رابطه جنسن و جی جی دخترش بگو خیلی باهم نزدیکن و حتی تتوی جنسن الهام گرفته از دخترش بوده
بله جنسن یه تتویِ خیلی خاص داره، جنسن تعریف کرده که جیجی وقتی خیلی کوچیک بود، عادت داشت دستش رو دورِ انگشتِ جنسن حلقه کنه یا جوری بهش تکیه بده که انگار میخواد بهش بگه «تو امنیتِ منی»، جنسن به این پرنده به عنوان نمادی از جیجی نگاه میکنه؛ کسی که زندگیش رو عوض کرد و بهش یاد داد که خارج از دنیای «شکارچی بودن» در سریال، باید یه زندگیِ آرومتر داشته باشه، این تتو در واقع ادای احترامیه به دخترش که همیشه «بالِ کوچکِ» زندگیشه، جنسن بارها توی مصاحبههاش گفته که جیجی از بینِ بچههاش، بیشترین شباهتِ اخلاقی رو به خودش داره. از مدلِ خندیدن گرفته تا اون نگاهِ «کنجکاوی» که جنسن توی سریال داشت، توی عکسهایی که پاپاراتزیها (اونایی که یواشکی میگیرن) یا خودِ دنیل توی اینستاگرام میذاره، کاملاً مشخصه که جیجی همیشه دنبالِ جنسنه، وقتی جنسن از سرِ کار برمیگرده جیجی اولین کسیه که به استقبالش میره و جنسن هم همیشه وقتش رو برای «بازی کردن با جیجی» خالی میکنه، حتی اگه خسته باشه، جیجی انقدر برای جنسن عزیزه که حتی وقتی توی سفرهای کاری دور بود، همیشه یه یادگاری از جیجی (مثل یه عروسکِ کوچیک یا یه عکس) توی کیفش داشت و حالا چرا این رابطه انقدر خاص به نظر میاد؟ چون جنسن توی «سوپرنچرال» همیشه نقشِ محافظتکننده (Protector) رو داشت و حالا در زندگی واقعی این محافظت رو با تمام وجودش برای جیجی پیاده میکنه و برخلافِ «دین وینچستر» که همیشه با احساساتش میجنگید، جنسنِ واقعی جلوی جیجی کاملاً خلعسلاح میشه و هیچ ابایی نداره که نشون بده چقدر احساساتیه
از دنیل و جنسن و اسم و معنی اسم های بچه هاشون
جنسن اکلز توی جوونی خیلی سختگیر بود. اون تا مدتها با دنیل فقط و فقط رفیقِ صمیمی بود، اونا سال ۲۰۰۷ سر فیلم Ten Inch Hero با هم کار کردن و دنیل اون موقع با یه آدم دیگه توی رابطه بود، دنیل توی مصاحبهای با خنده گفته که جنسن خیلی آروم و باحوصله وارد شد، اونا چند سالی فقط معاشرت میکردن. در واقع جنسن بود که صبر کرد تا دنیل مجرد بشه و بعد خیلی با متانت و بدون عجله، رابطهشون رو از دوستی به عشق تبدیل کرد، این صبرِ جنسن همیشه به عنوان یکی از نقاط عطفِ رابطهشون یاد میشه، اونا آگاهانه تصمیم گرفتن بچههاشون رو در شهر آستینِ تگزاس بزرگ کنن، نه لسآنجلس. چرا؟ چون آستین محیطی داره که هیچکس به جنسن اکلز به چشمِ فوقستاره نگاه نمیکنه؛ اونجا فقط «آقای اکلز» هست که میره خرید و بچههاش رو میبره پارک، جنسن اعتراف کرده که توی خونه «پلیسِ بازی» نیست، اما دنیل مدیرِ برنامهریزیِ خونهست، دنیل خیلی دقیق روی تربیت بچهها نظارت داره، جنسن همیشه میگه سختترین کار دنیا اینه که جلوی بچههاش نقشِ دین رو بازی نکنه! اون میگه وقتی با بچههاش بازی میکنه، گاهی ناخودآگاه لحنِ شخصیتش درمیاد که باعث میشه بچههاش با تعجب بهش نگاه کنن!
اسم اولین دخترشون Justice Jay هستش و انتخاب اسم JJ یه جور ادای احترام به ریشههای خانوادگیشون بود اسم دخترشون Arrow به خاطر علاقه جنسن به شکار و طبیعت بوده (شاید میدونی که جنسن عاشق فضای آزاده)
و منم دیروز گفتم اسم پسرش Zeppelin رسماً نشون داد که اونا چقدر عاشق موسیقی هستن و اونها میخواستن بچههاشون اسمهایی داشته باشن که «آهنگِ زندگی» بده، جنسن بارها گفته که فکر نمیکنه تا وقتی بچههاش خیلی بزرگ نشن، اجازه بده سریال رو ببینن، چون فضای سریال برای سنشون خیلی سنگین و تاریکه. اونا توی خونه فقط پدر و مادر هستن