ای وایِ من 🥹 ممنونممم((((:

فکر کنم من آدمی‌ام که همیشه گوشه ی امن خودم رو ترجیح میدم ، آدمی‌ام که چیزای آشنا رو خیلی بیشتر از ابهامات دوست دارم. وقتی میرم کافه، ترجیح میدم همون چیزی که همیشه دوست داشتم رو سفارش بدم تا اینکه یه چیز جدید رو امتحان کنم. ترجیح میدم همون سبک و استایلی که همیشگیمه و می‌دونم باهاش راحتم و دوسش دارم رو انتخاب کنم تا اینکه هر بار دنبال ترند جدید برم و یه چیز متفاوت رو امتحان کنم. حتی توی فیلم و سریال هم بعضی وقتا ترجیح میدم چیزی که قبلا دیدم و دوست داشتم رو دوباره ببینم، چون می‌دونم قراره چه حسی بهم بده. شاید از تغییر بدم نیاد، ولی فکر کنم بیشتر از تغییر، با مبهم بودن مشکل دارم. از درگیر شدن ذهنم با اتفاقات یهویی و آدمای یهویی فرار می‌کنم. برای همین احتمالا من از اون آدمام که یه چیز ساده و آشنا رو به یه چیز خیلی هیجان‌انگیز ولی نامعلوم ترجیح میدن. شاید چون وقتی چیزی رو می‌شناسم، ذهنم هم یه جایی برای آروم گرفتن داره. دلم میخواد همیشه همه چیز شفاف و واضح باشه. به هرحال من همیشه آدم های امن رو ترجیح میدم.

مبهم نباشید مرسی اه

کلافه میشم

امروز واقعا

خسته و کلافه م