از وقتی برگشتم خونه مدام تو فکر تنهایی مادربزرگم هستم؛ که تو این طبیعت از صبح تا آخر شب توی سکوت میگذرونه، سکوتی که تنها شکافش‌ صدای تلویزیونه نه صدای بابابزرگ‌‌‌ . .

دیروز فهمیدم کارهای کشاورزی چقدر سخته، هرسال که بابابزرگ بود اصلا متوجه هیچ چیز نمی‌شدیم اما حالا به چشم دیدم چقدر سخته و اون همیشه کار می‌کرد و ما فقط یک هزارمش رو متوجه میشدیم..💘

صبح زود که خواستیم راه بیوفتیم مادربزرگم آب ریخت پشت سر ماشین؛ اشک صورتمو قاب کرده بود. قند این روزهای همه ی ما حضور مادربزرگه‌:) اون همیشه پناه بوده.