سلام چرا فکر می‌کنید مقدمه حتما لازمه؟؟ مقدمه وقتی لازمه که نویسنده حس کنه یه حرفایی رو باید قبلش بزنه و بتونه بزنه. اگه نمی‌تونید مقدمه بنویسید پس اصلا لازم نیست که مقدمه بنویسید.

سلام اتفاقا توی فکرشیم...

📹 عزیزِ غریب 📝رهبر انقلاب: این روزها متعلق به امام عسگری (سلام‌اللّه علیه) است، که میتواند الگوی همه‌ی مؤمنان، بخصوص جوانان باشد. این امامی که موافقان، شیعیان، مخالفان، غیر معتقدان، همه، شهادت دادند و اعتراف کردند به فضل او، به علم او، به تقوای او، به طهارت او، به عصمت او، به شجاعت او در مقابل دشمنان، به صبر و استقامت او در برابر سختیها. ۱۳۹۰/۱۲/۱۰ 🖤فرارسیدن سالروز شهادت امام حسن عسکری علیه‌السلام تسلیت باد 🖥 Farsi.Khamenei.ir

⬛️ السلام علیک یا حسن بن علی ایها الزکی العسکری(ع) ☑️ لَیْسَتِ الْعِبادَةُ کَثْرَةَ الصِّیامِ وَ الصَّلوةِ وَ إِنَّما الْعِبادَةُ کَثْرَةُ التَّفَکُّرِ فی أَمْرِ اللّهِ: امام حسن عسکری(علیه السلام) می‌فرماید: عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه [حقیقتِ] عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص۴۴۸

فردا امتحان جامعه‌شناسی علم دارم. گفتم بیام یکم از دانسته‌هام رو باهاتون به اشتراک بذارم🤓 (اگه بعضیا نیان اینا رو با روزمرگی‌های خاله‌زنکی یکی بدونن و بگن محتوای کانال افت کرده🙄)

جامعه‌شناسی علم، رشته‌ایه که به روابط بین علم و جامعه می‌پردازه (خب اینکه مشخصه😶) و بذارید قبلش اینو بگم که نگاه جامعه‌شناسی خییییلی متفاوت‌تر از نگاه بقیه علوم به مسائله. جامعه‌شناسی همه چیز رو زیر سوال می‌بره، و سعی می‌کنه به همه چیز از بالا نگاه کنه. جامعه‌شناسی واقعا یه سر و گردن از همه رشته‌ها بالاتره! حتی فلسفه! شاید بگید فلسفه هم همه‌چیز رو زیر سوال می‌بره و از بالا نگاه می‌کنه ولی باید بگم جامعه‌شناسی نگاه واقع‌بینانه‌تری داره. #جامعه_شناسی

جامعه‌شناسی علم هم، اول از همه میاد اصل علم رو زیر سوال می‌بره. میگه این که شما چه معرفت‌هایی رو به عنوان «علم» بشناسید، این که چه راه‌هایی رو برای کسب علم به رسمیت بشناسید، این که چطور علم رو کسب کنید، این که چطور جهان رو ببینید و تفسیر کنید، این که چه نتیجه‌ای بگیرید، همه و همه تحت تأثیر شرایط اجتماعی شما و دانسته‌های قبلی شماست! شاید فکر کنید علم بی‌طرفه؛ ولی اینطور نیست! یه دانشمند هیچ وقت نمی‌تونه کاملا بی‌طرف به قضیه نگاه کنه! دانسته‌های قبلی، تجربه‌هاش، جامعه‌ای که درش زندگی می‌کنه، همه اینا روی نگاهش اثر داره! کشف و پژوهش علمی توی خلأ اتفاق نمی‌افته! حتی تأملات فلسفی هم نمی‌تونن عقل محض باشن و متأثر از شرایط اجتماعی اند. شاید اگه دکارت توی جامعه‌ی اسلامی بود، نظریاتش کاملا متفاوت می‌شد!! #جامعه_شناسی

این چیزیه که جامعه‌شناسی رو از بقیه علوم متفاوت می‌کنه؛ چون جامعه‌شناسی به چیزی دقت می‌کنه که بقیه نمی‌کنن: ساختارهای اجتماعی. فلسفه هیچوقت به این فکر نمی‌کنه که فلان نظریه فلان فیلسوف، توی چه بستری شکل گرفته. و همچنین بقیه علوم... اونا میگن ما کشف کردیم فلان چیز علمیه و فلان چیز علمی نیست... نمی‌دونن اصل پذیرش اینکه علم چیه، به نظر جامعه و ساختارها بستگی داره! و چند سال بعد ممکنه به این نتیجه برسند که اشتباه می‌کردن! چرا؟ چون جامعه عوض شده! #جامعه_شناسی

