بعد از مدتی، درد خصوصی میشه و گفتنش به دیگران لطفی نداره، شروع انزوا از همین نقطهست.
خیلی دوس دارم بدونم تاحالا توی خواب کسی بودم یا نه؛ اگه بودم چیشده و… بنظرم خیلی باحاله آدم بره تو خواب بقیه.
بچه که بودم به این فکر میکردم که مگه آدم چی میخواد از زندگی؟ بزرگ که شدم فهمیدم خیلی چیزها. سلام بر بزرگسالی و خواستههای ناتموم.