لهجه ترکی عابدزاده غلیظ‌تر شده بود. وقتی عصبی می‌شد رگ ترکی‌اش می‌زد بالا. #رمان_جدید

اردیبهشت سال 99، رومینا اشرفی از خونه فرار کرد. پدرش با پیگیری از طریق پلیس، تونست رومینا و پسری که باهاش فرار کرده بود رو پیدا کنه. رومینا به گفته خودش، قبلا مورد خشونت پدرش قرار گرفته بود و به پلیس گفت که پدرم منو می‌کشه؛ ولی پلیس از نظر قانونی ناچار بود رومینا رو به پدرش تحویل بده و نمی‌تونست کاری برای رومینا بکنه. از طرفی، پدر رومینا از قبل از یکی از آشناها پرسیده بود که اگه دخترش رو بکشه قصاص می‌شه یا نه؛ می‌دونست چون خودش ولی دم حساب می‌شه، با قتل دخترش قصاص نخواهد شد. رومینا به قتل رسید؛ همون‌طور که انتظار می‌رفت. و پلیس نتونست در برابر خشونت خانگی پدرش ازش دفاع کنه. آمار درباره خشونت خانگی علیه زنان، چندان مشخص نیست. خشونت خانگی، طیف وسیعی از آزارهای کلامی، جسمی و جنسیه که بر علیه زنان وجود داره. از کودک‌همسری و کودک‌مادری گرفته، تا آزار کلامی علیه زن و دختر، ضرب و شتم، اسیدپاشی، تجاوز و حتی قتل. بیشترین آمارها(مخصوصا درباره قتل ناموسی) مربوط به استان‌هاییه که بافت سنتی‌تر و عشیره‌ای و قبیله‌ای دارن؛ مثل خوزستان، ایلام، سیستان و بلوچستان و کردستان. و البته که خشونت خانگی محدود به این استان‌ها نیست. خشونت علیه زنان، علت‌های متعددی داره؛ از ناکارآمدی قانون و عدم بازدارندگی گرفته، تا فقر فرهنگی و مردسالاری نهادینه شده در برخی افراد جامعه که باعث میشه مردها خودشون رو مالک جان زن بدونن. سال 96، لایحه‌ای از طرف دولت تصویب شد و به مجلس رفت تا از زنان دربرابر این خشونت خانگی محافظت کنه. این لایحه شامل 3 بخش بازدارندگی، حمایتی و حفاظتیه. مثلا افزایش مجازات جرائمی مثل اسیدپاشی، یا تاسیس خانه امن برای زنان و دختران. با این وجود این لایحه چندین ساله که بلاتکلیفه و هنوز تصویب و اجرایی نشده؛ تا امسال که این لایحه کلا از طرف دولت پس گرفته شد و دولت با این کار لگد محکمی به حقوق زنان زد. البته نقدهایی به این لایحه هست و بحث‌های حقوقی مختلفی پیرامونش در جریانه؛ ولی در اصل این که باید در قانون اصلاحاتی به وجود بیاد تا زنان و دختران کمتری قربانی خشونت بشن، شکی نیست. بعضی این لایحه رو اطاعت از سند 2030 می‌دونن؛ ولی به نظر من حفاظت از زنان و دختران در برابر خشونت، نه تنها هیچ مغایرتی با اسلام نداره، بلکه دقیقا در جهت فرامین الهی و توصیه‌های پیامبر اکرم(صلوات الله علیه) هست. اگه لایحه تامین امنیت زنان تصویب و اجرا شده بود، پلیس موظف می‌شد با کمک واحدهای ویژه پیشگیری و مبارزه با خشونتش، از برگشتن رومینا به خانواده جلوگیری کنه و اون رو در سازمان بهزیستی پناه بده. شاید اینطوری رومینا زنده می‌موند و متوجه اشتباهش می‌شد و مسیر درست‌تری رو برای زندگیش انتخاب می‌کرد. من فکر می‌کنم یکی از مهم‌ترین مطالبات زنان، باید اصلاح قانون به شکلی باشه که بتونه بازدارندگی کافی در برابر خشونت علیه زنان داشته باشه. متاسفانه قوانین الان به اندازه کافی بازدارنده نیستن و نیازه که فقها و حقوقدان‌ها درش بازنگری کنند. مطالبه واقعی زنان ایرانی، کشف حجاب نیست؛ خواسته اکثریت زنان ایرانی، آزاد شدن حجاب نیست. اعتراضاتی که علیه قانون حجاب شد، فقط جنجال‌هاییه که زنان رو از مطالبات واقعی و جدی‌شون منحرف کنه. و دولت هم با این اعتراضات همراه می‌شه و به جریان «زن، زندگی، آزادی» دامن می‌زنه تا مطالبات حقیقی زنان فراموش بشه.

