نمیدونم،امروز حس عجیبی دارم. ترکیبی از غم و شادی و شور و درد و دلتنگی تموم شد، همیشه از پایان ها متنفر بودم ولی این پایان متفاوت تر از همه ی پایان هاست. این پایان به معنی اینه که روز دانش آموز دیگه به من ربطی نداره،به معنی اینه که از این به بعد هر کسی رو با لباس فرم مدرسه ببینم ازش بزرگترم.به معنی اینه که دیگه آدمایی که هر روز میدیدمشون و نیازی نبود برای دیدن همدیگه قرار بزاریم رو قرار نیست ببینم شاید سالی چند بار ولی بعدش همه چیز به فراموشی سپرده میشه. دلم برای این قاب های شادی رایگان تنگ میشه. دلم برای امتحانای مسخره و سخت و سنگین تنگ میشه.دلم برای پیچوندن کلاس و قایم شدن توی فضاهای تاریک و خالی مدرسه تنگ میشه. دلم برای معلمایی که اذیتمون می‌کردن تنگ میشه. دلم برای گیر دادنای معاونمون تنگ میشه و از همه مهم تر دلم برای: مریم،ستاره،عسل،ریحانه،سادات،نازنین زهرا،فاطمه،مهسا،مهدیه،فاطمه،فاطيما معصومه،فاطمه،مطهره،هستی،مریم و نازنین تنگ میشه. دلم برای تخریب کردنای خانم بای و تحلیل های سیاسی و ماورایی با خانم جورابچی تنگ میشه.دلم برای خانم مقسم و امتحانا و پرسش های یهوییش تنگ میشه. دلم برای اذیت کردن تازیکی تنگ میشه. دلتنگ مدرسه ای میشم که هر چند سخت گذشت ولی خوش گذشت. دلتنگ روزایی میشم که برای پیچوندن مدرسه الكى مريض میشدم و دلتنگ روزایی که برای امتحانی که ۳ روز وقت داشتم شب تا صبح امتحان با بدبختی مثل معتادا با قهوه درس میخوندم. دلم برای جاسوس بازی کردنمون و خنگ بازی بچه ها تنگ میشه. دلم برای عکس و فیلم گرفتنای یهویی ازشون و اعتراضا و فحشاشون تنگ میشه. دلم برای اذیت کردن ستاره و مریم تنگ میشه. دلم برای خوراکیای خانوم گرزین تنگ میشه. دلم برای مراسمات قرآن دوشنبه صبح و مراسمات روضه ی چهارشنبه زنگ آخر تنگ میشه و دلم برای ۱۲ سالی که تموم شد تنگ میشه و بیشتر از همه دلم برای بچه ای که دیگه بچه نیست و عجیب بزرگ شده تنگ میشه. - دبیرستان صدرا ، علوم و معارف اسلامی سال های تحصیلی ۱۴۰۲ - ۱۴۰۵

‌آنکه از شرمِ گنه باید کند غیبت منم تو چرا جور گنه کارانِ عالم میکشی .؟

ممنونم عزیزدلم💘

از شماهم ممنونم فاطمه‌جانم:))💙

جسم‌ و‌ روحم‌ با‌ حرم‌ گشته‌ عَجین حال‌ و روزم‌ با‌ غمت‌ گشته‌ غَمین این‌ سه جمله‌ خواب‌ ِشب های‌ من‌ است ؛ کربلا‌ ، پای‌ پیاده‌ ، اربعین ..

نسلِ فردا،از امروز ایستاده است.

غم؟بله. کم؟نه.