یه چیزی اینجا جا افتاد. انیمیشن یه طوری نشون میده که: آیدول‌ها عمیقا و واقعا عاشق طرفدارهاشونن و بهشون اهمیت میدن؛ ولی در واقعیت، طرفدارها برای آیدول‌ها چیزی جز مصرف‌کننده‌ها و کیسه‌های پول نیستن. طرفدارها مهمن چون باعث درآمد بیشتر آیدول‌ها میشن، نه بیشتر. رابطه اصلا عمیق و انسانی نیست. و درواقع، هیچ دلیلی نداره که آیدول‌ها هزاران نفر از تمام دنیا رو اینطوری عاشقانه دوست داشته باشن درحالی که یکبار هم ندیدنش و اصلا نمیدونن وجود خارجی داره! بعله خیلی وقتا ابراز علاقه می‌کنن، ولی شما باور نکن😉🙄

و اما نکته آخر... گروه پسرونه ساجا بویز توی داستان، شیطان‌هایی هستن که می‌خوان با استفاده از کیپاپ، توجه مردم رو به خودشون جلب کنن تا روح مردم رو بدزدند. عملکرد گروه ساجا بویز، به واضح‌ترین شکل بیان می‌کنه که آیدول‌ها و کیپاپ دقیقا چه بلایی سر مخاطب‌هاشون میارن! یعنی من باورم نمی‌شد انقدر قشنگ و صریح خودشون به چیزی که هستن و کاری که می‌کنن اعتراف کنن!! ولی خب، توی انیمیشن اینطور نشون داده میشه که ساجا بویز بد هستن و در مقابلش، گروه کیپاپ خوب(هانتریکس) هم وجود داره! ولی در واقع، ماهیت واقعی کیپاپ همونیه که ساجا بویز نشون میده! اونا ظاهر خیلی خوشگل و جذابی دارن، جلوی دوربین‌ها خیلی متشخص و مهربون به نظر میان، آهنگ‌های خیلی جذابی دارن که آدم رو از خود بی‌خود می‌کنه و ناخودآگاه زمزمه‌شون می‌کنی... ولی نشون میده که هرکس جذب ساجا بویز میشه، هرکس آهنگشون رو می‌خونه یا فالو شون می‌کنه، روحش دزدیده میشه! و این واقعیته! روایتی داریم با این مضمون که هرکس به گوینده‌ای گوش بسپاره، اونو پرستش کرده. واقعا همینه... ماهیت واقعی کیپاپ رو، به روشنی می‌تونید توی متن آهنگ‌های take down هانتریکس و your idol ساجا بویز ببینید. مخصوصا your idol خیلی دقیق و واضح توضیح میده. دیگه نیاز به توضیح من نیست! یعنی شما بجای این که بشینی کلی درباره کیپاپ و اثراتش حرف بزنی و سخنرانی کنی، کافیه آهنگ your idol رو پخش کنی. مختصر و مفید همه چیز رو میگه!😅

سلام نمی‌دونم، من اگه بودم این کارو نمی‌کردم. فکر کنم با اکانت گوگل هم بشه وارد شد.