مثلا صد سال پیش، دانشمندها به این نتیجه رسیده بودن که زن‌هایی که سوار دوچرخه می‌شن زشت می‌شن! (واقعا با معیارهای علمی خودشون به این نتیجه رسیدنا) یا چند دهه پیش توی آمریکا، با علم پزشکی ثابت کردند که نژاد سفید برتره. (این کشف هم واقعا کار دانشمندها بود!) هردوی این‌ها و هزاران گزاره علمی دیگه بعداً رد شدن. ولی چرا اون موقع پذیرفته شدن؟ چون جامعه غرب اون موقع قبول نمی‌کرد که زن‌ها سوار دوچرخه بشن، یا جامعه آمریکا سفیدها رو برتر می‌دونست! پس از آزمایش‌ها و تحقیقاتی حمایت می‌شد که به همین نتیجه برسن! و اگه بین دو گروه دانشمند دعوا بشه که آیا واقعا سفیدها برترن یا نه، گروهی پیروز میشه که ساختار اجتماعی پشتشه؛ نه گروهی که لزوماً استدلال قوی‌تری داره! (البته گاهی هم اینطور نیست) یه مثال دیگه: یه زمانی توی آمریکا دانشمندها ثابت کردن که سیگار برای سلامتی هییییچ ضرری نداره و اینو اعلام کردن! چرا؟ پای منافع کارخانه‌های تولید سیگار وسط بود! البته همیشه هم اینطور نیست، ولی اینو هم باید در نظر گرفت: پای منافع کی وسطه؟ #جامعه_شناسی

جامعه‌شناس‌های نهادی علم میگن قشربندی و بی‌عدالتی توی محیط علمی هم هست. اونا از مفهوم مزیت انباشتی حرف میزنن: اگه توی محیط علمی موفق بشی، بهت امکانات و اعتبار بیشتر میدن. و تو با امکانات و اعتبار بیشتر موفق‌تر می‌شی، و می‌شی یه غول علمی. نهاد علم تو رو بزرگ می‌کنه و معروف میشی، اینطوری دیگه هر حرفی ازت پذیرفته میشه و خیلی به درست و غلطش نگاه نمی‌کنن. میتونی راحت مقاله چاپ کنی و رشد کنی و... حالا اگه تو نتونی اعتبار به دست بیاری، هیچکس برات تره خورد نمی‌کنه. اگه زن باشی یا توی یه جامعه نژادپرست مثل امریکا، سیاه‌پوست باشی وضعت بدتر هم هست. چون شانس ورود به دانشگاه‌های معتبر رو کم‌تر داری، و اگه توی دانشگاه‌های معتبر نری، بازم کسی حرفت رو گوش نمی‌ده حتی اگه خیلی کشف خفنی کرده باشی! این چرخه معیوب ادامه پیدا میکنه: موفقیت موفقیت میاره و شکست شکست! بهش اثر متی هم میگن. بر اساس انجیل متی، باب ۱۳ بند ۱۲: به کسی که داره، بیشتر داده میشه و کسی که نداره، همون ناچیزی که داره هم ازش گرفته میشه. #جامعه_شناسی

یه چیزی هم هست به اسم اثر ماتیلدا. که میگه همیشه در طول تاریخ، زن‌های دانشمند و مخترع نادیده گرفته شدن و کلا زن‌ها رو از ساحت علم کنار گذاشتن. که خب واقعیت داره. حتی همین رو هم با علم توجیه کردن؛ مثلا از نظر علمی ثابت کردن که توی پژوهش علمی مردها بهترن یا زن‌ها آی‌کیوی کمتری دارن!! حتی همین الان هم خیلی از نظریات روانشناسی، درون‌مایه مردسالارانه داره، چون همیشه روابط قدرت بین زن و مرد نابرابر بوده، و سلطه مذکر همیشه وجود داشته، و منجر به این شده که ما بپذیریم برتری مرد بر زن یه چیز کاملا منطقی و علمیه😐 #جامعه_شناسی