میگم خواستم یادآوری کنم این شبا خسته نشید ها!! برید توی خیابون و از ایران عزیز دفاع کنید 🇮🇷👊

بی شک این شب‌ها هر کس بیرون میاد یک مدافع حرم است چرا که جمهوری اسلامی ایران حرم است!✌️🏻

ویدئو پرژکتور گذاشته رو پرایدش😂 مردم بی‌نظیری داریم. بیاید تو خیابونا چیزای جالبی می‌بینید. @istadegi

خریونیسم‌ها یکی از نقاط اصفهان را از وقتی زدن بوی عنبر نسارا میاد. فک کنم انبار پشکل را اشتباهی زدن تا هوا ضدعفونی بشه😁 #خیلی_خری @istadegi

👌🏻حرکت قشنگ در اصفهان و تشکر از مردم ✌🏻هایپرسونیکا دمتون گرم #جهاد_مقدس_حضور

شاید براتون سوال شده باشه ما شبا یه جا می‌ایستیم چیکار میکنیم؟ اینم کاری که حدود دو هفته است میکنیم، روحیه دادن و تشویق مردم😎 لذتی که در شاد کردن مردم هست در هیچ چیز نیست. هم جهاد امید آفرینیه هم جهاد حضور✌️🏻

ترامپ: تجمعات خیابانی ایرانیان با هوش مصنوعی ساخته شده است! یکی دست این حروم زاده را بگیره بیاره ایران تا اول جمعیت را ببینه چیه و دوم متوجه بشه مردم چقدر دوستش دارن تاجایی که حاضرن استشهادی بشن برای بغل کردنش! 🤢 @istadegi

بسم الله قاصم الجبارین ✌️🇮🇷 روایت فتح ✍️ش. شیردشت‌زاده روز نمی‌دونم چندم جنگ! چند روز پیش بالاخره خودم رو جمع کردم و افتادم به جون خونه. البته همه معتقدن خونه تازه‌عروس خونه‌تکونی نمی‌خواد، ولی به هرحال تمیزکاری لازمه. جاروبرقی کشیدم، گردگیری کردم، آشپزخونه رو تمیز کردم، سرامیک‌ها رو دستمال کشیدم و از اینجور کارا. با خودم می‌گفتم خب اگه بمب بیفته اینجا همه زحماتم به باد میره، ولی از طرفی یه وقت خارج از خونه شهید شدم. اون‌وقت اگه بخوان برام توی خونه مراسم بگیرن، بقیه باید بیان اینجا رو تمیز کنن و با خودشون میگن نگاه کن دختره عرضه تمیز کردن خونه خودشو نداشته. البته تمیز کردن خونه واقعا لذت داره؛ خودش نه ها، بعدش. بعدش که نگاه می‌کنی می‌بینی همه‌جا برق میزنه. مخصوصاً من با تمیز کردن گاز و جاروبرقی کشیدن جون به جونم اضافه میشه. تمیز کردن منطقه هم همین شکلیه. سخته، پدر آدم درمیاد، ولی بعدش که نگاه می‌کنی می‌بینی نه آمریکا توی منطقه هست نه اسرائیل، کیف می‌کنی. مثل وقتی یه لکه سمج روی سرامیک همیشه رو مخت بوده و پاکش می‌کنی. جای خالی لکه خیلی دل آدم رو خنک می‌کنه. لازم به ذکره الان چند روز از تمیزکاری می‌گذره و دوباره خونه کثیف شده. یعنی دوباره نیاز به جاروبرقی و گردگیری هست که خب طبیعیه. و امیدوارم خدا بهم همتش رو بده که دم عیدی دوباره یه دستی به سر و روی خونه بکشم. خیلی متن برای نوشتن دارم. خیلی چیز توی فکرمه. کلی اتفاق داره می‌افته و من نمی‌رسم بنویسم، درحالی که نوشتن مهمه. توی تاریخ ثبت کردن مهمه. چرا نمی‌رسم؟ چون شب‌ها میریم تجمع و وقتی میایم خسته‌ایم، و دیروقت می‌خوابیم، و دوباره سحر بیدار می‌شیم و بعد نماز هم معمولاً یک ساعتی با صدای جنگنده و انفجار بیداریم(البته نه همیشه)، و بعدش حداقل تا ۱۰ صبح بیهوش میشم. بعد ظرف‌هایی هست که باید شسته بشه، خونه‌ای که باید جمع و جور بشه(یا شاید خیلی وسواس دارم) و... . بعد نماز ظهر جزءخوانی قرآن هست، و چک کردن اخبار که دائم لابه‌لای همه کارها هست. بعد ازظهر نمی‌تونم بخوابم چون باید افطاری و سحری بپزم، و همین باعث کمبود خوابی میشه که باعث میشه فرداش هم نتونم به موقع بیدار شم و نتونم برای نوشتن تمرکز کنم. تا قبل از جنگ، شب‌ها می‌تونستم بشینم سر درس و پایان‌نامه، که الان نمی‌تونم. عملا از درس باز شدم و خواب و خوراک آدم‌وار ندارم. ولی این دلیل نمی‌شه که شب‌ها نریم بیرون. وقت‌هایی که خستگیم کمتره، پیاده می‌ریم، اگه خیلی خسته باشیم ماشینی. شده پرچم ایران دست بگیرم و سینه‌خیز برم توی خیابون، حاضر نیستم خیابون رو رها کنم. شهر الان مثل تنگه احده. اگه ما مردم حواسمون نباشه، دشمن از همینجا حمله می‌کنه. از همینجا کاری می‌کنه که تو دو قدمی پیروزی شکست بخوریم. بنابراین، آره، خسته‌م و از کار و زندگی افتادم ولی خیابون رو رها نمی‌کنم. ادامه دارد... ✍️ش. شیردشت زاده نظرتونو برام بنویسید... #رهبر_شهید #مرگ_بر_امریکا #نبرد_آخر http://eitaa.com/istadegi

چه باحال ارسال نظر فعال شد😃

یه پیشنهادی دارم! ما دیشب قبل از اینکه بریم جایی مستقر بشیم از یکی از میادین شهر تا مغازه‌ها باز بودن توی خیابونای پر مغازه که قبلا هم اغتشاش شده بود و مغازه‌هاشون بسته بود رد شدیم. اما رد شدنمون متفاوت بود پشت بلندگو خداقوت میگفتیم، ماشاالله میگفتیم و حتی میگفتیم: _ببینید چه امنیتی دارید. و از این دست حرفا، کل مغازه‌دارها هم اومده بودن بیرون و انرژی میگرفتن. به نظرم از امشب اگر کاروان هستید یا سیستم صوت دارید قبل از مستقر شدن این کارو بکنید خودش یه نوع جهاد تبیینه و اثرگذار!