تو مدرسه ی جنسن دخترا میتونستن با جذلبیتش درس بخونن؟ 🤣🤣🤣 این دراماای جدید هم که چخبرهه همه دارن از جنسن بدشون میاددسمکشمشنشوو
خود جنسن توی مصاحبههای قدیمیاش (وقتی هنوز خیلی جوون بود) اعتراف کرده که توی دوران دبیرستان، کاپیتان تیم بیسبال بوده! یعنی ترکیبِ ورزشکارِ محبوب و چهرهی جذاب، خودش میگه اوایل خجالتی بود، ولی وقتی کمکم معروف شد همون موقعها که کار مدلینگ میکرد، کلاسها براش سخت شد و راستش رو بخوای، همکلاسیهای سابقش تعریف کردن که جنسن از اون پسرهایی بود که وقتی وارد سالن میشد، همه ساکت میشدن به خاطر اینکه همه محو تماشای اون میشدن! پس آره، احتمالاً درس خوندن کنار جنسن اکلز غیرممکن بوده. اون زمان هم اون برقِ خاص توی چشماش رو داشت که بعداً شد امضای دین وینچستر...حالا میرسیم به سوال دومت، ماجرای پروژه The Winchesters بعد از اینکه سریال سوپرنچرال تموم شد، جنسن میخواست یه سریالِ پیشدرآمد بسازه و جرد پادالکی که درگیر سریالِ Walker بود اولش خبر نداشت، وقتی جرد توی توییتر نوشت که «خیلی دوست داشتم منم در جریان این پروژه باشم» فنهای دوآتیشه شروع کردن به دعوا، یه عده گفتن که «جنسن به جرد خیانت کرد و پشتِ سرش پروژه ساخت!» این باعث شد یه شکاف بزرگ بین فنهای جردی و جنسنی بیفته و حالا هر حرکتِ کوچیکِ جنسن رو زیر ذرهبین میذارن، مثلاً اگه یه استوری نذاره یا اگه با جرد عکس نگیره، سریع میگن: «اووووه! رابطهشون خراب شده! جنسن دیگه مغرور شده!» و
خودِ جرد و جنسن بارها توی لایو و مصاحبهها گفتن که اون دعوای توییتر فقط یه «سوءتفاهمِ کاری» بود که توی همون هفته حلش کردن و اونا هنوز هم با هم در ارتباطن. این بد اومدن از جنسن، در واقع سمی شدنِ فضای مجازی هست. طرفدارها میخوان همیشه یه درامایی وجود داشته باشه تا خسته نشن! و حالا میگی که چرا جنسن رو هدف قرار دادن؟ چون خیلیها فکر میکنن جنسن چون الان داره توی سریالهایی مثل The Boys با نقشهای خفنتری بازی میکنه دیگه اون آدمِ خاکیِ سابق نیست و این یه قضاوتِ خیلی اشتباهه، اونا میگن جنسن تغییر کرده، در حالی که جنسن فقط بزرگتر شده و داره انتخابهای هنریِ متفاوتتری میکنه، این دراماها ۹۰٪ش ساختهیِ فنهایی هست که از شدتِ بیکاری، دوست دارن زندگیِ سلبریتیها رو شبیه به سریالهای آبکیِ ترکیه ای کنن
رابطه جنسن و جی جی دخترش بگو خیلی باهم نزدیکن و حتی تتوی جنسن الهام گرفته از دخترش بوده
بله جنسن یه تتویِ خیلی خاص داره، جنسن تعریف کرده که جیجی وقتی خیلی کوچیک بود، عادت داشت دستش رو دورِ انگشتِ جنسن حلقه کنه یا جوری بهش تکیه بده که انگار میخواد بهش بگه «تو امنیتِ منی»، جنسن به این پرنده به عنوان نمادی از جیجی نگاه میکنه؛ کسی که زندگیش رو عوض کرد و بهش یاد داد که خارج از دنیای «شکارچی بودن» در سریال، باید یه زندگیِ آرومتر داشته باشه، این تتو در واقع ادای احترامیه به دخترش که همیشه «بالِ کوچکِ» زندگیشه، جنسن