نباشه، سانسور نشده باشه و سایتش فیلتر نباشه داره منو از پا در میاره.
به لحاظ روحی نیاز دارم برای مدتی هیچکسی نباشم. پسر برادر فامیل دوست کارمند. بدون سمت، بدون مسئولیت، بدون نسبت، فارغ از همه چی.
من خیلی زود گریم میگیره اما دلم نمیخواد جلوی کسی گریه کنم چون در نهایت براش به یه امر عادی تبدیل میشه، بااینکه عمیقا عادی نیست. مثلا داری از غصه میمیری بعد طرف میگه خب اوکی این کلا زیاد گریه میکنه پس دشواری نداریم.
چطوری راهنمایی هستین و انقدر خوشگلید؟ من دوران راهنمایی شبیه لحظات آخر صدام حسین بودم.