📹 نماهنگ | ایران، ایران امام رضاست 🌷رهبر انقلاب: ایران، ایران امام رضاست، مشهد قلّه‌ی شکوه معنوی این کشور است. امام یک وقتی فرمودند مشهد پایتخت معنوی ایران است؛ واقعاً هم همینجور است. ۱۴۰۳/۰۲/۳۰ #ایران_امام_رضا 🌹 سالروز ولادت حضرت علی بن موسی‌الرضا (علیه آلاف التّحیّة و الثّناء) مبارک✨ http://eitaa.com/istadegi

#معرفی_کتاب 📚 غریبِ قریب 📙 ✍🏻 سعید تشکری #نشر_کتابستان_معرفت 📍معرفی به قلم: ش. شیردشت‌زاده "زمان خیلی چیزها را تعیین می‌کند. زمان خیلی چیزها را عوض می‌کند. زمان خیلی چیزها را از نو می‌سازد و یا در گذر زمان خیلی چیزها کهنه می‌شوند. امّا این صحن و سرا کهنه‌گی ندارد. هماره زنده است، نو و در حال رشد، در حال بزرگ شدن، در حال نفس کشیدن، جان دادن به همه، بخشیدن. این سرا مثل صاحبش، صبور است و پایدار و مانا." (سعید تشکری) 🌱🌱🌱 اینجایی که الان قلب ایران است، این گنبد و بارگاه، این مقصد هزاران زائر از تمام جهان، یک زمانی یک قبر کوچک و گمنام بوده. یک بقعه کوچک، وسط بیابان، وسط چهارتا روستای کوچک. نه کلانشهر مشهدی وجود داشته نه حرمی و نه آستان قدسی. یک قبر ساده بوده، با یک بقعه کاهگلی. چیزی اندازه یک اتاق کوچک. رهگذرها و کاروان‌ها از کنارش می‌گذشتند و آن را نمی‌شناختند؛ ولی صاحب آن قبر و بقعه کوچک، صاحب ایران بود، نگاه مهربانش روی مردم این سرزمین بود و شیعیانی داشت که او را فراموش نمی‌کردند. زائرانش کم بودند، زائرانی که سختی و خطرهای راه را به جان می‌خریدند برای چند لحظه آسودن زیر آن بقعه کاهگلی. خدا آرام‌آرام آوازه صاحب بقعه را بلند کرد، با کراماتی که هربار نشان می‌داد. کم‌کم حاجت‌گرفته‌ها زیاد شدند. روی قبر، ضریح چوبی ساختند. بقعه را بازسازی کردند و کم‌کم نام صاحب حرم بلند شد؛ نام سلطان خراسان در ایران پیچید. تمام این هزار و اندی سال، شاهان آمدند و رفتند و سلطان خراسان پابرجا بود. سامانیان، دیلمیان، سلجوقیان، غزنویان، خوارزمشاهیان، ایلخانان، تیموریان، صفویان، افشاریان، زندیان، قاجاریان، پهلویان... برخی شاهان دستور به تخریب حرم دادند، زائران را کشتند و زیارت را ممنوع کردند؛ اما خودشان مردند و حرم ماند و زائرانش دوباره آمدند؛ و برخی شاهان حرم را آباد کردند و گسترش دادند و باز هم آن‌ها رفتند و حرم ماند. مغولان حمله کردند و حرم پناه مردم شد، روس‌ها زائران را کشتند و کسی از زیارت دست نکشید. شاهبانوی تیموری کنار حرم مسجد ساخت، نادرشاه افشار برای سربازش در صحن سقاخانه بنا کرد... حرم گریه و خنده‌ی مردم ایران را دید، روز خوب و بدشان را دید، شکست و پیروزی‌شان را دید، زخم‌هایی که به جانشان نشست را دید. پناه شد، پایگاه شد، محور مقاومت و مبارزه شد. خط به خط تاریخ ایران در حرم نشست و ثبت شد؛ حرم ایران شد و ایران حرم. هرکس مهمان حرم شد، سلطان خراسان دستی از مهربانی به سرش کشید، گرهی را باز کرد و قلب‌های مردم ایران یکی یکی به پنجره‌های ضریح گره خورد، یک ایران به پنجره ضریح گره خورد و ایران، ایران امام رضا شد. هرکس آمد، دلش را داد و هرچه می‌توانست را. هنرمندان هنر هدیه دادند: خطاطی و معرق و آینه‌کاری و کاشی‌کاری‌شان را. هرکس از سر مهر، هرچه می‌توانست به حرم داد، نه که بخواهند دربار بسازند... نه. سلطان خراسان مثل پادشاهان و فراعنه نبود که دربار باشکوه بخواهد. شکوه بارگاهش، محبت مردم بود. گنبدش اگر طلایی شد و اگر صحن و سرا و چلچراغ و ضریحی بود، مردم خواستند؛ با اختیار، با دل و جان. و برای همین است که همیشه بار عام دارد، همه را راه می‌دهد، بدون تشریفات. کتاب «غریبِ قریب» رمانی ست که شخصیت اصلی آن حرم است. روایت هزار سال است، خادمان و عاشقانی که می‌آیند و می‌میرند و شاهان و جبارانی که می‌آیند و می‌میرند و حرمی که می‌ماند و علی‌بن‌موسی‌الرضایی که سلطان ایران بوده، هست و خواهد بود. بریده کتاب📖 "به غریبی مرا می‌بری؛ امّا غریب نخواهم ماند. باشد که دنیا برای دیدار من سفر کند. شهر من، مشهد‌الرّضا، منتظر است. می‌شنوید؟ صدای هر روزه‌ی هزاران هزار زائر که مرا می‌خوانند. مرا امام غریب می‌خوانند؛ غریب الغربا، معین الضّعفا، ضامن آهو، مرتضی. مرا رضا می‌خوانند؛ سلطان خراسان! سناباد و نوغان، هر روز آباد و آبادتر خواهد شد؛ زیرا سرای من اینجاست، و پناه آنانی خواهد بود که صدایم کنند. دهان به دهان، سینه به سینه، نَقل این سرا خواهد گشت. سرای حبیب. بقعۀ هارونیه، بارگاه سلطان خراسان خواهد بود. وعده‌گاه من و شما." 🍃 نویسنده کتاب، مرحوم سعید تشکری هم یکی از آن هزاران بود که قلمش را هدیه به سلطان خراسان کرد و در حرم سلطان آرمید و جزئی از حرم شد؛ نام‌ها کنار نام علی‌بن‌موسی‌الرضا جاودانه می‌شوند. پ.ن: این کتاب توسط نشر به‌نشر هم منتشر شده است. #ایران_امام_رضا http://eitaa.com/istadegi

