حسین درد هاییرا تجربه کرد ،
که هر قلبی با تصورش میشکند..
ولی او میان تمام دردهایش ، لبخندِ امید از لبانش پاك نمیشد ؛
چرا که خوب میدانست خدایی هست مهربانتر از حد تصور!
الان باید ساخت ، نباید متوقف شد ؛
چون در برههای از زمان هستیم
که یاوران ِحضرت عج گلچین میشن و
اگر کم کاری یا بیحوصلگی کنیم
عقب میمونیم از صحابهی أبی مهدی عج .
چه بسا گمراهانی که ؛
لیاقت ِ شهادت پیدا کردند ،
و چه بسا مدعیانی که ؛
غرق ِدر معصیت شدند .
تعجب میکنم از کساني که به هنگام ِحال ِبدشان خود را در کربلا هنگام ِصحبت با حسین تصور نمیکنند !
آیا مرهم ِآنها ، قويتر از امید ِبه حسین است ؟
همراه
کی میشود دیدار حرمت برایم از نزدیک باشد؟-
آقای امامحسین ،
با فکر به حرم شما ،
اشك در چشمانم حلقه میزند ؛
خریدار این دل ِبیتاب ِنامرد نیستین ؟
البته که ،
تا به امروز هرچه بوده از لطف شما و بیمعرفتی ِما بوده ،
ولی ترسم آن است که بمیرم ، قبل از آنکه شش گوشه حرم شمارا دیده باشم ؛
مومن اگر قدر خودش را بداند
غیر ممکن است که دور گناه بگردد
و خود را به خفت اندازد .
[ شهید نجف آبادی ]