سلام ممنونم از لطف شما. خدا رو شکر مفید بوده

بدون شرح... #غزه

رفته بودیم خرید مبل، در نهایت بعد کلی گشتن، به دوتا گزینه نهایی رسیدیم. یکیش یه دست مبل اسپرت(راحتی) بود که خیلی قشنگ بود، یکیش هم یه دست مبل استیل مدل فرانسوی که اونم به شدت قشنگ و شیک بود. هردو هم به شدت قشنگ بودن به نظرم، و واقعا نمی‌دونستم کدوم رو انتخاب کنم. البته خودم همیشه نظرم روی مبل راحتی بوده و از مبل استیل هیچوقت خوشم نمی‌اومد. ولی این یکی رو حتی منم خوشم اومده بود 😅 و خب فروشنده‌ها می‌گفتن اگه برای جهیزیه می‌خواید حتما استیل بگیرید، یه چیزی که خیلی چیز باکلاس و شیکی باشه. چون مبل توی جهیزیه خیلی توی چشمه، یه چیزی بخرید که قشنگ تو چشم باشه، شیک باشه... اونجا بود که از خودم پرسیدم دقیقا برای چی می‌خوای مبل بخری؟؟ می‌خوای مبل بخری و فامیل رو دعوت کنی بیان جهیزیه‌ت رو ببینن و بهشون پز بدی که من خیلی مبلام خوشگله، خیلی گرونه، بهترین و جدیدترین مدل مبل بازار مال منه و...؟ می‌خوای با مبل‌هات چشم فامیلو دربیاری و هرکی اومد خونه‌تون با خودش بگه واییی چه مبلاش قشنگه؟ یعنی اینهمه هزینه می‌کنی برای درآوردن چشم مردم و سوزوندن دلشون؟ برای اینکه دخترهای دیگه توی فامیل هم به باباشون فشار بیارن که چون فلانی مبلش انقدر شیک بود مال منم باید همون‌طوری باشه؟ و باباشون نداشته باشه و با دخترش دعواش بشه، و هردوشون دلشون بسوزه و آه بکشن پشت سرت؟ یا نه، مبل می‌خری برای اینکه روش لم بدی تلویزیون ببینی، عصرها روش دراز بکشی، راحت با هر زاویه‌ای روش لم بدی(😅) و کتاب بخونی، وقتی مهمون میاد هم روش راحت باشه و خلاصه، باهاش زندگی کنی؟ آره اگه بخوایم برای فکر و نظر مردم مبل بخریم، مبل استیل خیلی خوبه. مدلای خوشگلی هم داره. ولی خب واقعا نمیشه راحت باهاش زندگی کرد. سفت و سخته. واقعا راحت نیست! ولی اگه می‌خوای واقعا زندگی کنی برای خودت، مبل راحتی گزینه بهتریه. اونجا به این نتیجه رسیدم که دوست دارم برای خودم زندگی کنم نه نظر مردم(اونم مردمی که هربار، شاید فقط سالی یه بار، در حد یه ساعت میان خونه‌مون!). آره ممکنه خیلی چیزا پشت سرم یا توی روم بگن که چرا استیل نخریدی و فلان، ولی اولویت من، چیزیه که بشه باهاش زندگی کرد، نه چیزی که باهاش مردم رو قانع کنم که: من سلیقه خوبی دارم. پ.ن: خدا را هزاران مرتبه شاکرم که دیگه دادن ویترین روی جهیزیه از مد افتاده و لازم نیست برم یه ویترین گنده بخرم و با ظرفای خوشگل و بی‌مصرف پرش کنم😐 پ.ن۲: امیدوارم این رسم بی‌معنی جهیزیه دیدن هم از مد بیفته و منقرض بشه. پ.ن۳: وقتی که ان‌شاءالله خواستید جهیزیه بخرید، فقط به ۴ تا معیار فکر کنید: کارایی(چیزی که واقعا به کار شما میاد)، کیفیت، زیبایی(از دید خودتون نه بقیه) و این که به بودجه مدنظرتون بخوره. لازم نیست حتما چیزی رو بخرید که خیلی گرونه یا چیزی که همه میگن مد شده یا چیزی که همه میگن باید روی جهیزیه باشه، چیزی رو بخرید که با توجه به شرایطتون واقعا نیاز دارید.

در راستای توضیح درباره جهیزیه از خانم شکیبا، دوست داشتم این تجربه رو بگم که در نهایت شما قراره سالها زندگی کنید با وسایل‌تون نه دیگران. ضمن اینکه همه به من میگفتن چرا رنگای نود و ساده مثل نقره‌ای، طوسی، کالباسی و یا سفید و اینطور رنگ‌ها انتخاب نکردی؟ آخه قرمز؟ و وقتی خودشون فرش قرمز ایرانی رو با اصالت مثال زدنیش وسط خونه پهن کردن، گفتن وای عجب چیزی شد! اینه ثبات نظر مردم😐 تک به تک وسایل خونه رو شاید روزها برای پیدا کردن آرامش و اصالتی که مدنظرم بود میگشتم... شاید بگم پنجاه درصد وسایل خونه اصلا مثلش داخل بازار نیست چون به هنرمندای دور و برم سفارش دادم و همشون کار دسته، بی همتا، با اصالت و وزین و ایرانی( گاهی با نصف هزینه بازار😐). پس به خودتون فکر کنید، ارزشهاتون و اینکه میخواید چه فضایی حاکم بر خانوادتون باشه، فرزندتون قراره در چه فضایی رشد کنه و اولین چیزهایی که ازش با عنوان "زیبا" تعبیر میکنه، چی باشه...

منم در راستای توضیحات جهیزیه ای دوستان اضافه میکنم که حتما این نکته رو هم مد نظر بگیرید که چند سال بعد قرارها بچه دار بشید. رنگ وسایل مهم رو طوری نگیرید که همش بخواین حرص بخورید که بچه کثیفش نکنه و مدام بخواید بچه بیچاره رو بخاطر رنگ روشن وسایل که لک روش پیداس تحت فشار بذارین!

یه چیز دیگه هم الان یادم افتاد... این نکاتی که ما گفتیم فقط درباره جهیزیه نیست. توی هر کاری، توی هر تصمیمی، همیشه اول صلاح خودتون و شرایط خودتون و چیزی که درسته رو در نظر بگیرید، نه حرف دیگران. چه توی انتخاب رشته، چه شغل، چه بقیه تصمیمات مهم، یادتون باشه دیگران نمیان مسئولیت انتخاب شما رو به عهده بگیرن، کسی که قراره با پیامدهای تصمیم شما مواجه بشه خود شمایید. زندگی شما قراره تحت تأثیر پیامد تصمیم شما قرار بگیره، دیگران فقط میان یه نظری میدن و میرن. البته می‌تونید مشورت بگیرید و خیلی هم خوبه؛ می‌تونید روی پیشنهادهای دیگران فکر کنید، (البته مشورت افراد عاقل و متخصص، نه هر خاله خان‌باجی که از راه میرسه) ولی در نهایت خودتون تصمیم بگیرید. یاد بگیرید مستقل فکر کنید، وگرنه با هر حرفی از سمت هر کسی، به یه سمت کشیده می‌شید و هیچوقت هم از تصمیم‌تون راضی نخواهید بود، چون چیزی نبوده که واقعا می‌خواستید.