خدا رحمتشون کنه؛ از فعالان حوزه زنان بودند. ان‌شاءالله در جوار رحمت الهی و عنایت حضرت رضا علیه‌السلام باشند✨

ساعت ۸:۸دقیقه صبح بود، شبی که ثانیه ثانیه‌اش جانمان را گرفت تا به آن ساعت برسد. شبی که هرچه دعا بلد بودیم را خواندیم. شبی که ۷٠مرتبه حمد خواندیم بلکه مرده زنده شود. شبی که حتی شایعات هم برایمان میشد خبر معتبر. و شبی که هزار و یک داستان را در خودش جا داد. حالا ساعت ۸:۸ دقیقه صبح روز میلاد امام رضا جانمان است آن ساعتی که تلویزیون برای اولین بار از حرم امام رضا«ع» پایان خدمت آیت الله ابراهیم رئیسی را اعلام کرد. آن ساعتی که خادم حرم بغض کرده بود و دقیقه بعد صدای گریه زائران آقا بلند شد. آن ساعتی که نشان داد خادم الرضا که باشی امام رضا(ع) به استقبالت می‌آید. و ساعتی که روزی به وقت انتقام خادم الرضا خواهد بود. #خادم_الرضا #حاج_آقا_هارداسان 💔

✨شب میلاد امام هشتم؛ شهادت قمری امام رضایی‌ترین رئیس‌جمهور🥀 سلام ما رو به امام رضا جانمون برسون آقای رئیس‌جمهور...🥲 سخت دلتنگیم... #ایران_امام_رضا