بارها توی مصاحبههاش گفته که جیجی از بینِ بچههاش، بیشترین شباهتِ اخلاقی رو به خودش داره. از مدلِ خندیدن گرفته تا اون نگاهِ «کنجکاوی» که جنسن توی سریال داشت، توی عکسهایی که پاپاراتزیها (اونایی که یواشکی میگیرن) یا خودِ دنیل توی اینستاگرام میذاره، کاملاً مشخصه که جیجی همیشه دنبالِ جنسنه، وقتی جنسن از سرِ کار برمیگرده جیجی اولین کسیه که به استقبالش میره و جنسن هم همیشه وقتش رو برای «بازی کردن با جیجی» خالی میکنه، حتی اگه خسته باشه، جیجی انقدر برای جنسن عزیزه که حتی وقتی توی سفرهای کاری دور بود، همیشه یه یادگاری از جیجی (مثل یه عروسکِ کوچیک یا یه عکس) توی کیفش داشت و حالا چرا این رابطه انقدر خاص به نظر میاد؟ چون جنسن توی «سوپرنچرال» همیشه نقشِ محافظتکننده (Protector) رو داشت و حالا در زندگی واقعی این محافظت رو با تمام وجودش برای جیجی پیاده میکنه و برخلافِ «دین وینچستر» که همیشه با احساساتش میجنگید، جنسنِ واقعی جلوی جیجی کاملاً خلعسلاح میشه و هیچ ابایی نداره که نشون بده چقدر احساساتیه
از دنیل و جنسن و اسم و معنی اسم های بچه هاشون
جنسن اکلز توی جوونی خیلی سختگیر بود. اون تا مدتها با دنیل فقط و فقط رفیقِ صمیمی بود، اونا سال ۲۰۰۷ سر فیلم Ten Inch Hero با هم کار کردن و دنیل اون موقع با یه آدم دیگه توی رابطه بود، دنیل توی مصاحبهای با خنده گفته که جنسن خیلی آروم و باحوصله وارد شد، اونا چند سالی فقط معاشرت میکردن. در واقع جنسن بود که صبر کرد تا دنیل مجرد بشه و بعد خیلی با متانت و بدون عجله، رابطهشون رو از دوستی به عشق تبدیل کرد، این صبرِ جنسن همیشه به عنوان یکی از نقاط عطفِ رابطهشون یاد میشه، اونا آگاهانه تصمیم گرفتن بچههاشون رو در شهر آستینِ تگزاس بزرگ کنن، نه لسآنجلس. چرا؟ چون آستین محیطی داره که هیچکس به جنسن اکلز به چشمِ فوقستاره نگاه نمیکنه؛ اونجا فقط «آقای اکلز» هست که میره خرید و بچههاش رو میبره پارک، جنسن اعتراف کرده که توی خونه «پلیسِ بازی» نیست، اما دنیل مدیرِ برنامهریزیِ خونهست، دنیل خیلی دقیق روی تربیت بچهها نظارت داره، جنسن همیشه میگه سختترین کار دنیا اینه که جلوی بچههاش نقشِ دین رو بازی نکنه! اون میگه وقتی با بچههاش بازی میکنه، گاهی ناخودآگاه لحنِ شخصیتش درمیاد که باعث میشه بچههاش با تعجب بهش نگاه کنن!
اسم اولین دخترشون Justice Jay هستش و انتخاب اسم JJ یه جور ادای احترام به ریشههای خانوادگیشون بود اسم دخترشون Arrow به خاطر علاقه جنسن به شکار و طبیعت بوده (شاید میدونی که جنسن عاشق فضای آزاده)
و منم دیروز گفتم اسم پسرش Zeppelin رسماً نشون داد که اونا چقدر عاشق موسیقی هستن و اونها میخواستن بچههاشون اسمهایی داشته باشن که «آهنگِ زندگی» بده، جنسن بارها گفته که فکر نمیکنه تا وقتی بچههاش خیلی بزرگ نشن، اجازه بده سریال رو ببینن، چون فضای سریال برای سنشون خیلی سنگین و تاریکه. اونا توی خونه فقط پدر و مادر هستن